1Նայեցարո՛ւք երկինք եւ խօսեցայց, եւ լուիցէ՛ երկիր զպատգամս բերանոյ իմոյ։ 2Ակնկալեսցի՛ իբրեւ զանձրեւ բարբա՛ռ իմ. եւ իջցէ՛ իբրեւ զցօղ պատգամք իմ. իբրեւ զանձրեւ ՚ի վերայ սիզոյ, եւ իբրեւ զտեղատարա՛փ ՚ի վերայ խոտոյ. 3զի զանո՛ւն Տեառն կարդացի. տո՛ւք օրհնութիւն Տեառն Աստուծոյ մերոյ։ 4Աստուած որոյ ճշմարի՛տ են գործք նորա. եւ ամենայն ճանապարհք նորա իրաւամբք։ Աստուած հաւատարի՛մ է եւ ո՛չ գոյ ՚ի նմա անիրաւութիւն. արդա՛ր եւ անարատ է Տէր։ 5Մեղան՝ եւ ո՛չ նմա որդիք արատոյ, ա՛զգ թի՛ւր եւ խոտորեալ։ 6Զա՞յդ Տեառն հատուցանէք այդպէս, ժողովուրդ յիմար՝ եւ ո՛չ իմաստուն. ո՞չ նա է Հա՛յրն որ ստացաւ զքեզ, արա՛ր զքեզ՝ եւ հաստատեաց զքեզ։ 7Յո՛ւշ լիցին քեզ աւուրքն յաւիտենից. իմացարո՛ւք զամսն ազգա՛ց յազգս. հա՛րց ցհարսն քո՝ եւ պատմեսցեն քեզ. եւ ցծերս քո՝ եւ ասասցեն քեզ։ 8Յորժամ բաժանեա՛ց Բարձրեալն զազգս ամենայն. որպէս սփռեաց զորդիսն Ադամայ։ Կացոյց սահմանս ազգաց ըստ թուոյ որդւոց Աստուծոյ։ 9Եղեւ բաժին Տեառն ժողովուրդ իւր Յակոբ, եւ վիճա՛կ ժառանգութեան իւրոյ Իսրայէլ։ 10Բաւակա՛ն եղեւ նմա յանապատի, ՚ի ծարա՛ւ տօթոյ յանջրդի պաշտպանեա՛ց զնա. եւ խրատեաց եւ պահեաց զնա իբրեւ զբի՛բ ական. 11իբրեւ զարծուի ՚ի ծածկել զբո՛յն իւր, եւ ՚ի ձագս իւր գթացաւ. տարածեաց զթեւս իւր եւ ընկալա՛ւ զնա. եւ բարձեալ բերէ՛ր զնա ՚ի վերայ միջնողա՛նց իւրոց։ 12Տէր միայն ածէր զնոսա, եւ ո՛չ գոյր ընդ նոսա աստուա՛ծ օտար։ 13Եհան զնոսա ՚ի զօրութիւն երկրի. կերակրեա՛ց զնոսա արդեամբք անդաստանաց. դիեցոյց մե՛ղր ՚ի վիմէ, եւ ե՛ւղ յապառաժ վիմէ։ 14Կոգի կովուց եւ կա՛թն մաքեաց, հանդերձ ճարպով գառանց խոյոց որդւոց ցլո՛ւց եւ նոխազաց. ընդ ճարպոյ երիկամանց ցորենոյ, եւ զարիւն խաղողոյ ըմպէին գինի։ 15Եկեր Յակոբ՝ եւ յագեցաւ, յօրացա՛ւ եւ յանկուշեա՛ց սիրելին. գիրացա՛ւ ստուարացա՛ւ եւ լայնացաւ, եւ եթող զՏէր Աստուած զԱրարիչ իւր. եւ ապստամբեա՛ց յԱստուծոյ փրկչէ իւրմէ։ 16Բարկացուցին զիս օտարոտւովք, եւ գարշելեօք իւրեանց դառնացուցի՛ն զիս։ 17Զոհեցի՛ն դիւա՛ց եւ ո՛չ Աստուծոյ. դից՝ զորս ո՛չ գիտէին, նո՛րք եւ առժամայնք եկեալ, զորս ո՛չ գիտէին հարք ձեր։ 18Թողեր զԱստուած՝ որ ծնաւ զքեզ, մոռացա՛ր զԱստուած զկերակրիչն քո։ 19Ետե՛ս Տէր՝ եւ նախանձեցաւ, եւ սրտմտեցա՛ւ վասն բարկութեան ուստերաց եւ դստերաց իւրոց. 