1Արտաշէս կալաւ ՚ի Հնդկաց աշխարհէն մինչեւ յԵթովպիա հարիւր քսան եւ եւթն գաւառ. 2՚ի նմի՛ն աւուրս յորս նստաւ ՚ի Սիսիս քաղաքի։ 3Յամին երրորդի թագաւորութեանն իւրում. արա՛ր թագաւորն կոչունս սիրելեաց իւրոց եւ մեծամեծաց, եւ այլո՛ց եւս ազգաց՝ Պարսից եւ Մարաց՝ եւ ամենայն իշխանաց նախարարացն։ 4Եւ իբրեւ եցո՛յց նոցա զմեծութիւն թագաւորութեանն իւրոյ, եւ զփառաւորս ուրախութեան վայելչութեանն զաւուրս հարիւր եւ ութսուն։ 5Եւ յորժամ յա՛նգ ելանէին աւուրք հարսանեացն. դարձեալ միւսանգամ հրամա՛ն ետ կոչել ՚ի հարսանիսն զռամիկ քաղաքակիցս իւր ՚ի գաւիթ տանն արքունի զաւուրս վեց։ 6Եւ էր զարդարեալ բեհեզովք եւ կերպասովք՝ զորս էր կարգեալ եւ կազմեալս զլարեօ՛քն ծիրանեօք եւ բեհեզովք. եւ զորս էր կարգեալ ՚ի խոյակսն ոսկիս, եւ ՚ի ծիրանիս ուր կային ՚ի վերայ սեանցն պատուականաց. եւ ՚ի խարսխացն ոսկեղինաց որ կային գահոյք բազումք ոսկեղէնք եւ արծաթեղէնք ընդելուզեալք մարգարտովք եւ ակամբք պատուականօք՝ լցեալս պաստառւօք. եւ գոյնագոյն նկարօք, եւ պատուական հանդերձիւք ՚ի վերայ վարդայատակ գաւթին. 7ուր կային թակոյկք եւ ըմպելիք թագաւորին ոսկեղէնք եւ արծաթեղէնք, որք էին յերից բիւրուց քանքարաց. 8եւ գինի յո՛յժ արքայի ըմպելի։ Այլ կոչունքս՝ ո՛չ որպէս օրէն էր եղեւ. վասն զի ա՛յսպէս կամեցաւ թագաւորն առնել պաշտօնեայ ծառայիցն։ 9Եւ Ասթինէ կին թագաւորին արա՛ր կոչունս կանանց յապարանս թագաւորին Արտաշէսի։ 10Եւ յաւուրն եւթներորդի յանձն իւր զուարճացեալ լինէր թագաւորն. եւ ասէ ցԱման, եւ ցԲազան, եւ ցԹառա՛, եւ ցԲուրազէ, ցԹառաբբա, ցեւթանէո՛րն ներքինեաց ցպաշտօնեայս իւր, 11կոչել զկինն յարքունիս թագաւորեցուցանե՛լ զնա. եւ ցուցանել ամենայն իշխանաց եւ ազգաց զգեղեցկութիւն նորա. զի էր գեղեցի՛կ յոյժ։ 12Եւ ո՛չ լուաւ նմա Ասթանէ գա՛լ առ նա ընդ ներքինիսն։ Եւ տրտմեցաւ թագաւորն՝ եւ բարկացա՛ւ յոյժ։ 13Եւ ասէ ցսիրելիսն իւր զիրսն զոր արար Ասթինէն. Արդ՝ արարէ՛ք, ասէ թագաւորն, այսուհետեւ օրէ՛նս եւ իրաւունս։ 14Եւ մատեան առաջի նորա Արքինսէոս եւ Առնաթեւ եւ Մաղիսեար, իշխանք Պարսի՛ց եւ Մարաց որ էին մերձաւորք եւ աթոռակի՛ցք արքային. 15եւ պատմեցին եթէ ո՞րպէս օրէն է առնել Ասթանեայ կնոջ թագաւորին, զի ո՛չ արար զհրամանս արքային, զոր հրամայեաց նմա ՚ի ձե՛ռն ներքինեացն։ 16Եւ ասէ Ոմիքեւս ցարքայ եւ ցիշխանսն. Ո՛չ եթէ արքայի՛ միայն ընդդէմ դարձաւ Ասթինէ տիկնա՛նց տիկին, այլ ամենայն իշխանաց եւ կուսակալա՛ց արքայի։ 17Սո՛յնպէս եւ ամենայն կանայք լինին անհնազա՛նդ իշխանաց Պարսից եւ Մարաց. 18յորժամ լսեն զարհամարհանս կնոջ թագաւորիս, համարձակին իշխե՛լ անարգել զարս իւրեանց։ 19Արդ՝ եթէ կա՛մք իցեն եւ հաճո՛յ թուեսցի արքայի, մի՛ մտցէ նա առ արքայ. եւ զտիկնութիւն նորա տացէ կնոջ որ լա՛ւ եւս իցէ քան զնա։ 20Եւ լուիցեն զօրէնսս զոր հրամայես ՚ի թագաւորութեանդ քում. եւ պատուեսցեն կանայք զարս իւրեանց պատուով մեծաւ՝ յաղքատաց մինչեւ ՚ի մեծամե՛ծս։ 21Եւ հաճո՛յ թուեցաւ բանն արքայի, եւ ամենայն իշխանաց նորա. եւ արար թագաւորն որպէս խօսեցա՛ւ Մուրդքեւս։ 22Եւ առաքեա՛ց ընդ ամենայն թագաւորութիւնն իւր ՚ի գաւառսն ամենայն, ըստ հրամանին որ եդաւ ՚ի վերայ ամենայն կանանց։