1Եւ կոչեա՛ց Մովսէս զամենայն Իսրայէլ՝ եւ ասէ ցնոսա. Լո՛ւր Իսրայէլ զիրաւունս եւ զդատաստանս՝ զոր ես խօսիմ յականջս ձեր յաւուր յայսմիկ. եւ ուսջիք զնոսա, եւ զգո՛յշ լիջիք առնե՛լ զնոսա։ 2Տէր Աստուած մեր ուխտեաց ձեզ ո՛ւխտ ՚ի Քորէբ։ 3Ո՛չ եթէ հարցն ձերոց ուխտեաց Տէր զուխտն զայն, այլ ձե՛զ. եւ դուք ամենեքին կենդանի՛ էք այսօր։ 4Դէ՛մ յանդիման խօսեցաւ Տէր ընդ ձեզ ՚ի լերինն ՚ի միջոյ հրոյն. 5եւ ես կացի՛ ՚ի մէջ Տեառն եւ ձեր ՚ի ժամանակին յայնմիկ, պատմե՛լ ձեզ զպատգամսն Տեառն. զի զարհուրեցա՛յք յերեսաց հրոյն՝ եւ ո՛չ ելէք ՚ի լեառնն։ Ասէ. 6ա. Ե՛ս եմ Տէր Աստուած քո որ հանի զքեզ յերկրէն Եգիպտացւոց ՚ի տանէ՛ ծառայութեան։ 7բ. Մի՛ լինիցին քեզ աստուածք օտարք առաջի աչաց իմոց. 8եւ մի՛ առնիցես դու քեզ դրօշեալ, եւ մի՛ զնմանութիւն ամենայնի՝ որ ինչ յերկինս ՚ի վեր, եւ որ ինչ յերկրի ՚ի խոնարհ, եւ որ ինչ ՚ի ջուրս ՚ի ներքոյ երկրի. 9մի՛ երկիրպագանիցես նոցա, եւ մի՛ պաշտեսցես զնոսա. զի ե՛ս եմ Տէր Աստուած քո, Աստուած նախանձո՛տ. հատուցանեմ զմեղս հարանց որդւո՛ց իւրեանց, յերիս եւ ՚ի չորս ազգս ատելեաց իմոց. 10եւ առնեմ զողորմութիւն ՚ի հազա՛ր ազգս սիրելեաց իմոց, եւ որոց պահիցեն զհրամանս իմ։ 11գ. Մի՛ առնուցուս զանուն Տեառն Աստուծոյ քոյ ՚ի վերայ սնոտեաց. զի ո՛չ սրբեսցէ Տէր Աստուած քո զայն, որ առնուցու զանուն նորա ՚ի վերայ սնոտեաց։ 12դ. Զգուշասջի՛ր աւուրն շաբաթու սրբել զնա. որպէս եւ պատուիրեա՛ց քեզ Տէր Աստուած քո։ 13Զվե՛ց օր գործեսցես՝ եւ արասցես զամենայն գործ քո։ 14Յաւուրն եւթներորդի շաբա՛թ Տեառն Աստուծոյ քոյ. մի՛ գործեսցես ՚ի նմա զամենայն գործ քո, դո՛ւ եւ ո՛ւստր քո եւ դո՛ւստր քո, եւ ծառա՛յ քո եւ աղախի՛ն քո. ե՛զն քո եւ էշ քո, եւ ամենայն անասուն քո. եւ եկն որ ՚ի ներքոյ դրանց քոց. զի հանգիցէ ծառայն քո եւ աղախին քո որպէս եւ դո՛ւ. 15եւ յիշեսցե՛ս դու զի ծառա՛յ էիր յերկրին Եգիպտացւոց. եւ եհա՛ն զքեզ Տէր Աստուած քո անտի հզօ՛ր ձեռամբ եւ բա՛րձր բազկաւ. վասն այսորիկ պատուիրեա՛ց քեզ Տէր Աստուած քո պահե՛լ զօրն շաբաթուց եւ սրբե՛լ զնա։ 16ե. Պատուեա՛ զհայր քո եւ զմայր քո, որպէս պատուիրեաց զքեզ Տէր Աստուած քո. զի բարի՛ լինիցի քեզ. եւ երկայնակեա՛ց լինիցիս ՚ի վերայ երկրին զոր Տէր Աստուած քո տացէ քեզ։ 17է. Մի՛ շնայցես։ 18զ. Մի՛ սպանանիցես։ 