1Եւ ասէ Տէր ցՄովսէս. Կոփեա՛ դու քեզ երկո՛ւս տախտակս քարեղէնս ըստ առաջին տախտակացն, եւ ե՛լ առ իս ՚ի լեառնն. եւ գրեցի՛ց ՚ի վերայ տախտակացն զպատգամսն՝ որ էին յառաջին տախտակսն զոր խորտակեցերն։ 2Լե՛ր պատրաստ առ վաղիւ, եւ ելանիցե՛ս ընդ առաւօտս ՚ի լեառնն Սինա. եւ մնասցե՛ս ինձ անդ ՚ի վերայ գլխոյ լերինն։ 3Եւ մի՛ ոք ելանիցէ ընդ քեզ, եւ մի՛ ոք երեւեսցի ամենեւին ՚ի լերինն. եւ արջա՛ռ եւ ոչխար՝ մի՛ արածեսցին մօտ ՚ի լեառնն։ 4Եւ կոփեա՛ց երկուս տախտակս քարեղէնս, ըստ օրինակի առաջին տախտակացն. եւ կանխեալ Մովսիսի ընդ առաւօտն՝ ել ՚ի լեառնն Սինա, որպէս հրամայեաց նմա Տէր։ եւ ա՛ռ Մովսէս ընդ իւր զերկուս տախտակսն քարեղէնս։ 5Եւ էջ Տէր ամպով, եւ կա՛յր յանդիման նորա անդ։ եւ կոչեա՛ց յանուն Տեառն։ 6Եւ անց Տէր առաջի նորա։ եւ կարդաց Տէր Աստուած՝ գթա՛ծ եւ ողորմած, երկայնամի՛տ, բազումողո՛րմ եւ ճշմարիտ։ 7Որ պահէ՛ զարդարութիւն, եւ առնէ զողորմութիւն ՚ի հազար ազգս։ բառնա՛յ զանօրէնութիւնս եւ զանիրաւութիւնս եւ զմեղս. եւ ո՛չ անպա՛րտ առնէ զպարտաւորն. ածէ՛ զանիրաւութիւնս հարց՝ որդւոց եւ յորդիս որդւոց՝ մինչեւ յերիս եւ ՚ի չորս ազգս։ 8Եւ երագեաց Մովսէս խոնարհ երկի՛ր եպագ, 9եւ ասէ. Եթէ գտի շնորհս առաջի քո Տէր երթիցէ՛ ընդ մեզ Տէր. զի ժողովուրդս խստապարանո՛ց է. եւ բարձցե՛ս դու զանօրէնութիւնս եւ զմեղս մեր. եւ եղիցուք մեք քո՛։

10Եւ ասէ Տէր ցՄովսէս. Ահա ե՛ս դնեմ ընդ քեզ ուխտ առաջի ամենայն ժողովրդեան քոյ. եւ արարից սքանչելի՛ս որ ո՛չ եղեն յամենայն երկրի, եւ յամենայն ազգս. եւ տեսցէ՛ ամենայն ժողովուրդդ՝ յորս ե՛ս դու ՚ի մէջ դոցա զգործս Տեառն. զի զարմանալի՛ք իցեն զոր ե՛սս արարից ձեզ։ 11Զգո՛յշ լեր դու ամենայնի, զոր միանգամ պատուիրեցի քեզ այսօր։ ահաւասիկ ես մերժե՛մ յերեսաց ձերոց զԱմովրհացին, եւ զՔանանացին, եւ զՔետացին, եւ զՓերեզացին, եւ զԽեւացին, եւ զԳերգեսացին, եւ զՅեբուսացին։ 12Զգո՛յշ լեր անձին քում, գուցէ՛ դնիցես ուխտ ընդ բնակիչս երկրին, յորում դու մտանելոց ես ՚ի նոսա. գուցէ լինիցի ձեզ գայթագղութիւն։ 13Զբագինս նոցա կործանեսջի՛ք, եւ զարձանս նոցա՝ փշրեսջի՛ք, եւ զանտառս նոցա՝ կոտորեսջի՛ք, եւ զդրօշեալս դից նոցա՝ հրո՛վ այրեսջիք։ 14Եւ մի՛ պագանիցէք երկիր աստուածոց օտարաց. զի Տէր Աստուածդ անուն նախանձելի՛ է. Աստուած նախանձո՛տ է։ 15Գուցէ՛ դնիցեն ուխտ ընդ բնակիչս երկրին, եւ պոռնկիցին զկնի դից նոցա, եւ զոհիցեն աստուածոց նոցա. եւ կոչիցեն զքեզ՝ եւ ուտիցես ՚ի զոհից նոցա։ 16Եւ առնուցուս ՚ի դստերաց նոցա ուստերաց քոց. եւ ՚ի դստերաց քոց՝ տացես ուստերաց նոցա. եւ պոռնկիցին դստերք քո զկնի նոցա, եւ պոռնկեցուցանիցեն զուստերս քո զկնի դի՛ցն իւրեանց։ 17Եւ աստուածս ձուլածոյս՝ մի՛ առնիցես քեզ։ 18Զտօ՛ն բաղարջակերաց պահեսցես. զեւթն օր բաղա՛րջ կերիցես որպէս պատուիրեցի քեզ, ՚ի ժամանակի իւրում յամսեա՛նն կանխոց. զի յամսեանն կանխոց ելեր յԵգիպտոսէ։