20եւ ասաց. Դարձուցից զերեսս իմ ՚ի նոցանէ, եւ ցուցի՛ց նոցա զինչ լինելոց իցէ ՚ի վախճանի աւուրց. զի ազգ թիւր են, որդիք՝ յորս ո՛չ գոն հաւատք։ 21Նոքա նախանձեցուցին զիս չաստուածովք, եւ բարկացուցին զիս կռո՛վք իւրեանց. եւ ես նախանձեցուցի՛ց զնոսա չազգա՛ւ, եւ անմիտ ժողովրդեամբ բարկացուցից զնոսա։ 22Զի հո՛ւր բորբոքեալ է ՚ի բարկութենէ իմմէ. այրեսցէ՛ մինչեւ ՚ի դժոխս ներքինս. կերիցէ՛ զերկիր եւ զարմտիս նորա. բորբոքեսցէ՛ զհիմունս լերանց։ 23Կուտեցի՛ց ՚ի նոսա չարիս, եւ զնե՛տս իմ սպառեցի՛ց ՚ի նոսա։ 24Մաշեալք սովով եւ կերակրո՛վ թռչնոց. լա՛րս առանց բժշկութեան, եւ ժանիս գազանաց առաքեցից ՚ի նոսա, սրտմտութեամբ քարշե՛լ զնոսա ընդ երկիր։ 25Արտաքո՛ւստ անզաւակեսցէ զնոսա սուր, եւ ՚ի շտեմարանաց երկե՛ւղ. զերիտասարդն հանդերձ կուսի՛ւն. եւ զստնդիացն հանդերձ հաստատելով ծերով։ 26Ասացի բա՛մ ցրեցից զնոսա. դադարեցուցի՛ց ՚ի մարդկանէ զյիշատակս նոցա. 27թէ ո՛չ վասն բարկութեան թշնամեաց, զի մի՛ երկայնակեացք լինիցին. եւ զի մի՛ բարձրասցին հակառակորդքն, եւ ասիցեն, թէ՝ Ձեռն մեր բարձր՝ եւ ո՛չ Տէր արար զայս ամենայն։ 28Զի ազգ խորհրդակորո՛յս են. եւ ո՛չ գոյ ՚ի նոսա իմաստութիւն. 29եւ ո՛չ խորհեցան ՚ի միտ առնուլ զայս. արդ ընկալցին առ յապա ժամանակս։ 30Զիա՞րդ հալածեսցէ մի զհազարս, եւ երկուք շարժեսցեն զբեւրս. եթէ ո՛չ Աստուած վաճառեաց զնոսա։ 31Զի ո՛չ են իբրեւ զԱստուած մեր աստուածք նոցա. եւ թշնամիք մեր վատախորհո՛ւրդք։ 32Զի յորթո՛յ Սոդոմա՛յ է որթ նոցա, եւ ուռ նոցա ՚ի Գոմորայ։ Խաղող նոցա խաղող լեղի՛, եւ ողկոյզ նոցա դառնութիւն. 33սրտմտութիւն վիշապաց գինի նոցա. եւ սրտմտութիւն իժից առա՛նց բժշկութեան։ 34Ո՞չ ապաքէն այս ամենայն ժողովեալ է առ իս, եւ կնքեա՛լ կայ ՚ի գանձի իմում։ 35Յաւուր վրէժխնդրութեան հատուցից, ՚ի ժամանակի յորում սխալեսցի՛ ոտն նոցա. զի մե՛րձ է օր բարկութեան նոցա, եւ հասեա՛լ պատրաստեալ կայ ձեզ։ 36Զի դատեսցէ՛ Տէր զժողովուրդ իւր. եւ ՚ի ծառայս իւր մխիթարեսցի. զի ետես զնոսա լուծեալս եւ լքեալս եւ մատնեալս ՚ի գերութիւն։ 37Եւ ասա՛ց Տէր. Ո՞ւր են աստուա՛ծք նոցա, յորս յուսացեալ էին ՚ի նոսա. 38զորոց զճա՛րպ զոհից նոցա ուտէիք, եւ ըմպէիք զգինի նուիրաց նոցա. յարիցեն օգնեսցե՛ն ձեզ, եւ եղիցին ձեր թիկունք։ 39Տեսէ՛ք տեսէք զի ե՛ս եմ, եւ չի՛ք այլ ոք բա՛ց յինէն. ե՛ս սպանանեմ եւ ե՛ս կեցուցանեմ, հարկանեմ եւ բժշկեմ, եւ ո՛չ ոք իցէ որ հանիցէ ՚ի ձեռաց իմոց։ 40Զի ամբարձից յերկինս զձեռս իմ, եւ երդուա՛յց յաջ իմ, եւ ասացից. Կենդանի՛ եմ ես յաւիտեան։ 41Զի սրեցից իբրեւ զփայլակն զսուսեր իմ, եւ կալցի՛ զդատաստանաց ձեռն իմ, եւ հատուցի՛ց վրէժս թշնամեաց իմոց. եւ ատելեա՛ց իմոց հատուցից։ 42Արբեցուցի՛ց զնետս իմ յարենէ, եւ սուր իմ կերիցէ՛ միս յարենէ վիրաւորաց գերութեան ՚ի գլխոց իշխանաց թշնամեաց։ Ուրա՛խ լերուք երկինք հանդերձ նովաւ, եւ երկի՛ր պագցեն նմա ամենայն որդիք Աստուծոյ։ 43Ուրա՛խ լերուք ազգք ընդ ժողովրդեա՛ն նորա, եւ զօրացուսցեն զնա ամենայն հրեշտակք Աստուծոյ. զի խնդրի՛ վրէժ արեան որդւո՛ց նորա. եւ խնդրեսցէ՛ վրէժ՝ եւ հատուսցէ դատաստանս թշնամեաց, եւ ատելեա՛ցն հատուսցէ. եւ սրբեսցէ Տէր զերկիր ժողովրդեան իւրոյ։ Եւ գրեա՛ց Մովսէս զօրհնութիւնս զայս յաւուր յայնմիկ, եւ ուսո՛յց զսա որդւոցն Իսրայէլի։ 44Եւ եմուտ Մովսէս ՚ի ժողովուրդն, եւ խօսեցա՛ւ զամենայն բանս օրինացս այսոցիկ յականջս ժողովրդեանն, ինքն եւ Յեսու որդի Նաւեայ։ 45Եւ կատարեա՛ց Մովսէս խօսել ընդ ամենայն Իսրայէլի. 46եւ ասէ ցնոսա. Զգո՛յշ լերուք սրտիւք ձերովք ամենայն բանիցս այսոցիկ, զորոց ե՛ս դնեմ վկայութիւն ընդ ձեզ այսօր. զոր պատուիրիցէ՛ք որդւոց ձերոց, պահե՛լ եւ առնե՛լ զամենայն բանս օրինացս այսոցիկ։ 47Զի ո՛չ եթէ բա՛ն ինչ ընդունա՛յն իցէ ձեզ. զի սա՛ է կեա՛նք ձեր. եւ վասն այսր բանի երկայնօրեա՛յք լինիցիք ՚ի վերայ երկրի՝ յոր դո՛ւք անցանէք ընդ Յորդանան ժառանգե՛լ զնա։

48Եւ խօսեցա՛ւ Տէր ընդ Մովսիսի ՚ի նմին աւուր՝ եւ ասէ. 49Ե՛լ դու ՚ի լեառն Նաբարի ՚ի լեառն Նաբաւ, որ է յերկրին Մովաբու յանդիման Երեքոյի. եւ տե՛ս զերկիրն զոր ե՛ս տաց որդւոցն Իսրայէլի ՚ի կալուածս։ 50Եւ վախճանեա՛ց անդէն ՚ի լերինն յոր ելանիցես, եւ յաւելի՛ր ՚ի ժողովուրդ քո, զորօրինակ մեռա՛ւ Ահարոն եղբայր քո ՚ի Հո՛վր լերինն, եւ յաւելա՛ւ առ ժողովուրդ իւր. 51փոխանակ զի հեստեցէք բանի իմոյ ՚ի մէջ որդւոցն Իսրայէլի ՚ի վերայ ջո՛ւրցն Հակառակութեան ՚ի Կադէս՝ յանապատին ՚ի Սին. զի ո՛չ սրբեցէք զիս ՚ի մէջ որդւոցն Իսրայէլի։ 52Յանդիման տեսցե՛ս զերկիրն՝ եւ ա՛նդր մի՛ մտանիցես։