19ը. Մի՛ գողանայցես։ 20թ. Մի՛ վկայիցես զընկերէ քումմէ վկայութիւն սուտ։ 21ժ. Մի՛ ցանկանայցես կնոջ ընկերի քոյ. եւ մի՛ ցանկանայցես տա՛ն ընկերի քոյ, եւ մի՛ անդոյ նորա, եւ մի՛ ծառայի նորա, եւ մի՛ աղախնոյ նորա. եւ մի՛ եզին նորա, եւ մի՛ իշոյ նորա, եւ մի՛ ամենայն անասնոյ նորա. եւ մի՛ ամենայնի զինչ ընկերի՛ քոյ իցէ։ 22Զա՛յս պատգամս խօսեցաւ Տէր ընդ ժողովրդեանն ձերում ՚ի լերինն ՚ի միջո՛յ հրոյն. ուր խաւա՛րն եւ մէ՛գ եւ մառախո՛ւղ էր, մեծա՛ւ բարբառով, եւ ո՛չ եւս յաւել. եւ գրեա՛ց զնոսա ՚ի վերայ երկուց քարեղէն տախտակացն՝ եւ ե՛տ ցիս։ 23Եւ եղեւ իբրեւ լուա՛յք զբարբառն ՚ի միջոյ հրոյն, եւ լեառն բորբոքեա՛լ էր հրով. եւ մատուցեալ առ իս իշխանաց ցեղիցն ձերոց եւ ծերակուտի՛ն ձերոյ, ասէին. 24Ահա եցո՛յց մեզ Տէր Աստուած զփառս իւր եւ զմեծութիւն իւր, եւ զբարբառ նորա լուա՛ք ՚ի միջոյ հրոյ։ Յաւուր յա՛յսմիկ տեսաք՝ եթէ խօսիցի՛ Աստուած ընդ մարդոյ՝ եւ կեցցէ։ 25Եւ արդ՝ մի՛ մեռցուք. զի մի՛ սատակեսցէ զմեզ հուրս այս մեծ. եթէ յաւելուցո՛ւմք մեք լսել զձայն Տեառն Աստուծոյ մերոյ միւսանգամ, եւ մեռանիցի՛մք։ 26Զի ո՞ ոք մսեղի իցէ որ լուաւ զձայն Աստուծոյ կենդանւոյ բարբառելոյ ՚ի միջո՛յ հրոյ որպէս մեքս՝ եւ կեցցէ։ 27Մատի՛ր դու, եւ լո՛ւր՝ զոր ինչ ասիցէ Տէր Աստուած մեր, եւ դո՛ւ խօսեսցիս ընդ մեզ զամենայն ինչ զոր խօսիցի Տէր Աստուած մեր ընդ քեզ. եւ լուիցո՛ւք եւ արասցուք։ 28Եւ լուաւ Տէր զբարբառ բանիցն ձերոց խօսելոյ ընդ իս, եւ ասէ ցիս Տէր. Լուա՛յ զբարբառ բանից ժողովրդեանն զոր խօսեցան ընդ քեզ։ Ուղի՛ղ խօսեցան զամենայն, 29ո՛ տացէ լինել ա՛յնպէս սրտից նոցա ՚ի նոսա, երկնչե՛լ յինէն, եւ պահել զպատուիրանս իմ զամենայն աւուրս. զի բարի՛ լինիցի նոցա եւ որդւո՛ց նոցա յաւիտեան։ 30Արդ ե՛րթ ասա՛ ցնոսա. Դարձարո՛ւք դուք ՚ի տունս ձեր։ 31Եւ դո՛ւ աստ կա՛ց առ իս, եւ խօսեցա՛յց ընդ քեզ զպատուիրանս եւ զիրաւունս, եւ զդատաստանս զոր ուսուցանիցե՛ս նոցա. եւ արասցե՛ն յերկրին՝ զոր ես տա՛ց նոցա ՚ի ժառանգութիւն։ 32Զգո՛յշ լերուք առնելոյ. որպէս պատուիրեա՛ց քեզ Տէր Աստուած քո. եւ մի՛ խոտորիցիս յա՛ջ եւ մի՛ յահեակ, 33ըստ ամենայն ճանապարհին՝ զոր պատուիրեաց քեզ Տէր Աստուած մեր գնալ. զի հանգուսցէ՛ զքեզ՝ եւ բարի՛ արասցէ քեզ. եւ երկայնօրեա՛յք լինիցիք յերկրին զոր ժառանգիցէք։