1Արդ՝ աղաչեմ զձեզ ես որ կապեալս եմ ՚ի Տէր, արժանի՛ գնալ կոչմանն յոր կոչեցարուք. 2ամենայն խոնարհութեամբ, եւ հեզութեամբ, եւ երկայնմտութեամբ՝ անսա՛լ միմեանց սիրով. 3փութալ պահել զմիաբանութիւն Հոգւոյն յօդիւ խաղաղութեան։ 4Մի մարմին՝ եւ մի հոգի. որպէս եւ կոչեցարուք ՚ի մի յոյս կոչման ձերոյ։ 5Մի է Տէր, մի հաւատք, մի մկրտութիւն. 6մի Աստուած, եւ Հա՛յր ամենեցուն, որ ՚ի վերայ ամենայնի, եւ ընդ ամենեսին, եւ յամենեսին ՚ի մեզ։ 7Այլ իւրաքանչի՛ւր ումեք ՚ի մէնջ տուեալ են շնո՛րհք ըստ չափոյ պարգեւացն Քրիստոսի։ 8Վասն որոյ եւ ասէ. Ե՛լ ՚ի բարձունս՝ գերեաց զգերութիւն, եւ ետ պարգեւս մարդկան։ * 9Որ ելն զի՞նչ է, եթէ ոչ՝ զի էջ նախ ՚ի ստորին կողմ երկրի։ 10Որ էջն, նո՛յն է՝ եւ որ ելն ՚ի վերոյ քան զամենայն երկինս, զի լցցէ՛ զամենայն։ 11Եւ նա՛ ետ զոմանս առաքեալս, զոմանս մարգարէ՛ս, զոմանս աւետարանիչս, զոմանս հովիւս եւ վարդապետս. 12՚ի հաստատութիւն սրբոց, ՚ի գո՛րծ պաշտաման, ՚ի շինուա՛ծ մարմնոյն Քրիստոսի. 13մինչեւ հասցուք ամենեքեան ՚ի մի միաբանութիւն հաւատոց՝ եւ գիտութեան Որդւոյն Աստուծոյ. յայր կատարեա՛լ ՚ի չափ հասակի կատարմանն Քրիստոսի։ 14Զի մի՛ յայսմհետէ իցեմք տղա՛յք խռովեալք եւ տատանեալք յամենայն հողմոց վարդապետութեան, խաբէութեամբ մարդկան. խորամանգութեամբ ՚ի խաբէութիւն մոլորութեան. 15այլ ճշմարտեալք սիրով՝ աճեցուսցուք ՚ի նա զամենայն, որ է գլո՛ւխ Քրիստոս. 16ուստի ամենայն մարմինն յօդեալ եւ պատշաճեալ ամենայն խաղալեօք տարաբերութեան՝ ըստ ազդեցութեան՝ չափով ըստ իւրաքանչի՛ւր մասին՝ զաճո՛ւմն մարմնոյ գործէ՝ ՚ի շինած անձին իւրոյ սիրով։

17Արդ՝ զայս ասեմ եւ ուխտեմ ՚ի Տէր. մի՛ եւս ձեզ զնոյն օրինակ գնալ, որպէս եւ ա՛յլ հեթանոսք գնան՝ ունայնութեամբ մտաց իւրեանց. 18որոց խաւարեա՛լ են սիրտք իւրեանց, եւ օտարացեա՛լ են ՚ի կենաց անտի Աստուծոյ, վասն տգիտութեանն որ է ՚ի նոսա, վասն կուրութեա՛ն սրտից իւրեանց։ 19Որք զանձա՛նց իւրեանց զյոյսն հատին, եւ մատնեցի՛ն զանձինս գիջութեան, ՚ի գործս ամենայն պղծութեան ագահութեամբ։ 20Այլ դուք՝ ո՛չ այսպէս ուսարուք զՔրիստոս. 21թէպէտ եւ լուարուք զնմանէ՝ եւ նովաւ ուսա՛յք, որպէս է՛ ճշմարտութիւնն Յիսուսի. 22՚ի բա՛ց մերկանալ ՚ի ձէնջ ըստ առաջին գնացիցն զմարդն հին, զապականեալն ցանկութեամբք՝ խաբէութեանն. 23եւ նորոգել Հոգւովն մտաց ձերոց. 24եւ զգենուլ զնո՛ր մարդն՝ որ ըստ Աստուծոյն հաստատեա՛լ է, արդարութեամբ եւ սրբութեամբ ճշմարտութեանն։ 25Վասն որոյ ՚ի բա՛ց ընկեցէք զստութիւն. խօսեցարո՛ւք զճշմարտութիւն իւրաքանչիւր ընդ ընկերի իւրում. զի եմք միմեանց անդամք։ * 26Բարկանայք՝ եւ մի՛ մեղանչէք. արեգակն ՚ի վերայ բարկութեան ձերոյ մի՛ մտցէ։ * 27Եւ մի՛ տայք տեղի Սատանայի։ 28Որ գողանայրն, մի՛ եւս գողասցի, այլ մանաւանդ վաստակեսցէ՛ գործել ձեռօք իւրովք զբարիս. զի բաւակա՛ն իցէ տալ ում պիտո՛յ իցէ։ 29Ամենա՛յն բան տգեղ ՚ի բերանոյ ձերմէ մի՛ ելցէ. այլ որ ինչ բարի՛ն է, ՚ի շինա՛ծ պիտոյից, զի տացէ շնո՛րհս այնոցիկ որ լսենն։ 30Եւ մի՛ տրտմեցուցանէք զՀոգին Սուրբ Աստուծոյ, որով կնքեցարուք յաւուրն փրկութեան։ 31Ամենայն դառնութիւն, եւ բարկութիւն, եւ սրտմտութիւն, եւ աղաղակ, եւ հայհոյութիւն՝ բարձցի՛ ՚ի ձէնջ ամենայն չարութեամբն հանդերձ։ 32Լերո՛ւք ընդ միմեանս քաղցունք՝ գթա՛ծք. շնորհե՛լ միմեանց, որպէս եւ Աստուած Քրիստոսիւ շնորհեաց մեզ։