Երկրորդ Օրինաց

31

1Եւ կատարեա՛ց խօսե՛լ զամենայն զբանս զայսոսիկ առ ամենայն որդիսն Իսրայէլի։ 2Եւ ասէ ցնոսա. Հարիւր եւ քսա՛ն ամաց եմ ես այսօր, եւ ո՛չ եւս կարեմ ելանել եւ մտանել. քանզի Տէր ասաց ցիս, թէ ո՛չ անցանիցես ընդ այդ Յորդանան։ 3Տէր քո երթայ առաջի երեսաց քոց. նա՛ սատակեսցէ զազգսն զայնոսիկ յերեսաց քոց, եւ ժառանգեսցե՛ս զնոսա. եւ Յեսո՛ւ երթայ առաջի երեսաց քոց՝ որպէս խօսեցաւ Տէր։ 4Եւ արասցէ Տէր ընդ նոսա որպէս արար ընդ Սեհոն եւ ընդ Ովգ, ընդ երկոսին թագաւորսն Ամովրհացւոց որ էին յայնկոյս Յորդանանու, եւ ընդ նոցա. 5որպէս սատակեցաք զնոսա։ Եւ մատնեսցէ՛ զնոսա Տէր առաջի ձեր. եւ արասջիք ընդ նոսա որպէս պատուիրեցի՛ ձեզ։ 6Քա՛ջ լեր եւ զօրացի՛ր, մի՛ երկնչիր եւ մի՛ զանգիտեր, եւ մի՛ զարհուրեսցիս յերեսաց նոցա. զի Տէր Աստուած քո ինքնի՛ն է որ երթայցէ յառաջագոյն ընդ ձեզ ՚ի միջի ձերում. ո՛չ թողցէ զքեզ՝ եւ ո՛չ ընդ վայր հարկանիցէ։ 7Եւ կոչեա՛ց Մովսէս զՅեսու՝ եւ ասէ ցնա առաջի ամենայն Իսրայէլի. Քա՛ջ լեր եւ զօրացի՛ր. քանզի դո՛ւ մտանելոց ես առաջի երեսաց ժողովրդեանդ այդորիկ, յերկիրն զոր երդուաւ Տէր հարցն ձերոց տալ նոցա. եւ դո՛ւ ժառանգեցուսցես զնոսա։ 8Եւ Տէր որ երթալո՛ց է ընդ քեզ, ո՛չ թողցէ զքեզ, եւ ո՛չ ընդ վայր հարցէ. մի՛ երկնչիր եւ մի՛ զանգիտեր։

9Եւ գրեա՛ց Մովսէս զամենայն բանս օրինացս այսոցիկ ՚ի մատենի. եւ ետ զայն ցքահանայսն ցորդիսն Ղեւեայ, որ բառնայի՛ն զտապանակ ուխտին Տեառն, եւ ցծերս որդւոցն Իսրայէլի։ 10Եւ պատուիրեա՛ց նոցա Մովսէս յաւուր յայնմիկ եւ ասէ. Յետ եւթն ամի ժամանակի տարւոյն թողութեան ՚ի տօնի տաղաւարահարացն, 11՚ի գումարել ամենայն Իսրայէլի յանդիման լինելոյ առաջի Տեառն Աստուծոյ քոյ, ՚ի տեղւոջն զոր ընտրեսցէ Տէր ընթեռնուցո՛ւք զօրէնս զայս առաջի Իսրայէլի յականջս նոցա, 12եկեղեցուցեալ զժողվուրդն, զա՛րս եւ զկանայս եւ զմանկունս, եւ զեկն որ ՚ի քաղաքս ձեր. զի լուիցեն, եւ ուսանիցին երկնչե՛լ ՚ի Տեառնէ Աստուծոյ մերմէ. եւ ուսցին առնե՛լ զամենայն պատգամս օրինացս այսոցիկ։ 13Եւ որդիք նոցա որ ո՛չ գիտիցեն, լուիցե՛ն եւ ուսցին երկնչե՛լ ՚ի Տեառնէ Աստուծոյ մերմէ զամենայն աւուրս՝ որչափ եւ կեցցեն նոքա ՚ի վերայ երկրին՝ յոր դուք անցանելոց էք ընդ Յորդանան ժառանգել զնա։

