Ելից

2

1Եւ է՛ր անդ ոմն յազգէ Ղեւեայ, որ ա՛ռ իւր ՚ի դստերաց անտի Ղեւեայ։ 2Եւ յղացաւ՝ ծնաւ արու։ Եւ տեսանէին զնա կայտա՛ռ. եւ թաքուցին զնա ամիսս երիս։ 3Եւ իբրեւ ո՛չ եւս կարէին թաքուցանել, ա՛ռ մայրն նորա տապանակ պրտուեայ, եւ ծեփեաց զնա կպրաձիւթով. եւ ե՛դ ՚ի նմա զմանուկն, եւ ընկէ՛ց զայն ՚ի խաղ մի առ ափն գետոյն։ 4Եւ դիտէր քոյրն նորա ՚ի հեռաստանէ, տեսանել թէ զի՞նչ անցք անցանիցեն ընդ նա։ 5Եւ իջեալ դուստրն փարաւոնի լուանա՛լ ՚ի գետն. եւ նաժիշտք նորա շրջէին առ գետովն։ Եւ տեսեալ զտապանակն ՚ի խաղի անդ, առաքեաց զնաժիշտ մի առնուլ զնա։ 6Եբաց՝ եւ ետես զմանուկն. եւ լայր մանուկն ՚ի տապանակի անդ։ Խանդաղատեցաւ զնովաւ դուստրն փարաւոնի, եւ ասէ. ՚Ի մանկա՞նց Եբրայեցւոց է դա։ 7Եւ ասէ քոյրն նորա ցդուստրն փարաւոնի. Կամի՞ս զի կոչեցից քեզ կին մի դայեակ ՚ի Հեբրայեցւոց անտի. եւ սնուցանիցէ՛ քեզ զմանուկդ։ 8Ասէ դուստրն փարաւոնի. Ե՛րթ։ Գնաց աղջիկն եւ կոչեաց զմայր մանկանն։ 9Եւ ասէ ցնա դուստրն փարաւոնի. Ա՛ռ զմանուկդ, եւ սնո՛ ինձ զդա. եւ ես տաց քեզ զվարձս քո։ Եւ ա՛ռ կինն զմանուկն՝ եւ սնոյց զնա։ Եւ իբրեւ հաստատեցաւ մանուկն, ած զնա առ դուստրն փարաւոնի, 10եւ եղեւ նմա յորդեգիրս։ Եւ անուանեաց զանուն նորա Մովսէ՛ս. ասէ. ՚Ի ջրո՛յ անտի հանի զդա։

11Եւ եղեւ յետ աւուրց բազմաց, իբրեւ եղեւ մե՛ծ , ե՛լ առ եղբարս իւր որդիսն Իսրայէլի, հայեցեալ ՚ի չարչարանս նոցա. ետես այր մի Եգիպտացի, զի հարկանէր զոմն Եբրայեցի յեղբարց իւրոց՝ յորդւոցն Իսրայէլի։ 12Հայեցեալ յա՛յս կոյս յայն կոյս՝ ո՛չ զոք տեսանէր. եհա՛ր զԵգիպտացին, եւ ծածկեաց զնա ընդ աւազով։ 13Եւ ելեալ յերկրորդում աւուր, տեսանէր երկուս արս Եբրայեցիս ընդ միմեանս մարտուցեալս. եւ ասէ ցայրն որ զրկէրն. Ընդէ՞ր հարկանես զընկերդ։ 14Եւ նա ասէ. Ո՞ կացոյց զքեզ ※ այր եւ դատաւոր ՚ի վերայ մեր. եթէ սպանանե՞լ զիս կամիցիս որպէս երէկ սպաներ զԵգիպտացին։ Զահի՛ հարաւ Մովսէս՝ եւ ասէ, թէ. Այնպէս յայտնի՛ եղեւ բանն։ 15Եւ լուաւ փարաւոն զբանն, եւ խնդրէր սպանանել զՄովսէս։ Եւ փախեաւ Մովսէս յերեսաց փարաւոնի, եւ բնակեաց յերկրին Մադիամու։ Եւ եկեալ յերկրին Մադիամու՝ նստաւ առ ջրհորի միում։ 16Եւ քրմին Մադիանացւոց էին դստերք եւթն, որ արածէին զխաշինս հօրն իւրեանց, եւ եկեալ էին հանել , մինչեւ լցին զաւազանսն, արբուցանել խաշանց հօրն իւրեանց։ 17Եւ եկեալ ա՛յլ հովիւք՝ մերժեցին զնոսա ՚ի բաց։ Յարուցեալ Մովսէս թափեաց զնոսա. եւ եհան նոցա ջուր, եւ արբոյց զխաշինս նոցա։ 18Եւ եկին առ Հռագուէլ հայրն իւրեանց։ Եւ նա ասէ ցնոսա. Զի՞ է զի յարեւու եկիք այսօր։ 19Եւ նոքա ասեն. Այր մի Եգիպտացի փրկեաց զմեզ ՚ի հովուաց անտի. եւ եհան ջուր եւ արբոյց խաշանց մերոց։ 20Եւ նա ասէ ցդստերսն իւր. Եւ ո՜ւր է, ընդէ՞ր թողէք զայրն. արդ՝ կոչիցէ՛ք զնա՝ զի կերիցէ ։ 21Եւ բնակեցաւ Մովսէս առ առնն, եւ ետ զՍեպփովրա դուստր իւր Մովսիսի կնութեան։ 22Յղացաւ կինն՝ եւ ծնաւ որդի. եւ անուանեաց զանուն նորա Մովսէս՝ Գերսամ. ասէ՝ զի պանդո՛ւխտ եմ ես յօտար երկրի։

23Եւ յետ աւուրց բազմաց մեռաւ թագաւորն Եգիպտացւոց. եւ տառապէին որդիքն Իսրայէլի ՚ի գործոյ անտի, եւ աղաղակէին ՚ի վեր։ Եւ ել աղաղակ նոցա առաջի Աստուծոյ ՚ի գործոյ անտի։ 24Եւ լուաւ հեծութեան նոցա։ Եւ յիշեաց Աստուած զուխտ իւր որ ընդ Աբրաամու եւ Սահակայ եւ Յակոբայ։ 25Եւ հայեցաւ Աստուած յորդիսն Իսրայէլի. եւ ծանուցա՛ւ նոցա։

Գրաբար, 1805 · HYGRB1805