1Եւ ասէ Տէր ցՄովսէս. Մո՛ւտ առ փարաւոն եւ ասասցես ցնա. Ա՛յսպէս ասէ Տէր Աստուածն Եբրայեցւոց արձակեա՛ զժողովուրդ իմ զի պաշտեսցեն զիս։ 2Ապա թէ ո՛չ կամիս արձակել զժողովուրդ իմ, այլ տակաւին ունիցիս զդա։ 3Ահա ձեռն Տեառն եղիցի ՚ի խաշինս քո որ ՚ի դաշտի են, եւ ՚ի ձիս, եւ յէշս եւ յուղտս, եւ յարջառ, եւ յոչխար՝ մահո՛ւ մեծաւ յոյժ։ 4Եւ արարից ե՛ս սքանչելիս ՚ի մէջ խաշանցն Եգիպտացւոց, եւ ՚ի մէջ խաշանցն Իսրայէլի. եւ ո՛չ ծախեսցի յամենայն որդւոցն Իսրայէլի կռինչն։ 5Եւ ժամանակեա՛ց Աստուած եւ ասէ. Վաղի՛ւ արասցէ քեզ Տէր զբանդ զայդ՝ ՚ի վերայ երկրիդ։ 6Եւ արար Տէր զբանն զայն ՚ի վաղիւ անդր։ եւ սատակեցաւ ամենայն անասուն Եգիպտացւոցն. բայց յանասնոց որդւոցն Իսրայէլի ո՛չ ծախեցաւ՝ եւ ո՛չ ինչ։ 7Իբրեւ ետես փարաւոն, թէ ո՛չ ծախեցաւ յանասնոց որդւոցն Իսրայէլի եւ ո՛չ ինչ. ծանրացա՛ւ սիրտ նորա, եւ ո՛չ արձակեաց զժողովուրդն։

8Խօսեցաւ Տէր ընդ Մովսիսի եւ ընդ Ահարոնի՝ եւ ասէ. Առէ՛ք դուք լի՛ ձեռօք ձերովք մոխիր հնոցի, եւ ցանեսցէ՛ զայն Մովսէս ընդ երկինս առաջի փարաւոնի՝ եւ առաջի ծառայից նորա. 9եւ եղիցի փոշի՛ ընդ ամենայն երկիրդ Եգիպտացւոց։ Եւ եղիցի ՚ի մարդ եւ յանասուն կե՛ղ, եւ եռասցեն խաղաւարտք ՚ի մարդ եւ յանասուն յամենայն երկիրդ Եգիպտացւոց։ 10Եւ առին զմոխիր հնոցին առաջի փարաւոնի. եւ ցանեա՛ց զայն Մովսէս ընդ երկինս։ եւ եղեւ կե՛ղ եւ խաղաւարտք եռացեալք ՚ի մարդ եւ յանասուն։ 11Եւ ո՛չ կարէին կախարդքն կալ առաջի Մովսիսի վասն կեղոյն. քանզի եղեւ կեղն եւ ՚ի կախարդսն, եւ յամենայն երկիրն Եգիպտացւոց։ 12Եւ խստացոյց Տէր զսիրտն փարաւոնի, եւ ո՛չ լուաւ նոցա՝ որպէս եւ ասաց Տէր ցՄովսէս։

13Եւ ասէ Տէր ցՄովսէս. Կանխեա՛ ընդ առաւօտն, եւ կա՛ց առաջի փարաւոնի, եւ ասասցես ցնա. Ա՛յսպէս ասէ Տէր Աստուած Եբրայեցւոց, արձակեա՛ զժողովուրդ իմ զի պաշտեսցեն զիս։ 14Քանզի յայսմ ժամանակի առաքեցից ես զամենայն պատահարս ՚ի սիրտ քո՝ եւ ծառայից քոց եւ ժողովրդեան քոյ. զի գիտասցես թէ չի՛ք ոք իբրեւ զիս յամենայն երկրի։ 15Քանզի ձգեալ զձեռն իմ հարի՛ց զքեզ՝ եւ զժողովուրդ քո մահուամբ, եւ սատակեսցի՛ս յերկրէ։ 16Եւ վասն ա՛յնորիկ պահեցար, զի ՚ի քե՛զ ցուցից զզօրութիւն իմ. եւ զի պատմեսցի՛ անուն իմ ընդ ամենայն երկիր։ 17Եւ դու՝ տակաւին թեւարկե՞ս զժողովրդեամբ իմով չարչարե՞լ զդոսա։ 18Եւ ես ահա տեղացի՛ց վաղիւ յայսմ ժամու կարկուտ սաստի՛կ յոյժ. որպիսի ո՛չ եղեւ յԵգիպտոս յօրէ յորմէ հաստատեցաւ մինչեւ ցայսօր։ 19Եւ արդ՝ փութա՛ ժողովել զանասուն քո, եւ որ ինչ իցէ քո ՚ի դաշտի։ զի ամենայն մարդ եւ անասուն որ գտցի ՚ի դաշտի՝ եւ ո՛չ մտցէ ՚ի տուն, անկցի ՚ի վերայ նոցա կարկուտն՝ եւ սատակեսցէ՛։ 20Որ միանգամ երկեա՛ւ ՚ի բանէ Տեառն ՚ի ծառայիցն փարաւոնի, ժողովեաց զծառայս իւր եւ զանասուն ՚ի տուն։ 21Եւ որ ոչն անսաց ՚ի միտս իւր բանիցն Տեառն, եթող ※ զծառայս իւր՝ եւ զանասուն իւր ՚ի դաշտի։ 22Եւ ասէ Տէր ցՄովսէս. Ձգեա՛ զձեռն քո յերկինս. եւ եղիցի կարկո՛ւտ ՚ի վերայ երկրիդ Եգիպտացւոց ՚ի վերայ մարդկան եւ անասնոյ, եւ ՚ի վերայ ամենայն բանջարոյ որ է ՚ի դաշտի երկրիդ Եգիպտացւոց։ 23Եւ ձգե՛աց Մովսէս զձեռն իւր յերկինս. եւ ե՛տ Տէր բարբառս եւ կարկուտ. եւ ընթանայր հուր ընդ երկիրն։ եւ տեղեաց Տէր կարկուտ ՚ի վերայ ամենայն երկրին Եգիպտացւոց։ 24Էր կարկուտ եւ հո՛ւր բորբոքեալ ՚ի մէջ կարկտին։ եւ կարկուտն սաստի՛կ էր յոյժ. որպիսի ո՛չ եղեւ յամենայն երկրին Եգիպտացւոց, յորմէ հետէ եղեալ էր ՚ի վերայ նորա ազգ։ 25Եհա՛ր կարկուտն յամենայն երկիրն Եգիպտացւոց զամենայն որ ինչ է՛ր ՚ի դաշտի՝ ՚ի մարդոյ մինչեւ յանասուն. եւ զամենայն բանջար որ ՚ի դաշտի էր՝ եհա՛ր կարկուտն. եւ զամենայն փայտ որ ՚ի դաշտս՝ մանրեաց։ 26Բայց յերկիրն Գեսեմ, ուր էին որդիքն Իսրայէլի՝ ո՛չ եղեւ կարկուտ։ 27Եւ առաքեալ փարաւոնի կոչեաց զՄովսէս եւ զԱհարոն՝ եւ ասէ ցնոսա. Մեղա՛յ. այսուհետեւ Տէր արդա՛ր է. եւ ես՝ եւ ժողովուրդ իմ ամպարիշտ։ 28Կացէ՛ք յաղօթս վասն իմ առ Տէր՝ եւ դադարեսցեն ՚ի լինելոյ ձայնքն Աստուծոյ, եւ կարկուտն եւ հուր. եւ արձակեցի՛ց զձեզ, եւ ո՛չ եւս յաւելուցուք մնալ։ 29Եւ ասէ ցնա Մովսէս. Այժմ իբրեւ ելի՛ց ըստ քաղաքս, ձգեցի՛ց զձեռս իմ առ Աստուած. եւ ձայնքն դադարեսցեն, եւ կարկուտն եւ անձրեւ ո՛չ եւս լիցի. զի ծանիցես թէ Տեառն է երկիր։ 30Եւ դու եւ ծառայք քո՝ գիտեմ թէ չեւ՛ եւս երկերուք ՚ի Տեառնէ Աստուծոյ։ 31Կտաւն եւ գարին հարա՛ւ. զի գարին յոճ կայր, եւ կտաւն սերմանացեալ էր։ 32Եւ ցորեանն եւ հաճար ո՛չ հարան. զի անագան էին։ 33Եւ ել Մովսէս ՚ի փարաւոնէ արտաքս քան զքաղաքն, եւ ձգեաց զձեռն իւր առ Տէր. եւ դադարեցին ձայնքն եւ կարկուտն. եւ անձրեւ ո՛չ եւս կաթեաց յերկիր։ 34Իբրեւ ետես փարաւոն եթէ դադարեաց անձրեւն եւ կարկուտ եւ ձայնքն, յաւել ՚ի մեղանչել. եւ ծանրացոյց զսիրտ իւր եւ զծառայից իւրոց։ 35Եւ խստացաւ սիրտն փարաւոնի՝ եւ ո՛չ արձակեաց զորդիսն Իսրայէլի՝ որպէս խօսեցաւ Տէր ՚ի ձեռն Մովսիսի։