1Յայնժամ երգեաց Մովսէս՝ եւ որդիքն Իսրայէլի զօրհնութիւնս զայս Աստուծոյ, եւ ասեն. Օրհնեսցուք զՏէր զի փառօք է փառաւորեալ. Զերիվարս եւ զհեծեալս նոցա ընկէ՛ց ՚ի ծով. 2օգնական ընդունելի իմ Տէր, եւ եղեւ ինձ ՚ի փրկութիւն։ Սա՛ է իմ Աստուած եւ փառաւոր արարից զսա։ Աստուած հօր իմոյ՝ եւ բա՛րձր արարից զսա։ 3Տէր խորտակէ զպատերազմունս, Տէր անուն նորա։ 4Զկառս փարաւոնի՝ եւ զզօրութիւնս նորա ընկէ՛ց ՚ի ծով. զընտիրս հեծելոց եւ զսպառազէնս. ընկղմեցան ՚ի ծով Կարմիր։ 5Խորք ծածկեցին զնոսա. ընկլան յանդունդս իբրեւ զվէմս։ 6Աջ քո Տէր փառաւորեալ է զօրութեամբ իւրով, աջ քո Տէր խորտակեաց զթշնամին։ 7Եւ բազմութեամբ փառաց քոց մանրեցեր զհակառակորդս, առաքեցեր զբարկութիւն քո, եւ եկե՛ր զնոսա իբրեւ զեղէգն։ 8Եւ հողմով սրտմտութեամբ քով պատառեցան ջուրք. պաղեցան որպէս պարիսպ ջուրք. պաղեցան ալիք ՚ի մէջ ծովուն։ 9Ասա՛ց թշնամին. Հալածեցից եւ հասից, բաժանեցից զաւարն, եւ լցուցի՛ց ՚ի նոցանէ զանձն իմ։ Սատակեցից սրով իմով. տիրեսցէ՛ նոցա ձեռն իմ։ 10Առաքեցեր զհողմն քո, եւ ծածկեաց զնոսա ծով. ընկղմեցան որպէս կապա՛ր ՚ի ջուրս սաստիկս։ 11Ո՞վ իցէ նման քեզ յաստուածս Տէր. եւ կամ ո՞վ նմանիցէ քեզ փառաւորեալդ ՚ի սուրբս։ Սքանչելի փառօք՝ որ առնես զնշանս. 12ձգեցեր զաջ քո՝ եւ եկուլ զնոսա երկիր։ 13Առաջնորդեցեր արդարութեամբ ժողովրդեան քում, այսմ զոր փրկեցեր։ Մխիթարեցեր զօրութեամբ քով ՚ի բանակետղ սրբութեան քոյ. 14լուան ազգք եւ բարկացան, եւ երկունք կալան զբնակիչս Քանանացւոց։ 15Յայնժամ տագնապեցան դատաւորք Եդովմայ, եւ իշխանք Մովաբացւոց։ Կալաւ զնոսա դողումն, հալեցա՛ն ամենայն բնակիչք Քանանացւոց։ 16Անկցի ՚ի վերայ նոցա ա՛հ եւ երկիւղ. մեծութեամբ բազկի քոյ քարասցին։ Մինչեւ անցցէ ժողովուրդ քո Տէր. մինչեւ անցցէ՛ ժողովուրդ քո այս զոր ստացար։ 17Տարեալ տնկեսցես զնոսա ՚ի լեառն ժառանգութեան քոյ, ՚ի պատրաստութիւն բնակութեան քոյ։ Զոր արարեր Տէր սրբութիւն. Տէր զոր պատրաստեցին ձեռք քո. 18Տէր թագաւոր յաւիտեան. եւ յաւիտեանս եւ եւ՛ս։ 19Զի մտին երիվարք փարաւոնի կառօք եւ հեծելովք նորա ՚ի ծով. եւ ած ՚ի վերայ նոցա Տէր զջուրս ծովուն. եւ որդիքն Իսրայէլի գնացին ընդ ցամաք ՚ի մէջ ծովուն։ 20Եւ ա՛ռ Մարիամ մարգարէ քոյրն Ահարոնի զթմբուկն ՚ի ձեռին իւր. եւ ելին ամենայն կանայք զհետ նորա թմբկօք եւ պարուք։ 21Եւ յառաջէր Մարիամ եւ ասէր. Օրհնեսցո՛ւք զՏէր, զի փառօք փառաւորեալ է. Զերիվարս եւ զհեծեալս ընկէ՛ց ՚ի ծով։

22Եւ խաղացո՛յց Մովսէս զորդիսն Իսրայէլի ՚ի Կարմիր ծովէ անտի. եւ ած զնոսա յանապատն ՚ի Սո՛ւր։ Եւ գնացին երեքօրեայ ճանապարհ յանապատի անդ. եւ ո՛չ գտանէին ջուր ըմպելոյ։ 23Եկին ՚ի Մեռա, եւ ո՛չ կարէին ըմպել ջուր ՚ի Մեռայն. քանզի դա՛ռն էր. վասն այնորիկ անուանեաց զանուն տեղւոյն այնորիկ՝ Դառնութիւն։ 24Եւ տրտնջեա՛ց ժողովուրդն զՄովսիսէ եւ ասեն. Զի՞նչ արբցուք։ 25Աղաղակեաց Մովսէս առ Տէր։ եւ եցոյց նմա Տէր փայտ։ եւ արկ զայն ՚ի ջուրն, եւ քաղցրացա՛ւ ջուրն։ Եւ ա՛նդ եդ նմա իրաւունս եւ դատաստանս. եւ ա՛նդ փորձեաց զնա, 26եւ ասէ. Եթէ լսելո՛վ լուիցես ձայնի Տեառն Աստուծոյ քում, եւ զհաճոյս առաջի նորա արասցես, եւ ունկնդի՛ր լիցիս պատուիրանաց նորա. եւ պահեսցես զամենայն իրաւունս նորա. զամենայն զախտն զոր ածի ՚ի վերայ Եգիպտացւոցն, ո՛չ ածից ՚ի վերայ քո. զի ե՛ս եմ Տէր որ բժշկեմ զքեզ։

27Եւ եկին յԱղիմ. եւ էին անդ երկոտասան աղբեւր ջուրց, եւ եւթանասուն ծառ արմաւենեաց. եւ ա՛նդ բնակեցան առ ջրովն։