Եսթերի գիրք
16
1Թագաւո՛ր մեծ Արտաշէս. Ձեզ՝ որ էք ՚ի Հնդկաց կողմանսդ եւ յԵթւովպացւոց հարիւր քսան եւ եւթն գաւառաց, նախարարացդ եւ իշխանացդ, որ ՚ի մերո՛ւմ մտի եւ ՚ի խորհրդեան մերում էք, ողջո՛յն։ 2Բազո՛ւմս բազում անգամ ՚ի բարերար քաղցրութեանց աստի, ստէպ ստէպ պատուեալք՝ աւելի՛ իմն եւ մեծամեծ խորհուրդս խորհեցան։ 3Եւ ո՛չ միայն զմեր հնազանդեալսն խնդրեն չարչարել. այլ եւ ո՛չ իւրեանց յանդգնութեամբն՝ եւ մեծութեանց կարեն համբերել, եւ յիւրեա՛նց բարերարսն ձեռնարկել մենքենայեն։ 4Եւ զգովութիւնս ո՛չ միայն ՚ի մարդկանէ աստի բառնան առնուլ, այլ եւ ՚ի չմարթնոց գովութիւնս բարձրացեալ յղփացեալ խնդրեն. ո՛չ գիտեն որոց ամենայնի տեսուչ յաւէժ Աստուած է. եւ ատելութիւն իմն չարութեան համարին փախչել ՚ի դատաստանէն։ 5Բազո՛ւմ անգամ զբազումս որք յիշխանութեան կարգեալ են՝ որոց հաւատարմութեամբ զգործ ՚ի ձեռն առեալ է, հանգիստ եւ մխիթարութիւն անձանց համարին առ ՚ի հեղուլ զարիւն անբիծ։ 6Վասն որոյ կրեաց իսկ զարժան պատուհասն չարակամութեամբ ստութեամբ առանց խորհելոյ, ամբաստանութիւն մատուցանել մեզ. վասն այսորիկ որք ՚ի մէ՛նջն պատուեցան։ Այլ արդ՝ զգուշանալ արժա՛ն է . 7ո՛չ այնչափ միայն, որչափ եւ յառաջնում նուագին ուսուցաք ձեզ առնել. որչափ եւ գրեցա՛ն ձեզ առանց սրբութեան, որ եղեւդ այնոցիկ որք արժանաւորութեամբքն զօրացեալ էին՝ ժանտութեամբք իւրեանց։ 8Արդ հայեցեալ ձեր ՚ի թագաւորութիւնս. առանց խռովութեան ամենայն մարդկան շնորհեցաք կեա՛լ խաղաղութեամբ։ 9Արդ արարէ՛ք զդարձ փոխարինին ՚ի նոյն. եւ որ առաջին հրամանն էր՝ այն ՚ի բա՛ց մերժեսցի. եւ հեզութեամբ եւ խաղաղութեամբ ընդ առաջ ելանել։ 10Եւ մի՛ որպէս Համանն Ամադովթեանց Մակեդովնացի ճշմարտութեանց օտար լեալ ՚ի զաւակէն Պարսից. եւ յոյժ ատեցեալ եւ մերժեալ ՚ի մերմէ քաղցրութենէ աստի. 11եւ օտարացեալ զոր ունիմք առ ամենայն ազգս մարդասիրութիւնս. ա՛յնչափ եւս՝ զի եւ կոչեցաւ մեր աթոռակից. որում երկի՛ր պագանեն ամենեքեան որք են ընդ մերով իշխանութեամբս. զոր յերկրորդ աթոռս իմում նստուցեալ պատուեցաք։ 12Եւ ո՛չ հանդարտեա՛ց նա իւրո՛ւմ ամբարտաւանութեանն՝ մենքենայել ջանացաւ՝ յիշխանութենէ աստի զմեզ ՚ի բաց մերժել. եւ յոգւոց աստի մերոց. 