14Եւ ասէ Տէր ցՄովսէս. Ահա մերձեցա՛ն աւուրք մահուան քոյ. կոչեա՛ զՅեսու՝ եւ կացէ՛ք առաջի դրան խորանին վկայութեան, եւ հրաման տաց նմա։ Եւ գնացին Մովսէս եւ ՚ի խորանն վկայութեան, եւ կացին ՚ի դրան խորանին վկայութեան։ 15Եւ էջ Տէր սեամբ ամպոյ, եւ եկաց առ դրան խորանին վկայութեան. եւ եկաց սիւն ամպոյն առ դրան խորանին։ 16Եւ ասէ Տէր ցՄովսէս. Ահաւասիկ դու ննջեսցես ընդ հարս քո. եւ յարուցեալ ժողովուրդդ այդ պոռնկեսցի՛ զհետ աստուածոց օտարաց երկրին յոր մտանիցէ դա՛ ՚ի նոսա, եւ թողուցուն զիս. եւ ցրիցե՛ն զուխտն իմ զոր ուխտեցի ընդ դոսա։ 17Եւ բարկացա՛յց դոցա սրտմտութեամբ յաւուր յայնմիկ, եւ լքի՛ց զդոսա, եւ դարձուցի՛ց զերեսս իմ ՚ի դոցանէ, եւ եղիցին կերակո՛ւր թշնամեաց, եւ գտցեն զդոսա չարի՛ք բազումք եւ նեղութիւնք. եւ ասասցեն յաւուր յայնմիկ. Քանզի չէ՛ Տէր Աստուած մեր ընդ մեզ, գտին զմեզ չարիքս այսոքիկ։ 18Եւ ես դարձուցանելո՛վ դարձուցից զերեսս իմ ՚ի նոցանէ յաւուր յայնմիկ. վասն ամենայն չարեացն զոր արարին. զի դարձան յաստուածս օտարոտիս։ 19Եւ արդ գրեցէ՛ք զբանս օրհնութեանս այսորիկ, եւ ուսուսջի՛ք զդա որդւոցն Իսրայէլի, եւ արկջի՛ք զդա ՚ի բերան նոցա. զի եղիցի ինձ օրհնութիւնդ այդ ՚ի վկայութիւն ՚ի մէջ որդւոցդ Իսրայէլի. 20քանզի տարա՛յց զդոսա յերկիրն զոր երդուայ հա՛րց նոցա, երկիր որ բղխէ զկաթն եւ զմեղր, եւ կերիցեն եւ լցեալ յագեսցի՛ն. եւ դառնայցեն յաստուածս օտարոտիս, եւ պաշտիցե՛ն զնոսա, եւ զայրացուցանիցեն զիս. եւ ցրիցեն զուխտն իմ զոր ուխտեցի նոցա. 21եւ ընդդէ՛մ կացցէ նոցա օրհնութիւնդ այդ՝ յանդիմա՛ն լինել վկայ. եւ մի՛ մոռասցի ՚ի բերանոց նոցա, եւ ՚ի բերանոյ զաւակի նոցա. քանզի գիտեմ զչարութիւն նոցա զոր արարին աստ այսօր, յառաջ քան զտանելն իմ զնոսա յերկրին բարութեան զոր երդուայ հարցն նոցա։ 22Եւ գրեա՛ց Մովսէս զօրհնութիւնս զայս յաւուր յայնմիկ, եւ ուսոյց զսա որդւոցն Իսրայէլի։

23Եւ պատուիրեաց Մովսէս Յեսուայ որդւոյ Նաւեայ՝ եւ ասէ. Քա՛ջ լեր՝ եւ զօրացի՛ր. զի դո՛ւ տանելոց ես զորդիսն Իսրայէլի յերկիրն զոր խոստացաւ տա՛լ նոցա Տէր, եւ նա եղիցի ընդ քեզ։ 24Եւ իբրեւ կատարեա՛ց Մովսէս գրել զամենայն զբանս օրինացս այսոցիկ ՚ի մատենի մինչեւ իսպառ. 25եւ պատուիրեաց Ղեւտացւոցն որ կրէին զտապանակ ուխտին Տեառն. ասէ. 26Առեալ զմատեա՛ն օրինացդ այդոցիկ՝ դնիցէ՛ք ՚ի կողմանէ տապանակի ուխտին Տեառն Աստուծոյ մերոյ. եւ եղիցի՛ անդ ընդ քեզ ՚ի վկայութիւն։ 27Զի ես գիտեմ զհեստութիւն քո եւ զխի՛ստ պարանոց քո. զի մինչդեռ ես ընդ ձեզ կենդանի՛ եմ այսօր, դառնացուցիչք էք աստուածակողմանն, ո՞րպէս ո՛չ ապաքէն եւ յե՛տ մահուան իմոյ։ 28Արդ ժողովեցէ՛ք առ իս զցեղապե՛տս եւ զծերս ձեր, եւ զդատաւորս ձեր, եւ զատենադպիրս ձեր. զի խօսեցա՛յց յականջս նոցա զամենայն զբանս զայսոսիկ. եւ կալայց ձեզ ՛յ զերկինս եւ զերկիր։ 29Քանզի գիտեմ եթէ յետ վախճանի իմոյ անօրինելո՛վ անօրինիցէք, եւ խոտորիցիք ՚ի ճանապարհէն զոր պատուիրեցի ձեզ. եւ պատահիցե՛ն ձեզ չարիքն ՚ի վախճանի աւուրց. քանզի առնիցէք չա՛ր առաջի Տեառն, բարկացուցանե՛լ զնա գործովք ձեռաց ձերոց։ 30Եւ խօսեցաւ Մովսէս յականջս ամենայն եկեղեցւոյն Իսրայէլի զբանս օրհնութեանս այսորիկ մինչեւ ՚ի սպառ։

Գրաբար, 1805 · HYGRB1805