1Իսկ եթէ գողասցի ոք արջառ կամ ոչխար, եւ սպանցէ՛ կամ վաճառեսցէ, հի՛նգ արջառ ընդ արջառոյն տուժեսցի. եւ չորս ոչխար ընդ ոչխարին։

2Իսկ եթէ յակա՛ն գտանիցի գող. եւ խոցեալ մեռցի, չէ՛ այն նմա ՚ի սպանութիւն։ 3Ապա թէ արեւն ՚ի վերայ նորա ծագիցէ, մահապա՛րտ է, փոխարէ՛ն մեռցի։ ապա թէ ո՛չինչ գտանիցի նորա, վաճառեսցի՛ փոխանակ գողութեանն իւրոյ։ 4Իսկ եթէ ըմբռնեսցի, եւ գտցի՛ ՚ի ձեռին նորա գողօնն՝ յարջառոյ եւ յիշոյ մինչեւ ցոչխար՝ կրկի՛ն տուժեսցի։ 5Եթէ արածիցէ ոք զանդ՝ կամ զայգի, եւ թոյլ տայցէ խաշին իւրում արածե՛լ զանդ այլոց, յիւրմէ՛ անդոյ անտի տուժեսցի ըստ արդեանն։ Ապա թէ զամենայն իսկ զանդն արածիցէ, զընտի՛ր կողմն անդոյ իւրոյ, եւ զընտի՛ր այգւոյ իւրոյ տուժեսցի։ 6Իսկ եթէ ելանիցէ հուր, եւ գտանիցէ փո՛ւշ, եւ ընդ նմին այրիցէ զկալ՝ կամ զօրան կամ զանդ, տուժելով տուժեսցի որոյ զհրդեհն հանեալ իցէ։

7Իսկ եթէ ոք տացէ ընկերի իւրում արծաթ, կամ ա՛յլ ինչ կարասի զիւր յաւանդ, եւ գողանայցի՛ ՚ի տանէ առնն. եթէ գտցի՛ որ գողացաւն, կրկի՛ն տուժեսցի։ 8Ապա եթէ ո՛չ գտցի որ գողացաւն, մատիցէ տէր տանն առաջի Աստուծոյ, եւ երդուիցի, եթէ իւր չէ՛ նենգեալ ամենեւին զաւանդ ընկերի իւրոյ. 9ըստ ամենայն վնասակա՛ր բանի, յարջառոյ՝ եւ յիշոյ՝ եւ յոչխարէ, եւ ՚ի հանդերձէ, եւ յամենայն կորստենէ որում վնասակար առնիցեն։ Որ զինչ իցէ՝ առաջի Աստուծոյ եկեսցէ դատաստա՛ն երկոցուն. եւ որ ոք ՚ի նոցանէ ըմբռնեսցի ՚ի ձեռն Աստուծոյ, կրկի՛ն տուժեսցի ընկերի իւրում։ 10Եւ եթէ տացէ ոք ընկերի իւրում էշ, կամ եզն, կամ ոչխար, կամ ա՛յլ ինչ անասուն ՚ի պահեստ, եւ բեկցի՝ կամ մեռցի՝ կամ գերի վարեսցի, եւ ո՛չ ոք գիտասցէ. 11երդո՛ւմն Աստուծոյ լիցի ՚ի մէջ երկոցուն, եթէ նենգանօք ինչ չիցէ՛ գնացեալ ամենեւին ընդ աւա՛նդ ընկերին իւրոյ. ապա յա՛նձն առցէ տէր նորա. եւ մի՛ տուժեսցի։ 12Իսկ եթէ գողութեամբ գողանայցի ՚ի նմանէ, տուժեսցի՛ տեառն նորա։ 13Ապա թէ գազանաբե՛կ լինիցի, ածցէ վկայ ՚ի գէ՛շ անդր. եւ մի՛ տուժեսցի։

14Իսկ եթէ ոք խնդրեսցէ անօթ յընկերէ՛ իւրմէ, եւ բեկցի՛ կամ մեռցի, կամ գերի՛ գնասցէ, եւ տէր նորա չիցէ՛ ընդ նմա, տուժելո՛վ տուժեսցի։ 15Ապա թէ տէր նորա ընդ նմա իցէ՝ ո՛չ տուժեսցի։ ապա թէ ՚ի վարձո՛ւ առեալ իցէ, ընդ վարձո՛ւց իւրոց եղիցի նմա։

16Իսկ եթէ ոք խաբեսցէ՛ զկոյս զո՛չ խօսեալ՝ եւ ննջեսցէ ընդ նմա, վարձանօ՛ք վարձեսցի զնա իւր կնութեան։ 17Եւ եթէ ո՛չ առնուցու յանձն հայր նորա տալ զնա նմա կնութեան, տուժեսցի արծա՛թ հօր նորա որպէս իցեն վարձանք կուսից։ 18Զկախարդս մի՛ ապրեցուցանիցէք։ 19Զամենայն որ խառնակիցի ընդ անասուն, մահո՛ւ սպանանիջիք։ 20Որ դի՛ց զոհէ՝ սատակեսցի՛, բայց միայն Տեառն։ 21Զպանդուխտն՝ մի՛ չարչարիցէք՝ եւ մի՛ նեղէք զնա, զի եւ դուք պանդուխտք էիք յերկրին Եգիպտացւոց։

22Զամենայն զայրի՝ եւ զորբ՝ մի՛ չարչարիցէք։ 23Ապա թէ չարչարելով չարչարիցէ՛ք զնոսա, եւ բողո՛ք բարձեալ աղաղակիցեն առիս, լսելո՛վ լուա՛յց աղաղակի նոցա։ 24Եւ բարկացա՛յց սրտմտութեամբ եւ կոտորեցից զձե՛զ սրով. եւ եղիցին կանայք ձեր այրի՛ք, եւ մանկունք ձեր ո՛րբք։ 25Եւ եթէ արծաթ փո՛խ տայցես եղբօր քում, որ աղքա՛տ իցէ՝ առ քեզ, մի՛ ճեպեսցես զնա. եւ մի՛ արկանիցես նմա տոկոսիս։

26Եւ եթէ գրաւեսցես զբաճկոն ընկերի քոյ, նախ քան զմտանել արեւու դարձուսցե՛ս անդրէն։ 27Զի ա՛յն է վերարկու նորա, եւ այն է հանդերձ առականաց նորա որով ննջիցէ։ եւ եթէ բողոքիցէ առիս՝ լուա՛յց նմա. քանզի ողորմա՛ծ եմ։ 28Զաստուածս քո մի՛ բամբասիցես։ եւ զիշխան ժողովրդեան քոյ մի՛ հայհոյեսցես։ 29Զպտուղ կալոյ քոյ եւ զհնձանի մի՛ հատանիցես։ Զանդրանիկս որդւոց քոց ի՛նձ տացես։ 30Նոյնպէս արասցես զարջառ քո, եւ զոչխար քո, եւ զէշ քո։ զեւթն օր՝ եղիցի ընդ մա՛րբ իւրով, եւ յաւուրն ութերորդի՝ տացե՛ս զնա ինձ։

31Եւ մարդք սո՛ւրբք լինիջիք ինձ, զի ես եմ Տէր Աստուած ձեր։ Զմիս գազանաբեկին ՚ի բացի՝ մի՛ ուտիցէք, այլ շա՛ն ընկեսջիք։