1Եւ յետ բանի՛ցս այսոցիկ դադարեաց թագաւորն ՚ի բարկութենէ անտի. եւ ո՛չ յաւել յիշել եւս զԱսթինէ. զի ՚ի մտի ունէր զոր խօսեցաւն նա. եւ այսպէս մերժեա՛լ ընկեցաւ կինն։ 2Եւ ասե՛ն սպասաւորք թագաւորին. Խնդրեսցեն արքայի աղջկունս կոյսս՝ գեղեցիկս տեսանելով. 3եւ հրամայեսցէ արքայ գաւառապետս կացուցանել ընդ ամենայն երկիր թագաւորութեանդ քոյ. եւ ընտրեսցեն աղջկունս կոյսս, եւ տացին ածե՛լ ՚ի Սուսէն քաղաք՝ ՚ի կուսանոց մի. եւ տացեն զնոսա ցներքինիսն արքունի. որ պահապանն է կանանց, եւ հրամայեսցէ՛ արքայ տալ նոցա եւղ եւ աւճառ, եւ զամենայն դարմանս. 4եւ կին՝ որ հաճո՛յ լիցի արքայի, թագաւորեսցէ՛ նա փոխանակ Ասթինեայ. եւ հաճո՛յ թուեցաւ արքայի իրքն. արա՛ր այնպէս։ 5Եւ է՛ր այր մի Հրէայ ՚ի Սիսիս քաղաքի, եւ անուն նորա Մուրթքէոս, որդի Յայիրայ, որդւոյ Սեմեայ, որդւոյ Կիսեայ, յազգէ Բենիամինի. 6որ էր գերի՛ եկեալ յԵրուսաղեմէ զոր գերեաց Նաբուքոդոնոսոր արքայն Բաբելացւոց։ 7Եւ էր նորա մանուկ սնուցեալ զդուստր Ամինադաբայ, եղբօր հօրն իւրոյ. եւ անուն էր նորա Եսթեր. եւ յառնուլ զնա ՚ի մօրէն եւ ՚ի հօրէն իւրմէ, կամէր առնուլ ի՛ւր կնութեան. եւ էր աղջիկն բարի՛ յոյժ տեսանելով։ 8Եւ յորժամ լո՛ւ եղեւ հրաման թագաւորին, ժողովեցան աղջկունք բազումք ՚ի Սիսա՛ն քաղաք, որ էր ընդ ձեռամբ Ովգեայ։ Տարա՛ն զԵսթեր առ Ովգա, որ էր ներքինի ՚ի վերայ կանանց. 9եւ հաճո՛յ եղեւ նմա աղջիկն. եւ եգիտ նա շնորհս առաջի նորա, եւ փութացաւ նմա տալ զաճառն եւ զմասն դարմանոյ նորա. եւ զեւթն աղջիկն զորս տուեալ էր նորա նաժիշտ յարքունուստ. եւ դարմանէր զԵսթեր առաւելագոյն քան զա՛յլ ընկերս նորա, եւ զնաժիշտս նորա նո՛յնպէս։ 10Եւ ո՛չ եցոյց Եսթեր զազգն եւ ո՛չ զգաւառն. վասն զի պատուիրեա՛ց նմա Մուրթքէ՝ մի՛ պատմել։ 11Եւ յաճախէր Մուրթքէ զամենայն օր շրջել առ տամբ կանանցն, եւ տեսանել թէ որպիսի՞ անցք անցցեն ընդ Եսթեր. 12զի մե՛րձ էր ժամանակ աղջկանն մտանե՛լ առ թագաւորն, յորժամ լնուին ամիսք երկոտասան. զի ա՛յսպէս կատարէին աւուրք դարմանոյ նոցա, ամիսք երեք օծանէին իւղովք անուշիւք, եւ ամիսս վեց ՚ի խունկս անուշունս, եւ յաճառս, եւ ՚ի լուանալ կանանցն. 13եւ ապա մտանէր առ արքայն. եւ որում կամէր տալ զնա ՚ի ձեռս նորա, մտանէր ընդ նմա ՚ի սենեակն առաջի թագաւորին։ 14Ընդ երե՛կս մտանէր առ թագաւորն. եւ ցերեակ երթա՛յր անդրէն առ ընկերս իւր, եւ առ Ովգա՛ ներքինի պահապան կանանցն. եւ կա՛յր անդէն, մինչեւ կոչէին զնա յականէ ՚ի սենեա՛կ թագաւորին։ 15Եւ իբրեւ լնոյր ժամանակն Եսթերայ՝ դստերն Ամինադաբայ եղբօր հօրն Մուրթքէի մտանե՛լ առ արքայն. եւ ո՛չինչ ապախտ արար զոր միանգամ պատուիրեաց նմա ներքինին, որ էր պահապան կանանցն. զի է՛ր Եսթերայ գտեալ շնորհս յամենեցունց որ միանգամ տեսանէին զնա։ 16Եւ եմո՛ւտ Եսթեր առ արքայն յերկոտասաներորդ ամսեանն Ադար, որ է Հայերէն Արեգ. յեւթներորդ ամի թագաւորութեան նորա։ 17Եւ հաճո՛յ թուեցաւ Եսթեր արքայի յոյժ, եւ եգիտ նա շնորհս քան զամենայն կանայսն, եւ եդ ՚ի վերայ գլխոյ նորա զթագ կանանցն։ 18Եւ արար թագաւորն կոչմունս ամենայն սիրելեաց իւրոց, եւ զօրացն իւրոց զաւուրս եւթն, եւ բարձրացոյց նա զհարսանիսն Եսթերայ. եւ հրամա՛ն ետ թողութիւն առնել ամենեցուն որ ընդ թագաւորութեամբ նորա էին. եւ Մուրթքէ դարմանէր եւ կազմէր զտունն թագաւորին։ 19Այլ Եսթեր՝ ո՛չ եցոյց զերկիր հայրենի գաւառին իւրոյ. զի ա՛յսպէս պատուիրեալ էր նմա Մուրթքէի. երկնչե՛լ յԱստուծոյ՝ եւ առնել զհրամանս նորա, որպէս էր նա առ նմա յառաջ. եւ Եսթեր ո՛չ փոխեաց զիւր կարգն։ 20Եւ տրտմեցա՛ն երկու ներքինիք արքային՝ որ պահպանապետքն էին մարդկանն. վասն զի նախանձէին ընդ Մուրթքէի՝ առաւե՛լ քան զնոսա պատուելոյ ՚ի թագաւորէն, եւ կամէին սպանանել զԱրտաշէս արքայ։ 21Եւ ա՛զդ եղեւ Մուրթքէի բանս այս, եւ յայտնեաց Եսթերայ. եւ Եսթեր եցոյց արքայի զխորհուրդս մահուն։ 22Եւ արքայն կշտամբեաց զերկոսին ներքինիսն, եւ կախեաց զնոսա զփայտէ. եւ հրամայեաց թագաւորն զիրսն զայն գրել զգուշութեամբ. եթէ ո՞րպէս հաւատարի՛մ եղեւ առ նա Մուրթքէոս։