1Արքա՛յ մեծ Արտաշէս՝ ձեզ որ էք ՚ի կողմանս Հնդկաց եւ Եթւովպացւոց, իշխանաց եւ պետաց, ձե՛զ հնազանդելոցդ, 2եւ ամենայն երկրիս զա՛յս գրեմ։ Կամեցեալ՝ ո՛չ ցասմամբ իշխանութեանս հպարտացեալ՝ այլ քաղցրութեամբ եւ խոնարհութեամբ կարգեալ. զի զայնոսիկ որ ՚ի հնազանդութեանն իցեն՝ անշուշտ յամենայն ժամ հաստատե՛լ զկեանս նոցա, զթագաւորութիւնն կացեալ խաղաղութեամբ մինչեւ ՚ի ծա՛գս երկրիս, տա՛լ նորոգել զխաղաղութիւնն որում ցանկացան ամենայն մարդիկ. 3հաւատացեա՛լ իմ որ խորհրդակի՛ցս են իմ, զի որպէս ՚ի գլուխ տարցի զիրսս, որ զիմաստութիւն եւ զխնամ առանց փոփոխելոյ հաստատուն հաւատովք յայտնեալ. որով արժանի՛ լեալ երկրորդ աթոռակցութեան իմոյ Համան. 4եւ եցո՛յց մեզ որ ընդ ամենայն տիեզերս ա՛զգ խառնեալ են դժընդակ ժողովո՛ւրդ ոմն, խափա՛ն օրինաց, որք ընդդէ՛մ կան թագաւորաց, եւ ՚ի բա՛ց մերժեն յիւրեանց զհրամանս առ ՚ի չլսել նոցա, որ ՚ի մէնջ ուղղեալ եւ հաստատեալ անշո՛ւշտ մերոյ իշխանութեանս։ 5Արդ կալեալ զազգս միայն բովանդա՛կ ազգաւ իւրեանց առաջի ամենայն մարդոյ որք միանգամ իցեն, եւ զկարգս զօրինաց զօտարաց ՚ի բա՛ց փոխել. եւ որ դժընդակքն են, եւ ընդդէմ մերոյ իրաց. յորոց ձեռաց կատարին ամենայն չարիք, որք են թշնամի՛ք մերոյ թագաւորութեանս։ 6Կարգեցաք այժմիկ՝ վասն որոյ ձեզ ա՛զդ արարաք գրո՛վս մերով այսուիկ, եւ ՚ի Համանայ որ հաստատեալ կացեալս է ՚ի վերայ իրացս այսոցիկ, եւ երկրորդի հօր մերոյ. զամենեսեան կանամբք եւ որդւովք հանդերձ կորուսանե՛լ խլե՛լ սրով թշնամեաց՝ առա՛նց գթալոյ եւ խնայել. յամսեանն երկոտասաներորդում, ՚ի չորրորդ աւուրն՝ որ է Ադար, 7՚ի տարւոջս յայսմիկ մահո՛ւ չարաւ ՚ի դժո՛խս իջցեն յաւուր միում. եւ յետ այսր ժամանակի եղիցի խաղաղութիւն մեզ՝ ՚ի կատարե՛լ իրացդ այդոցիկ։ 8Եւ պատճէնք հրովարտակացն սփռեալ գրէին ընդ ամենայն գաւառսն. եւ իբրեւ ե՛լ հրամանն այն, ամենեքին պատրաստք լինէին աւուրն այնմիկ. փութանակի հասանէին իրքն այն եւ ՚ի Շուշան քաղաք. եւ թագաւորն եւ Համան՝ զարդարէին զվարսս իւրեանց. եւ խռովէին ամենայն քաղաքն։

9Եւ աղաչեաց խնդրուածովք զՏէր. ՚ի մի՛տ առեալ եւ յիշեալ զգործս մեծամեծս Տեառն. եւ ասէ. Տէ՛ր Աստուած՝ թագաւոր ամենակալ, զի քո՛ւմ հրամանիդ սպասէ ամենայն ոք. ո՛չ ոք է որ ընդդէ՛մ կայ քեզ՝ յորժամ կամիս կեցուցանել դու զժողովուրդ քո զԻսրայէլ. 10զի դո՛ւ Տէր արարեր զերկինս եւ զերկիր եւ զամենայն սքանչելիս. 11եւ դո՛ւ տիրես ՚ի վերայ ամենայնի, եւ ո՛չ ոք է որ հակառա՛կ կայ քում տէրութեանդ, 12որ զամենայն գիտես. զի ո՛չ հպարտութեամբ ինչ, եւ ո՛չ ամբարտաւանութեամբ, եւ ո՛չ թշնամանօք արարի զայս չպագանելս իմ երկիր ամբարտաւանին Համանայ։ 13Այլ հաճէի եւ կամէի պագանել զգարշապա՛րս ոտից նորա առ ՚ի փրկութիւն տանս Իսրայէլի։ 14Այլ արարից զայս, զի մի՛ տաց փառս մարդոյ, այլ քե՛զ միայն ճշմարտի՛դ Աստուծոյ. եւ ո՛չ երկի՛ր պագից ումեք՝ բայց քե՛զ Տեառն իմում. եւ ո՛չ արարի զայս ամբարտաւանութեամբ։ 15Արդ Տէր Աստուած Աբրահամու՝ խնայեա՛ դու ՚ի ժողովուրդ քո, զի յարուցեա՛լ են ՚ի վերայ մեր ապականիչք՝ զի ցանկացեալ են կորուսանել զժառանգութիւն քո որ է՛ր իսկզբանէ. 16մի՛ անտես առներ զբաժին քո զոր դու քեզէ՛ն փրկեցեր յերկրէն Եգիպտացւոց։ 17Լո՛ւր Տէր ձայնի աղօթից իմոց. եւ քաւի՛չ լեր ժառանգութեան քում, եւ դարձո՛ զսուգս մեր յուրախութիւն. զի կենդանիքս օրհնեսցուք զանունդ քո մեծ Տէր. եւ մի՛ ապականեր զբերան զայն որ օրհնէն զքեզ։ 18Եւ ամենայն Իսրայէլ կարդացին առ Տէր յամենայն զօրութենէ իւրեանց. զի մա՛հն առաջի նոցա էր։