1Լո՛ւր Իսրայէլ. դու անցանե՛ս այսօր ընդ Յորդանան մտանե՛լ ժառանգե՛լ զազգսն մեծամեծս եւ զզօրագոյնս քան զձեզ. եւ քաղաքս մեծամե՛ծս եւ պարսպեալս մինչեւ յերկինս. 2զժողովուրդն մեծ եւ զբազում եւ զյաղթանդա՛մ, զորդիսն Ենակայ զոր դո՛ւ իսկ գիտես. եւ լուա՛ր եթէ՝ Ո՛վ կացցէ ընդդէմ որդւոցն Ենակայ։ 3Եւ ծանիցե՛ս այսօր՝ զի Տէր Աստուած քո նա՛ ինքն երթայցէ առաջի քո, որ Հո՛ւրն ծախիչ է. նա՛ սատակեսցէ զնոսա, եւ նա՛ կործանեսցէ զնոսա առաջի երեսաց քոց. եւ սատակեսցէ՛ զնոսա եւ կորուսցէ՛ զնոսա վաղվաղակի. որպէս եւ ասաց քեզ Տէր։ 4Մի՛ ասիցես ՚ի սրտի քում ՚ի ծախել զնոսա Տեառն Աստուծոյ քոյ՝ յառաջոյ քումմէ, թէ՝ Վասն արդարութեան իմոյ ած զիս Տէր ժառանգել զերկիրս զայս բարի. զի ո՛չ վասն արդարութեան քոյ՝ այլ վասն ամպարշտութեան ազգացն այնոցիկ սատակեսցէ զնոսա Տէր Աստուած քո՝ յառաջոյ քումմէ։ 5Քանզի ո՛չ վասն արդարութեան քոյ, եւ ո՛չ վասն անբծութեան սրտի քոյ մտանես ժառանգել զերկիր նոցա, այլ վասն անօրէնութեան ազգացն այնոցիկ Տէր Աստուած քո սատակեսցէ՛ զնոսա յերեսաց քոց. եւ զի հաստատեսցէ զուխտն զոր երդուա՛ւ Տէր հարցն մերոց Աբրահամու եւ Սահակայ եւ Յակոբայ։ 6Եւ ծանիցե՛ս այսօր զի ո՛չ վասն արդարութեան քոյ Տէր Աստուած քո տացէ քեզ զերկիրն բարի ժառանգել. զի ժողովուրդ խստապարանո՛ց ես։ 7Յիշեա՛ մի՛ մոռանայցես ո՞րչափ բարկացուցեր զՏէր Աստուած քո յանապատին. յօրէ յորմէ ելէք յերկրէն Եգիպտացւոց, մինչեւ եկիք ՚ի տեղիս յայս, խեռութեամբ վարէիք ՚ի տեառնակողմն կոյս։ 8Եւ ՚ի Քորէբ՝ բարկացուցէք զՏէր, եւ բարկացաւ Տէր սատակե՛լ զձեզ. 9յելանելն իմում ՚ի լեառն առնուլ զտախտակսն քարեղէնս, զտախտա՛կսն ուխտին զոր ուխտեա՛ց Տէր ընդ ձեզ։ Եւ եղէ ՚ի լերինն զքառասուն տիւ եւ զքառասո՛ւն գիշեր. հաց ո՛չ կերայ եւ ջուր ո՛չ արբի. 10եւ ետ ինձ Տէր զերկոսին տախտակսն քարեղէնս, գրեա՛լս մատամբն Աստուծոյ. եւ ՚ի նոսա գրեալ էին ամենայն պատգամքն՝ զոր խօսեցաւ Տէր ընդ ձեզ ՚ի լերինն յաւուրն եկեղեցւոյ։ 11Եւ եղեւ յետ քառասուն աւուր տուընջեան եւ քառասուն գիշերոյ, ե՛տ ինձ Տէր զերկուս տախտակսն քարեղէնս, տախտա՛կս ուխտի. 