13եւ զմեր փրկիչն եւ զերախտաւոր՝ զՄուրդքէ. եւ չքնաղ եւ զանարատ, զհաւասար թագաւորութեանս իմոյ զԵսթեր տիկնանց տիկին, ամենայն ազգաւն իւրեանց հանդարձ՝ բազում զո՛ւր ՚ի նանիր վնաս ՚ի վերայ եդեալ առանց պատճառի, խնդրեաց զսոսա ՚ի կորուստ. 14զի նա այսո՛ւ օրինակաւ խորհեցաւ առնել զիշխանութիւնս Պարսից յանապատ աւերակ, եւ ՚ի Մակեդոնացի՛ս անդրէն դարձուցանել։ 15Այլ մեք ՚ի բազմահնար սատակչէ յայնմանէ որք մատնեցան ՚ի կորուստ Հրէայքս, տեսանեմք զի ո՛չ ինչ գործք չարութեան ՚ի սոսա գտանին. եւ արդար օրինաց վարիչք։ 16Եւ են իսկ սոքա որդի՛ք Բարձրելոյն մեծի՛ կենդանւոյն Աստուծոյ. որ ուղղէ զմեր եւ զազգիս մերոյ զթագաւորութիւնս յիւրմէ բարեսէր առատութեանն։ 17Եւ արդ բարւո՛ք արարէք զի ո՛չինչ ձեռնամուխ եղէք ըստ հրամանի գրոյ հրովարտակացն Համանայ՝ որ առաքեցաւ առ ձեզ. 18վասն զի եւ նա՛ ինքն զա՛յս յինքենէ գործեաց, մե՛րձ ՚ի դրունս Սիսացւոց քաղաքիս ամենայն ընտանեօք իւրովք հանդերձ, ՚ի փա՛յտ ելեալ է. զարժանն վրիժուց հատուցումն անդրէն յանձն իւր ընկալեալ յամենակալէն Աստուծոյ, որ հատո՛յց նմա վաղվաղակի զդատաստանն։ 19Եւ զպատճէն հրովարտակիս այսորիկ յառաջ հանեալ՝ եդեա՛լ եւ տարածեալ ամենայն զգուշութեամբ, եթէ Հրէից վարել զիւրեանց օրէնսն։ 20Արդ՝ քաջալերեսցի՛ն նոքա. զի որպէս ՚ի ժամանակի նեղութեանն ստիպէին զնոսա չարչարել. հատուսցե՛ն զհատուցումն ՚ի թշնամիս իւրեանց, յերկոտասաներորդ եւ յերեքտասաներորդ ամսեանն Ադար՝ 21՚ի նմին աւուր. զի զայս իսկ ամենազօրն Աստուած փոխանակ սատակելոյ ընտրեալ ազգին՝ արա՛ր նոցա ուրախութիւն։ 22Եւ դուք այժմ ՚ի կա՛րգս ձեր եւ ՚ի տօնս տարեկանաց ձերոց, եւ յաւո՛ւր նշանաւորի ուրախութիւնս արասջիք. 23զի որպէս ցայժմ, եւ ա՛րդ զկնի այսորիկ փրկութիւն եղիցի մեզ՝ եւ վաստակաւորաց Պարսկաց։ Եւ որք ՚ի մե՛ր վերայ զխորհուրդ մահու խորհէին՝ նոցա յիշատա՛կ կորստեան։ 24Ամենայն քաղաքք եւ ամենայն գաւառք որ ո՛չ առնիցեն ըստ բանից մերոց այսոցիկ՝ սրով եւ հրով եւ բարկութեամբ մաշեսցին. ո՛չ միայն ՚ի մարդկանէ անապատ լիցի, այլ եւ գազանք երկրի եւ թռչունք երկնից՝ մինչեւ յաւիտեան ՚ի բա՛ց մերժեալք ընկեսցին։
Գրաբար, 1805 · HYGRB1805