1Եւ լուաւ Յոթոր քուրմ Մադիամու աներ Մովսիսի զամենայն զոր արար Տէր ընդ Մովսիսի, եւ յԻսրայէլի ժողովրդեան իւրում. զի եհա՛ն Տէր զԻսրայէլ յԵգիպտոսէ։ 2Եւ ա՛ռ Յոթոր աներ Մովսիսի զՍեպփովրա զկին Մովսիսի՝ յետ թողլոյն զնա. 3եւ զերկուս որդիս նորա. յորոց միումն անուն էր Գերսամ, ասէ՝ Պանդուխտ էի յօտար երկրի. 4եւ անուն երկրորդին՝ Եղիազար. ասէ՝ Աստուած հօր իմոյ օգնական իմ, եւ ապրեցոյց զիս ՚ի ձեռաց փարաւոնի։ 5Եւ եկն Յոթոր՝ աներ Մովսիսի եւ որդիք նորա եւ կին նորա առ Մովսէս յանապատն, ուր բնակեալ էր ՚ի լերինն Աստուծոյ։ 6Ա՛զդ եղեւ Մովսիսի եւ ասեն. թէ ահա աներ քո Յոթոր՝ գայ առ քեզ, եւ կին քո եւ երկու որդիք քո ընդ նմա։ 7Ե՛լ Մովսէս ընդառա՛ջ աներոյն իւրոյ, եւ երկի՛ր եպագ նմա եւ համբուրեաց զնա։ եւ ողջո՛յն ետուն միմեանց ՚ի խաղաղութիւն. եւ տարաւ զնոսա ՚ի խորանն։ 8Եւ պատմեաց Մովսէս աներոյն իւրոյ զամենայն զոր արար Տէր ընդ փարաւոն եւ ընդ Եգիպտացիսն վասն Իսրայէլի, եւ զամենայն աշխատութիւնս որ եղեւ նոցա ՚ի ճանապարհի, եւ զի ապրեցո՛յց զնոսա Տէր։ 9Եւ զարմացաւ Յոթոր ՚ի վերայ ամենայն բարեացն զոր արար նոցա Տէր. եւ զի ապրեցոյց զնոսա ՚ի ձեռաց Եգիպտացւոցն եւ ՚ի ձեռաց փարաւոնի։ 10Եւ ասէ Յոթոր. Օրհնեա՛լ է Տէր՝ որ ապրեցոյց զդոսա ՚ի ձեռաց Եգիպտացւոցն՝ եւ ՚ի ձեռաց փարաւոնի. օրհնեալ է Տէր զի փրկեաց զժողովուրդդ ՚ի ներքուստ ձեռինն Եգիպտացւոց։ 11Արդ՝ գիտեմ թէ մեծ է Տէր քան զամենայն աստուածս։ վասն այնորիկ զի բռնանային ՚ի վերայ դոցա։ 12Եւ ա՛ռ Յոթոր աներն Մովսիսի ողջակէզս եւ զոհս Աստուծոյ։ եւ գնացին Մովսէս եւ Ահարոն եւ ամենայն ծերքն Իսրայէլի՝ ուտել հա՛ց ընդ աներոյն Մովսիսի առաջի Տեառն։

13Եւ եղեւ ՚ի վաղիւ անդր, նստա՛ւ Մովսէս դատե՛լ զժողովուրդն. եւ կա՛յր ամենայն ժողովուրդն շուրջ զՄովսիսիւ, յայգուէ մինչեւ ցերեկոյ։ 14Եւ տեսեալ Յոթորայ զամենայն ինչ զոր առներ ժողովրդեանն, եւ ասէ. Զի՞նչ է բանդ այդ զոր առնես ժողովրդեանդ. ընդէ՞ր դու նստիս միայն, եւ ամենայն ժողովուրդդ կայ շուրջ զքեւ յառաւօտէ մինչեւ ցերեկոյ։ 15Եւ ասէ Մովսէս ցաներն իւր. Քանզի գա՛յ ժողովուրդդ առիս, խնդրե՛լ իրաւունս յԱստուծոյ։ 16Յորժամ լինիցի ինչ դոցա հակառակութիւն, գա՛ն առիս. եւ ես ընտրեմ ՚ի մէջ իւրաքանչի՛ւր ուրուք. եւ իմացուցանե՛մ դոցա զհրամանն Աստուծոյ եւ զօրէնս նորա։ 17Եւ ասէ ցնա աներն Մովսիսի. Ո՛չ է ուղիղ բանդ զոր առնես. 18անհնարին տանջանօք տանջիս դու՝ եւ ամենայն ժողովուրդ որ է ընդ քեզ։ ծա՛նր է քեզ բանդ այդ. ո՛չ կարես միայն առնել։ 19Բայց արդ՝ լո՛ւր ինձ, եւ տաց քեզ խրատ. եւ եղիցի Աստուած ընդ քեզ։ Լե՛ր դու ժողովրդեանդ առ ՚ի յԱստուծոյ, եւ տարցիս դու զբանս դոցա առ Աստուած։ 20Եւ դիցես դոցա վկայութիւն զհրամանացն Աստուծոյ եւ զօրինաց նորա. եւ ցուցցես դոցա ճանապա՛րհս յորս գնայցեն, եւ զգործս զոր գործիցեն։ 21Եւ դու տե՛ս քեզ յամենայն ժողովրդենէդ արս զօրաւորս՝ աստուածապա՛շտս. արս արդարակորովս, որ ատիցեն զհպարտութիւն. եւ կացուսցես զնոսա ՚ի վերայ դոցա հազարապե՛տս, եւ հարիւրապե՛տս, եւ յիսնապե՛տս, եւ տասնապե՛տս։ 22Եւ դատեսցին զժողովուրդդ յամենայն ժամ. եւ զբան ինչ մեծ, առ քե՛զ հասուցանիցեն. եւ զփոքր ինչ դատաստան՝ ինքեա՛նք դատեսցին. եւ թեթեւացուսցե՛ն ՚ի քէն, եւ եղիցին քեզ օգնականք։ 23Եթէ զայս բան արասցես, զօրացուսցէ՛ զքեզ Աստուած. եւ կարասցես տոկա՛լ. եւ ամենայն ժողովուրդդ երթիցէ ՚ի տեղի իւր խաղաղութեամբ։ 24Եւ լուաւ Մովսէս ձայնի աներոյն իւրոյ. եւ արար զամենայն որ միանգամ ասաց նմա։ 25Եւ ընտրեաց Մովսէս յամենայն Իսրայէլէ ա՛րս զօրաւորս. եւ արար զնոսա ՚ի վերայ նոցա հազարապետս, եւ հարիւրապետս, եւ յիսնապետս, եւ տասնապետս. 26եւ դատէին զժողովուրդն յամենայն ժամ։ Բայց զբա՛ն ինչ մեծ հասուցանէին առ Մովսէս. եւ զամենայն բան թեթեւ՝ ինքե՛անք դատէին։ 27Եւ արձակե՛աց Մովսէս զաներն իւր, եւ գնա՛ց յերկիր իւր։