1Խօսեցա՛ւ Տէր ընդ Մովսիսի՝ եւ ասէ. 2Սրբեա՛ դու ինձ զամենայն անդրանիկս նախծին որ բանայ զամենայն արգանդ ՚ի մէջ որդւոցն Իսրայէլի. ՚ի մարդո՛յ մինչեւ յանասուն՝ քանզի ի՛մ է։ 3Եւ ասէ Մովսէս ցժողովուրդն. Յիշեսջի՛ք զօրս զայս յորում ելէք յԵգիպտոսէ ՚ի տանէ ծառայութեան. զի հզօ՛ր ձեռամբ եհան զձեզ Տէր աստի. եւ ո՛չ ուտիցէք խմորուն։ 4Զի յայսմ աւուր ելէք դուք յամսեանս կանխոց։ 5Եւ եղիցի յորժամ եթէ տանիցի զքեզ Տէր Աստուած քո յերկրին Քանանացւոց, եւ Քետացւոց, եւ Ամովրհացւոց, եւ Խեւացւոց, եւ Յեբուսացւոց, եւ Փերեզացւոց եւ Գերգեսացւոց. զոր երդուա՛ւ հարցն քոց տալ քեզ, երկիր որ բղխէ՛ զկաթն եւ զմեղր. եւ արասցե՛ս զպաշտօնս զայս յամսեանս յայսմիկ։ 6Զեւթն օր բաղա՛րջ կերիջի՛ք. եւ յաւուրն եւթներորդի տօ՛ն Տեառն։ 7Բաղարջ կերիջիք. զեւթն օր ո՛չ երեւեսցի առ քեզ խմորուն. եւ ո՛չ եղիցի խմոր յամենայն սահմանս քո։ 8Եւ պատմեսցես որդւոյ քում յաւուր յայնմիկ եւ ասասցես. Վասն ա՛յնորիկ արար ինձ Տէր Աստուած. մինչ ելանէի յԵգիպտոսէ։ 9Եւ եղիցի քեզ նշա՛ն ՚ի ձեռին քում, եւ յիշատակ առաջի աչաց քոց. զի լինիցին օրէնք Տեառն ՚ի բերա՛ն քում. զի հզօր ձեռամբ եհան զքեզ Տէր յԵգիպտոսէ. 10եւ պահեսջիք զօրէնս զայս ՚ի ժամանակաց ՚ի ժամանակս, եւ աւուրց յաւուրս։ 11Եւ եղիցի յորժամ տանիցի զքեզ Տէր Աստուած քո յերկիրն Քանանացւոց՝ որպէս երդուաւ քեզ եւ հարցն քոց. եւ տացէ զնա քեզ. 12զատուսցե՛ս Տեառն զամենայն արու որ բանայ զարգանդ. եւ զամենայն որ բանայ զարգանդ յանդէոց եւ յանասնոց քոց որ լինիցի քեզ. արուքն սո՛ւրբ Տեառն լինիցին։ 13Եւ զամենայն որ բանայցէ զարգանդ իշոյ, փոխանակեսցես ընդ ոչխարի. եւ եթէ ո՛չ փոխանակեսցես, փրկեսցե՛ս զնա. զամենայն անդրանիկս որդւոց քոց փրկեսցե՛ս։ 14Եւ եթէ հարցանիցէ զքեզ որդին քո յետ այսորիկ եւ ասիցէ՝ թէ զի՞նչ է այդ. ասասցե՛ս ցնա. Զի հզօր ձեռամբ եհան զմեզ Տէր յերկրէն Եգիպտացւոց ՚ի տանէ ծառայութեան։ 15Յորժամ խստացաւ փարաւոն չարձակել զմեզ. կոտորեաց Տէր զամենայն անդրանիկս յերկրին Եգիպտացւոց. յանդրանկէ մարդոյ մինչեւ ցանդրանիկս անասնոյ։ Վասն այնորիկ ես մատուցանեմ Տեառն զամենայն արու որ բանայ զարգանդ. եւ զամենայն անդրանիկս որդւոց իմոց փրկեցի՛ց։ 16Եւ եղիցի նշա՛ն ՚ի վերայ ձեռին քոյ. եւ անշա՛րժ առաջի աչաց քոց. քանզի հզօր ձեռա՛մբ եհան զմեզ Տէր յերկրէն Եգիպտացւոց։

17Եւ իբրեւ արձակեաց փարաւոն զժողովուրդն. ո՛չ առաջնորդեաց նոցա Աստուած ընդ երկիրն Փղշտացւոց, ընդ կարճոյ ճանապարհն. քանզի ասաց Աստուած, թէ գուցէ զանգիտիցէ ժողովուրդն՝ յորժամ տեսանիցէ զպատերազմն, եւ դառնայցէ՛ յԵգիպտոս։ 18Եւ պատեաց ած Աստուած զժողովուրդն ընդ ճանապարհ անապատին՝ առ Կարմիր ծովուն։ Եւ ՚ի հինգերորդ ազգի ելին որդիքն Իսրայէլի յերկրէն Եգիպտացւոց։ 19Եւ ա՛ռ Մովսէս զոսկերսն Յովսեփու ընդ իւր. քանզի երդմնեցո՛յց Յովսէփ զորդիսն Իսրայէլի, եւ ասէ. Եթէ այցելութեամբ ա՛յց արասցէ ձեզ Տէր, հանջի՛ք զոսկերս իմ աստի ընդ ձեզ։ 20Եւ չուեալ որդւոցն Իսրայէլի ՚ի Սոկքովթայ, բանակեցան յՈթոմ առ անապատին։ 21Եւ Աստուած առաջնորդէր նոցա ցերեկ՝ սեա՛մբ ամպոյ. ցուցանել նոցա զճանապարհն. եւ զցայգ՝ սեամբ հրոյ, լուսատո՛ւ լինել նոցա ՚ի գնալն՝ զցայգ եւ զցերեկ։ 22Եւ ո՛չ պակասէր սիւն ամպոյն ՚ի տուէ, եւ սիւն հրոյն ՚ի գիշերի. առաջի ամենայն որդւոցն Իսրայէլի։