1Զի յերկոտասաներորդ ամսոյն՝ եւ յերեքտասաներորդ աւուրն որ է Ադար. ե՛կն եհաս հրովարտակն՝ որ գրեալ էր յարքունուստ։ ՚Ի նմին աւուր կորնչէին որ միանգամ ընդդիմադարձք լինէին Հրէիցն։ 2Եւ ո՛չ ոք էր որ ընդդէմ դառնայր նոցա ամենեւին. քանզի զահի՛ հարան ՚ի նոցանէն։ 3Զի իշխանքն որ ՚ի վերայ նախարարացն նոցա կացեալ էին, եւ կուսակալք՝ եւ արքունի դպրապետք՝ պատուէին զՀրէայսն, զի ա՛հն Մուրդքէի կա՛յր ՚ի վերայ նոցա. 4քանզի հրաման տուեալ էր հրովարտակաւ թագաւորին՝ անուանել զնա ընդ ամենայն թագաւորութիւնն իւր։ 6Եւ ՚ի Սիսիս քաղաքի կոտորեցին Հրէայքն արս իբրեւ հինգ հարիւր։ 7ԶՓարակն, եւ զՆեստէն, եւ զԴովփոն, եւ զՓազգա, 8եւ զՓարդաթա, եւ զԲարեա, եւ զՍարաբաքա, եւ զՄարմասիս, 9եւ զԱրուփէսն, եւ զԱրսէսն, եւ զԱրբութեթան, 10զորդիսն Համանայ որդւոյն Ամադովթայ, որդւոյ Բերգեայ թշնամւոյն Հրէից։ 11Եւ յափշտակեցին ՚ի նմին աւուր՝ եւ մատուցին զթիւն արքայի զկորուսելոցն ՚ի Սիսի՛ս քաղաքի։ 12Եւ ասէ արքայ ցԵսթեր. Կորուսի՛ն Հրէայքն ՚ի Սիսիս քաղաքի արս հինգ հարիւր. եւ շուրջ զքաղաքաւն ո՞րչափ եւս առաւել յոյժ կարծես. արդ զի՞նչ եւս կամիս՝ զի արարից քեզ։ 13Եւ ասէ ցարքայ Եսթեր. Տացէ՛ հրաման արքայ Հրէիցն սո՛յնպէս առ վաղիւ, զի զորդիսն Համանայ կախեսցեն։ 14Եւ ետ հրաման առնել ա՛յսպէս, եւ հան արտաքս առ Հրէայսն որ ՚ի քաղաքին էին՝ զմարմինս որդւոցն Համանայ հանել ՚ի փա՛յտ։ 15Եւ ժողովեցան Հրէայքն ՚ի Սիսիս, յաւուրն չորեքտասաներորդի Ադարայ, եւ կուտեցին արս երեք հարիւր. եւ ո՛չ ինչ յափշտակեցին։ 16Եւ որ այլքն էին ՚ի Հրէից անտի որ ընդ թագաւորութեամբ նորա էին ժողովեցան, եւ անձանց իւրեանց օգնէին։ Եւ հանգեան նոքա, եւ դադարեցին յայնցանէ որք պատերազմէին ընդ նոսա. զի կորուսին ՚ի նոցանէ իբրեւ հինգ հազար ոգի 17յերեքտասաներորդի ամսոյն Ադարայ. եւ ո՛չ ինչ յափշտակեցին։ Եւ հանգեա՛ն նոքա յերեքտասաներորդ աւուրն նորին ամսոյ. եւ կարգեցին զօրն զայն օր հանգստեան՝ խնդութեամբ եւ ուրախութեամբ։ 18Եւ Հրէայքն որ էին ՚ի Սիսի՛ս քաղաքի, ժողովեցան ՚ի չորեքտասաներորդ աւուր ամսոյն, եւ ո՛չ հանգեան. եւ կարգեցին զհնգետասաներորդ օրն ցնծութեան եւ ուրախութեան։ 