1Պատասխանի ետ Մովսէս՝ եւ ասէ. Եթէ չհաւատայցեն ինձ, եւ ո՛չ լուիցեն ձայնի իմում, քանզի ասիցեն, թէ չի՛ք երեւեալ քեզ Աստուծոյ. զի՞նչ ասացից ցնոսա։ 2Ասէ ցնա Տէր. Զի՞նչ է այդ որ ՚ի ձեռին քում է։ Եւ նա ասէ. Գաւազան։ 3Եւ ասէ. Ընկեա՛ զդա ՚ի գետին։ Եւ ընկէց զնա ՚ի գետին։ Եւ եղեւ օձ, եւ փախեաւ Մովսէս ՚ի նմանէն։ 4Եւ ասէ Տէր ցՄովսէս. Ձգեա՛ զձեռն քո՝ եւ բո՛ւռն հար զտտանէն։ Եւ ձգեաց Մովսէս զձեռն իւր, եւ բուռն եհար զտտանէն. եւ եղեւ գաւազան ՚ի ձեռին նորա։ 5Զի հաւատասցեն քեզ՝ թէ երեւեալ է քեզ Տէր Աստուած հարցն նոցա. Աստուած Աբրաամու, եւ Աստուած Սահակայ, եւ Աստուած Յակոբայ։ 6Ասէ ցնա դարձեալ Տէր. Ա՛րկ զձեռն քո ՚ի ծոց քո։ Եւ արկ զձեռն իւր ՚ի ծոց իւր, եւ եհան զնա ՚ի ծոցոյ իւրմէ, եւ եղեւ ձեռն նորա բորոտ իբրեւ զձիւն։ 7Եւ ասէ ցնա. Ա՛րկ զձեռն քո ՚ի ծոց քո։ Եւ արկ զձեռն իւր ՚ի ծոց իւր։ Եւ եհան զնա ՚ի ծոցոյ իւրմէ, եւ դարձեալ անդրէն ՚ի նոյն հաստատեցաւ ՚ի գո՛յն մարմնոյ իւրոյ։ 8Եթէ ո՛չ հաւատայցեն քեզ՝ եւ ո՛չ լուիցեն ձայնի առաջնոյ նշանին, հաւատասցեն քեզ ձայնի երկրորդի՛ նշանիդ։ 9Եւ եղիցի եթէ ո՛չ հաւատասցեն երկոցունց նշանացդ այդոցիկ, եւ ո՛չ լուիցեն ձայնի քում, առցես դու ՚ի ջրոյ գետոյն՝ եւ հեղցես ՚ի ցամաքի. եւ եղիցի ջուրն՝ զոր առնուցուս ՚ի գետոյն, արիւն ՚ի ցամաքին։ 10Եւ ասէ Մովսէս ցՏէր. Աղաչե՛մ զքեզ Տէր, չե՛մ բաւական, որպէս թէ յերեկէ եւ յեռանտէ, եւ ո՛չ յորմէհետէ սկսար խօսել ընդ ծառայի քում. զի նրբաձա՛յն եւ ծանրալեզո՛ւ եմ ես։ 11Եւ ասէ Տէր ցՄովսէս. Ո՛վ ետ բերան մարդոյ, կամ ո՛վ արար զխուլն եւ զհամր, զականին եւ զկոյր, ո՛չ ապաքէն ե՞ս Աստուած։ 12Եւ արդ՝ ե՛րթ, եւ ե՛ս բացից զբերան քո. եւ խելամո՛ւտ արարից զքեզ՝ զոր պա՛րտ իցէ խօսել։ 13Եւ ասէ. Աղաչե՛մ զքեզ Տէր. ա՛ռ քեզ ՚ի ձեռն զա՛յլ ոք զօրաւոր՝ զոր առաքիցես։ 14Եւ բարկացաւ Տէր սրտմտութեամբ ՚ի վերայ Մովսիսի՝ եւ ասէ. Ո՞չ աւանիկ կայ Ահարոն եղբայր քո Ղեւտացի. գիտեմ զի խօսելո՜վ խօսեսցի նա ընդ քեզ։ Եւ ահա նա ելցէ ընդ առաջ քո, եւ ՚ի տեսանելն զքեզ բերկրեսցի՛ ՚ի միտս իւր։ 15Եւ խօսեսցի՛ս ընդ նմա, եւ տացե՛ս զպատգամս իմ ՚ի բերան նորա. եւ ես բացից զբերան քո եւ զբերան նորա, եւ խելամո՛ւտ արարից զձեզ՝ զի՞նչ առնիցէք։ 16Եւ նա՛ խօսեսցի առ ՚ի քէն ընդ ժողովրդեանն։ Եւ նա եղիցի քեզ բերան. եւ դու եղիցես նմա յաստուածակոյս կողմանէ։ 17Եւ զգաւազանդ որ դարձաւ յօձ՝ առցե՛ս ՚ի ձեռին քում, որով արասցես նշանս։ 18Գնա՛ց Մովսէս՝ եւ դարձաւ առ Յոթոր աներ իւր՝ եւ ասէ ցնա. Դարձայց եւ երթայց առ եղբարս իմ որ յԵգիպտոս, եւ տեսից, թէ տակաւին կենդանի՞ իցեն։ Եւ ասէ Յոթոր ցՄովսէս. Ո՛ղջ երթ։

19Եւ յետ աւուրցն բազմաց այնոցիկ վախճանեցա՛ւ արքայն Եգիպտացւոց։ Եւ ասէ Տէր ցՄովսէս ՚ի Մադիամ. Գնա՛ եւ երթ յԵգիպտոս, զի մեռան ամենայն արք որ խնդրէին զանձն քո։ 20Եւ առեալ Մովսիսի զկին իւր եւ զմանկունս ※ իւր, եւ եհան զնոսա ՚ի գրաստս, եւ դարձաւ յԵգիպտոս։ Ա՛ռ Մովսէս զգաւազանն որ յԱստուծոյ՝ ՚ի ձեռին իւրում։ 21Եւ ասէ Տէր ցՄովսէս. Յերթալդ քո եւ ՚ի դառնալդ յԵգիպտոս. տեսջի՛ր զամենայն նշանս զոր ետու ՚ի ձեռս քո՝ արասցես առաջի փարաւոնի. եւ ես խստացուցից զսիրտ նորա, եւ ո՛չ արձակեսցէ զժողովուրդ իմ։ 22Եւ դու ասասցես ցփարաւոն. Ա՛յսպէս ասէ Տէր. Որդի անդրանիկ իմ Իսրայէլ։ 23Ասացի՛ ցքեզ՝ արձակեա՛ զժողովուրդ իմ, զի պաշտեսցեն զիս. ապա թէ ո՛չ կամիցիս արձակել զդա, ե՛ս եմ ապաքէն որ սպանանիցեմ զորդի քո զանդրանիկ։ 24Եւ եղեւ ՚ի ճանապարհի յիջավանս, պատահեաց նմա հրեշտակ Տեառն, եւ խնդրէր սպանանե՛լ զնա։ 25Եւ առեալ Սեպփովրայի գայլախազ, թլփատե՛աց զանթլփատութիւն որդւոյն իւրոյ. եւ անկեալ առ ոտս նորա՝ ասէ. Ահա եկա՛ց արիւն թլփատութեան մանկան իմոյ։ 26Եւ գնաց հրեշտակն ՚ի նմանէ. քանզի ասաց եթէ՝ Եկաց արիւն թլփատութեան մանկան իմոյ։

27Եւ ասէ Տէր ցԱհարոն. Ե՛րթ ընդ առաջ Մովսիսի յանապատն։ Եւ գնաց եւ պատահեաց նմա ՚ի լերինն Աստուծոյ. եւ համբուրեաց զնա։ 28Եւ պատմեաց Մովսէս Ահարոնի զամենայն պատգամսն, որ առաքեաց զնա Տէր. եւ զամենայն նշանսն զոր պատուիրեաց նմա։ 29Գնացին Մովսէս եւ Ահարոն եւ ժողովեցին զամենայն ծերակոյտ որդւոցն Իսրայէլի։ 30Եւ խօսեցաւ Ահարոն զամենայն պատգամսն՝ զոր խօսեցաւ Տէր ընդ Մովսիսի. եւ արար նշանս առաջի ժողովրդեանն։ 31Եւ հաւատա՛ց ժողովուրդն եւ ուրա՛խ եղեւ, զի արար Աստուած ա՛յց որդւոցն Իսրայէլի. եւ զի հայեցա՛ւ ՚ի նեղութիւն նոցա։ Խոնարհեցաւ ժողովուրդն՝ եւ երկի՛ր եպագ։