1Խօսեցաւ Տէր զամենայն զպատգամս զայսոսիկ՝ եւ ասէ. 2Ե՛ս եմ Տէր Աստուած քո որ հանի զքեզ յերկրէն Եգիպտացւոց ՚ի տանէ ծառայութեան։ 3Մի՛ եղիցին քեզ այլ աստուածք բա՛ց յինէն։ 4Մի՛ արասցես դու քեզ կուռս ըստ ամենայն նմանութեան. որ ինչ յերկինս ՚ի վեր, եւ որ ինչ յերկիր ՚ի խոնարհ, եւ որ ինչ ՚ի ջուրս ՚ի ներքոյ երկրի։ 5Մի՛ երկիրպագանիցես նոցա, եւ մի՛ պաշտեսցես զնոսա. զի ե՛ս եմ Տէր Աստուած քո՝ Աստուած նախանձոտ, որ հատուցանեմ զմեղս հարանց՝ որդւոց, յերիս եւ ՚ի չորս ազգս ատելեաց իմոց։ 6Եւ առնեմ զողորմութիւն ՚ի հազար ազգս սիրելեաց իմոց, եւ ոյք պահեն զհրամանս իմ։ 7Մի՛ առնուցուս զանուն Տեառն Աստուծոյ քոյ ՚ի վերայ սնոտեաց. զի ո՛չ սրբեսցէ Տէր զայն, որ առնուցու զանուն նորա ՚ի վերայ սնոտեաց։ 8Յիշեսջի՛ր զօրն շաբաթուց սրբե՛լ զնա։ 9Զվեց օր գործեսցես, եւ արասցես զամենայն գործս քո։ 10Յաւուրն եւթներորդի շաբա՛թ Տեառն Աստուծոյ քում, մի՛ գործեսցես ՚ի նմա զամենայն գործ քո դո՛ւ եւ ուստր քո եւ դուստր քո, ծա՛ռայ քո, եւ աղախին քո. ե՛զն քո եւ էշ քո, եւ ամենայն անասուն քո. եւ ե՛կն քո եւ պանդուխտն քո որ ՚ի քեզ։ 11Զի զվե՛ց օր արար Տէր Աստուած զերկինս եւ զերկիր, եւ զծով եւ զամենայն որ ՚ի նոսա, եւ հանգեաւ յաւուրն եւթներորդի. վասն այնորիկ օրհնեաց Տէր զօրն եւթներորդ, եւ սրբեաց զնա։ 12Պատուեա՛ զհայր քո եւ զմայր քո. զի քեզ բարի՛ լինիցի, եւ զի երկայնակեա՛ց լինիցիս ՚ի վերայ երկրին բարութեան՝ զոր Տէր Աստուած տացէ քեզ։ 13Մի՛ սպանաներ։ 14Մի՛ շնար։ 15Մի՛ գողանար։ 16Մի՛ սուտ վկայութիւն վկայեր զընկերէ քումմէ։ 17Մի՛ ցանկանար տան ընկերի քոյ, եւ մի՛ անդոյ նորա։ Մի՛ ցանկանար կնոջ ընկերի քոյ, եւ մի՛ ծառայի նորա, եւ մի՛ աղախնոյ նորա, եւ մի՛ եզին նորա, եւ մի՛ իշոյ նորա, եւ մի՛ ամենայն անասնոյ նորա. եւ մի՛ ամենայնի զինչ ընկերի քոյ իցէ։

18Եւ ամենայն ժողովուրդն տեսանէր զձայնն եւ զճառագայթսն, եւ զբարբառ փողոյն՝ եւ զլեառնն ծխեալ։ Զահի՛ հարաւ ամենայն ժողովուրդն, եւ խորշեցա՛ւ. եկաց ՚ի հեռաստանէ։ 19Եւ ասեն ցՄովսէս. Դո՛ւ խօսեաց ընդ մեզ՝ եւ լուիցո՛ւք. եւ մի՛ խօսեսցի ընդ մեզ Աստուած՝ գուցէ՛ մեռանիցիմք։ 20Եւ ասէ ցնոսա Մովսէս. Քաջալերեցարո՛ւք. զի վասն փորձելոյ զձեզ եկն առ ձեզ Աստուած. որպէս զի լինիցի երկի՛ւղ նորա ՚ի ձեզ, զի մի՛ մեղանչիցէք։ 21Եւ կայր ժողովուրդն ՚ի հեռաստանէ։ Եւ Մովսէս եմուտ ՚ի մէգն ուր է՛ր Աստուած։ 22Եւ ասէ Տէր ցՄովսէս. Ա՛յսպէս ասասցե՛ս դու տանդ Յակոբայ, եւ պատմեսցե՛ս որդւոցդ Իսրայէլի։ Դուք ձեզէ՛ն տեսէք, զի յերկնից խօսեցայ ընդ ձեզ։ 23Մի՛ առնիցէք ձեզ աստուածս ոսկեղէնս եւ աստուածս արծաթեղէնս։ 24Սեղան՝ հողեղէն արասջի՛ք ինձ, եւ մատուսջի՛ք ՚ի նմա զողջակէզս ձեր, եւ զփրկութիւնս ձեր, զոչխարս ձեր, եւ զարջառս ձեր. յամենայն տեղիս ուր անուանեցից զանուն իմ անդ. եւ եկի՛ց առ քեզ եւ օրհնեցի՛ց զքեզ։ 25Ապա թէ սեղան ՚ի քարանց առնիցես ինձ, մի՛ շինեսցես ինձ զնոսա կոփածոյս. քանզի զձեռին գործին քո մերձեցուցեր ՚ի նա, եւ պղծեա՛լ է։ 26Մի՛ ելանիցես ընդ աշտիճանս ՚ի սեղան իմ, զի մի՛ մերկասցին առականք քո ՚ի վերայ նորա։