19Վասն այսորիկ Հրէայքն ընդ ամենայն երկիր, եւ ընդ գաւառս առնէին տօնս ուրախութեան. զօրն չորեքտասաներորդ Ադա՛ր ամսոյ, օր բարի՛ ուրախութեան. եւ առաքեն նուէ՛րս այր ընկերի՛ իւրոյ, եւ բնակիչքն որ բնակեալ էին ՚ի մայրաքաղաքսն. եւ զհնգետասաներորդ զօրն զԱդարայ առնէին նոյնպէս բարեաց եւ ուրախութեան։ 20Եւ գրեա՛ց Մուրդքէ զբանս զայս ՚ի գիրս մատենից, եւ առաքեաց Հրէիցն որ էին ընդ իշխանութեամբ Արտաշէսի արքայի, մերձաւորա՛ց եւ հեռաւորաց, 21հաստատել կարգել զաւուրս զայսոսիկ առնել տօնս ուրախութեան՝ զչորեքտասաներորդ եւ զհնգետասաներորդ աւուրն Ադարայ։ 22Վասն զի յայսմ երեսուն աւուրս հանգեան Հրէայքն ՚ի թշնամեաց իւրեանց. եւ յամսեանն որ դարձաւ սուգ նոցա յուրախութիւն, ա՛յսինքն է Ադար. եւ ՚ի ցաւոցն որ դարձաւ յուրախութիւն, կատարել զաւուրսն զայն՝ աւուրս հարսանեաց. 23որպէս եւ գրեաց նոցա Մուրդքէ, 24եթէ ո՞րպէս Համան Ամադովթեանց Մակեդոնացի պատերա՛զմ տայր ընդ նոսա, եւ ո՞րպէս եհան նոցա թիւ համարոյ եւ վիճակ կորուսանել զնոսա. 25եւ կամ ո՞րպէս եմուտ առ արքայն՝ եւ խնդրէր կախել զՄուրդքէ զփայտէն. եւ ո՞րչափ ձեռն ՚ի գործ արկեալ ածէ՛ր ՚ի վերայ Հրէիցն զչարիսն։ Եւ եկին մթերեցան լցան չարիք նորա. եւ կախեցա՛ւ նա՝ եւ որդիք նորա զփայտէ։ 26Վասն ա՛յնորիկ կարգեցան աւուրքս այս պահոց. վասն զի եւ ժամանակն իւրեանց բարբառովն ասի Պա՛հք, վասն բանից հրովարտակիս այսորիկ. եւ որ ինչ միանգամ անց ընդ նոսա, եւ որ ինչ եղեւ՛ նոցա, 27հաստատեաց կացոյց։ Եւ ընդունին զայս Հրէայքն յանձինս իւրեանց, ուսուցանէին եւ որդւոց իւրեանց. եւ ա՛յլ որ ինչ յաւելո՛յր ՚ի նոսա. եւ ո՛չ զամիսն այլափոխեն. 28եւ աւուրքս այս յիշատակ լինին յազգս ազգս, ՚ի քաղաքս եւ ՚ի գաւառս, եւ աւուրքն այն պահոց պատուեսցին. եւ յիշատակ նոցա մի՛ պակասեսցէ ազգէ մինչեւ յազգս։ 29Եւ գրեաց Եսթեր դուստր Ամինադաբայ, եւ Մուրդքէ այր Հրեայ. եւ հաստատեցին զպահպանութիւն հրովարտակիս այսորիկ։ 31Եւ Մուրդքէ եւ Եսթեր՝ կացուցին իւրեանց առանձինն. եւ ուխտեցին իւրեանց ուխտ, եւ խորհուրդ կատարեցին։ 32Եւ Եսթեր երդմամբ հաստատեաց մինչեւ յաւիտեանս ժամանակաց. եւ գրեցա՛ւ ՚ի յիշատակս։