19Ամենայն արու որ բանայ զարգանդ՝ ի՛նձ լիցի, եւ ամենայն արուք անասնոյ քոյ, 20անդրանիկն արջառոյ, եւ անդրանիկն ոչխարի։ եւ զանդրանիկն իշոյ՝ փրկեսցես գառամբ. ապա թէ ո՛չ փրկեսցես զնա՝ զգի՛նս նորա տայցես։ Զամենայն անդրանիկս որդւոց քոց փրկեսցե՛ս։ Եւ ձեռնունա՛յն առաջի իմ՝ մի՛ երեւեսցիս։

21Զվե՛ց օր գործեսցես. եւ յաւուրն եւթներորդի հանգիցե՛ս. եւ ՚ի սերմանս եւ ՚ի հունձս՝ հանգիցե՛ս։ 22Եւ տօ՛ն եւթներորդաց արասցես ինձ, իսկզբանէ՛ հնձոց ցորենոյ։ եւ զտօն արմտեաց ամփոփելոյ՝ յընդմիջե՛լ տարւոյն։ 23Երի՛ս ժամանակս ՚ի տարւոջ երեւեսցի ամենայն արու մանուկ քո առաջի Տեառն Աստուծոյ Իսրայէլի։ 24Քանզի մերժեցի՛ց զազգսն յերեսաց քոց. եւ ընդարձակեցից զսահմանս քո, եւ ո՛չոք իցէ որ ա՛կն դնիցէ երկրին քում, յորժամ ելանիցես երեւել առաջի Տեառն Աստուծոյ քոյ յերիս ժամանակս ՚ի տարւոջն։ 25Մի՛ զենուցուս ՚ի վերայ խմորելոյ զարիւն զոհից իմոց. եւ մի՛ ելանիցէ յայգ զենո՛ւմն տօնի զատկի։ 26Զառաջին արմտիս երկրի քոյ՝ տարցի՛ս ՚ի տուն Տեառն Աստուծոյ քոյ։ Մի՛ եփեսցես զգառն ՚ի կաթն մօր իւրոյ։

27Եւ ասէ Տէր ցՄովսէս. Գրեա՛ դու քեզ զպատգամսդ զայդոսիկ. զի այդո՛ւ բանիւ դնիցեմ ուխտ ընդ քեզ՝ եւ ընդ իս Իսրայէլ։ 28Եւ էր Մովսէս առաջի Տեառն զքառասուն տիւ եւ զքառասուն գիշեր. հաց ո՛չ եկեր, եւ ջուր ո՛չ արբ. եւ գրեաց ՚ի վերայ տախտակացն զբանս ուխտի՝ զտասն պատգամացն։

29Մինչդեռ իջանէր Մովսէս ՚ի լեռնէն Սինայ, եւ երկոքին տախտակքն ուխտի ՚ի ձեռս Մովսիսի էին։ եւ յիջանել իւրում ՚ի լեռնէ անտի, ո՛չ գիտէր Մովսէս եթէ փառաւորեալ իցէ տեսիլ գունոյ երեսաց նորա ՚ի խօսել նորա ընդ նմա։ 30Եւ ետես Ահարոն եւ ամենայն որդիքն Իսրայէլի զՄովսէս. եւ էր փառաւորեալ տեսիլ գունոյ երեսաց նորա. եւ երկեան մերձենալ ՚ի նա։ 31Եւ կոչեաց զնոսա Մովսէս. եւ դարձան առ նա Ահարոն եւ ամենայն իշխանք ժողովրդեանն. եւ խօսեցաւ Մովսէս ընդ նոսա։ 32Եւ ապա մերձեցան առ նա ամենայն որդիքն Իսրայէլի։ եւ պատմեաց նոցա զամենայն զոր խօսեցաւ ընդ նմա Տէր ՚ի լերինն Սինայ։ 33Եւ իբրեւ դադարեաց ՚ի խօսելոյ անտի ընդ նոսա. արկ պատրուակ զերեսօք իւրովք։ 34Իբրեւ մտանէր Մովսէս առաջի Տեառն խօսել ընդ նմա, մերկանա՛յր զպատրուակն մինչեւ այսրէն ելանելոյ։ եւ իբրեւ ելանէր՝ խօսէր ընդ ամենայն որդիսն Իսրայէլի զոր միանգամ պատուիրեաց նմա Տէր։ 35Եւ տեսանէին որդիքն Իսրայէլի զերեսն Մովսիսի զի փառաւորեալ էր տեսիլ գունոյ երեսաց նորա. եւ արկանէր Մովսէս պատրուակ ՚ի վերայ երեսաց իւրոց, մինչեւ անդրէն մտանելոյ եւ խօսելոյ ընդ նմա։