12եւ ասէ ցիս Տէր. Արի՛ է՛ջ վաղվաղակի աստի, զի անօրինեցաւ ժողովուրդն քո զոր հաներ յերկրէն Եգիպտացւոց. անցի՛ն անդրէն զճանապարհաւն զոր պատուիրեցեր նոցա, եւ արարին իւրեանց ձուլածոյս։ 13Եւ ասէ ցիս Տէր. Խօսեցայ ընդ քեզ մի՛անգամ եւ երկիցս՝ եւ ասեմ. Տեսի՛ զժողովուրդդ զայդ, եւ ահա ժողովուրդ խստապարանո՛ց է։ 14Թո՛յլ տուր ինձ սատակե՛լ զդոսա, եւ ջնջեցի՛ց զանուն դոցա ՚ի ներքոյ երկնից. եւ արարից զքեզ յազգ մե՛ծ եւ ՚ի հզօր՝ եւ ՚ի բազո՛ւմ, առաւե՛լ քան զայդ։ 15Եւ դարձեալ իջի ՚ի լեռնէ անտի, եւ լեառնն բորբոքէր հրով, եւ երկու տախտակքն յերկոսին ՚ի ձեռս իմում։ 16Եւ տեսեալ եթէ մեղա՛յք առաջի Տեառն Աստուծոյ մերոյ, եւ արարէք ձեզ ձուլածոյս, եւ անցէք զճանապարհաւն զոր պատուիրեաց Տէր. 17եւ առեալ զերկոսին տախտակսն ՚ի ձեռաց իմոց, խորտակեցի՛ յանդիման ձեր։ 18Եւ աղաչեցի առաջի Տեառն կրկին անգամ իբրեւ զառաջինն, զքառասուն տիւ եւ զքառասուն գիշեր. հաց ո՛չ կերայ՝ եւ ջուր ո՛չ արբի. վասն ամենայն մեղաց ձերոց զոր մեղայք, առնել զչա՛ր առաջի Տեառն Աստուծոյ մերոյ. բարկացուցանե՛լ զնա. 19եւ զահի՛ հարեալ եմ վասն բարկութեանն եւ սրտմտութեանն. զի բարկացա՛ւ Տէր ՚ի վերայ ձեր սատակել զձեզ. եւ լուաւ ինձ Տէր ՚ի ժամանակի յայնմիկ։ 20Եւ Ահարոնի բարկացա՛ւ Տէր յոյժ սատակե՛լ զնա. եւ արարի աղօթս եւ վասն Ահարոնի ՚ի ժամանակի յայնմիկ։ 21Եւ զմեղսն ձեր զոր արարէք զորթն, առի եւ այրեցի զնա հրով. եւ կոտորեցի եւ խորտակեցի զնա յոյժ, մինչեւ եղեւ մանր իբրեւ զփոշի, եւ ընկեցի զփոշին ՚ի վտակն որ իջանէ՛ր ՚ի լեռնէ անտի։ 22Եւ ՚ի Հրայրեա՛ցսն, եւ ՚ի Փորձութեանն, եւ ՚ի Գերեզմա՛նս ցանկութեանն բարկացուցէք զՏէր Աստուած ձեր։ 23Եւ յորժամ առաքեաց զձեզ Տէր ՚ի Կադէսբառնեայ, ասէ. Ելէ՛ք ժառանգեցէք զերկիրն զոր տալո՛ց եմ ձեզ. հեստեցէք բանին Տեառն Աստուծոյ ձերոյ, եւ ո՛չ հաւատացէք նմա, եւ ո՛չ լուարուք ձայնի Տեառն. 24զի հեստեա՛լ կայիք ՚ի տեառնակողմանն, յօրէ յորմէ ծանուցաւ ձեզ։

25Եւ աղաչեցի առաջի Տեառն զքառասուն տիւ եւ զքառասուն գիշեր, զորս աղաչեցին. քանզի ասաց Տէր սատակե՛լ զձեզ. 26եւ կացի յաղօթս առ Տէր՝ եւ ասեմ. Տէր Տէր, թագաւո՛ր աստուածոց. մի՛ սատակեր զժողովուրդ քո եւ զբաժին քո՝ զոր փրկեցեր զօրութեամբ քո մեծաւ. զորս հաներ յԵգիպտոսէ զօրութեամբ քո մեծաւ, եւ կարօղ ձեռամբ, եւ բա՛րձր բազկաւ։ 27Յիշեա՛ դու զԱբրահամ եւ զԻսահակ եւ զՅակոբ՝ զծառայս քո, որոց երդուար քեւ՛. մի՛ հայիր ՚ի խստութիւն ժողովրդեանդ այդորիկ, եւ յամպարշտութիւնս եւ ՚ի մեղս դոցա։ 28Գուցէ՛ խօսիցին բնակիչք երկրին ուստի հաներ զմեզ, եւ ասիցեն. Առ ՚ի չկարելո՛յ Տեառն տանել զնոսա յերկիրն զոր խոստացաւ նոցա, եւ առ ատե՛լ զնոսա Տեառն՝ եհան զնոսա կոտորե՛լ զնոսա յանապատին։ 29Եւ սոքա ժողովո՛ւրդ քո եւ ժառանգութիւն քո՝ զոր հաներ յերկրէն Եգիպտացւոց զօրութեամբ քո մեծաւ՝ եւ բա՛րձր բազկաւ։