1Եւ եղեւ բան Տեառն առ իս՝ եւ ասէ. 2Որդի մարդոյ՝ ՚ի մէջ անօրէնութեանց նոցա բնակեալ ես դու. որ աչս ունին տեսանելոյ՝ եւ ո՛չ տեսանեն, եւ ականջս լսելոյ՝ եւ ո՛չ լսեն. զի տուն դառնացողա՛ց են։ 3Եւ դու որդի մարդոյ՝ արա՛ դու քեզ հանդերձ գերութեան, եւ վարեա՛ց ՚ի գերութիւն զաւուրս առաջի նոցա. եւ գերեսջի՛ր ՚ի տեղւոջէ քումմէ յա՛յլ տեղի առաջի դոցա՝ զի տեսցեն. քանզի տուն դառնացողաց են։ 4Եւ մերկասցի՛ս զհանդերձս քո, իբրեւ զհանդերձ գերութեան 5առաջի աչաց նոցա։ Եւ դու ելցես ընդ երեկոյս առաջի նոցա, որպէս ելանիցէ գերի, առաջի աչաց նոցա ծակեա՛ դու քեզ որմ, եւ ելցես ընդ այն 6առաջի նոցա. կորակո՛ր գնասցես՝ գաղտագողի՛ ելանիցես. ձորձ զգլխով պատիցես, եւ մի՛ տեսանիցես զերկիրն. զի նշանա՛կ ետու զքեզ տանն Իսրայէլի։ 7Եւ արարի այնպէս ըստ ամենայնի զոր պատուիրեաց ինձ Տէր, եւ արկայ հանդերձ գերութեան զաւուրս. եւ փորեցի ընդ երեկոյս զորմն ձեռամբ իմով, եւ երթայի գաղտագողի՛ կորակո՛ր առաջի նոցա։ 8Եւ եղեւ բան Տեառն ընդ առաւօտն ՚ի վերայ իմ՝ եւ ասէ. 9Որդի մարդոյ՝ ո՞չ ասացին քեզ տունդ Իսրայէլի տուն դառնացողաց, թէ զի՞նչ է զոր գործեսդ։ 10Եւ արդ ասա՛ ցնոսա. Ա՛յսպէս ասէ Տէր Տէր ցիշխանսդ՝ եւ ցառաջնորդս Երուսաղեմի՝ եւ ցամենայն տունդ Իսրայէլի որ են ՚ի մէջ դոցա. 11թէ ես նշանա՛կ արարից ՚ի մէջ դորա. որպէս արարիդ՝ այնպէս եղիցի դմա. զի ՚ի պանդխտութիւն եւ ՚ի գերութիւն երթիցեն։ 12Եւ իշխանն ՚ի մէջ նոցա կորակո՛ր գնասցէ, գաղտագողի՛ շրջեսցի, զորմն հատեա՛լ ելցէ, զերեսս ծածկեա՛լ գնասցէ. եւ մի՛ տեսցէ զերկիրդ։ 13Եւ արկից զցա՛նց իմ զնովաւ՝ եւ պատեսցի ուռկանաւ ՚ի պաշարումն. եւ ածից զնա ՚ի Բաբելոն յերկիրդ Քաղդեացւոց. եւ զդա մի՛ տեսցէ, եւ այդր վախճանեսցի։ 14Եւ զամենայն օգնականս նորա որ շուրջ զնովաւ իցեն, եւ զամենայն պաշտպանս նորա ընդ ամենայն հողմս ցրուեցից, եւ սուր զկնի նոցա արձակեցից։ 15Եւ ծանիցես թէ ե՛ս եմ Տէր. ՚ի ցրուել իմ զնոսա ընդ ամենայն ազգս, եւ ցանել զնոսա ընդ գաւառս։ 16Եւ թողից ՚ի նոցանէ արս թուով՝ ՚ի սովոյ, եւ ՚ի սրոյ, եւ ՚ի մահուանէ. զի պատմեսցեն զամենայն անօրէնութիւնս նոցա ՚ի մէջ ազգացն՝ յորս մտանիցեն անդր. եւ ծանիցեն թէ ես եմ Տէր։

17Եւ եղեւ բա՛ն Տեառն առ իս՝ եւ ասէ. 18Որդի մարդոյ՝ զհաց քո կարօտութեամբ կերիջի՛ր, եւ զջուր քո՝ տանջանօք եւ նեղութեամբ արբջի՛ր. 19եւ ասասցես ցժողովուրդ երկրին. Ա՛յսպէս ասէ Ադովնայի Տէր ցբնակիչս Երուսաղեմի յերկիրն Իսրայէլի. Զհա՛ց իւրեանց կարօտութեամբ կերիցեն, եւ զջուր իւրեանց ապականութեամբ արբցեն. զի ապականեսցի երկիր լրիւ իւրով, զի յամպարշտութեան են ամենայն բնակիչք նորա։ 20Եւ քաղաքք նոցա բնակեալք՝ աւերեսցին. եւ երկիր նոցա յապականութիւն եղիցի. եւ ծանիջիք թէ ե՛ս եմ Տէր։ 21Եւ եղեւ բա՛ն Տեառն առ իս՝ եւ ասէ. 22Որդի մարդոյ, զի՞նչ է ձեզ առակդ այդ յերկրիդ Իսրայէլացւոց՝ զոր ասեն. Հեռի՛ են աւուրքն, եւ կորեան տեսիլք ամենայն։ 23Վասն այդորիկ ասա՛ ցնոսա. Ա՛յսպէս ասէ Ադովնայի Տէր. Դարձուցի՛ց զառակդ զայդ՝ եւ մի՛ եւս ասասցեն տունդ Իսրայէլի զառակդ զայդ. զի խօսեսցիս առ նոսա, թէ հասեալ են աւուրք՝ եւ պատգամք ամենայն տեսլեանց։ 24Զի ո՛չ եւս եղիցի ամենայն տեսիլ սուտ, եւ որ խօսիցի ըղձութեամբ եւ շնորհուկս ՚ի մէջ որդւոցն Իսրայէլի։ 25Քանզի ե՛ս Տէր խօսեցայ զբանս իմ, խօսեցայ եւ արարից, եւ ո՛չ եւս յերկարեցից. զի յաւուրս ձե՛ր տուն դառնացողաց խօսեցայ զբանն, եւ արարից ասէ Ադովնայի Տէր։ 26Եւ եղեւ բա՛ն Տեառն առ իս՝ եւ ասէ. 27Որդի մարդոյ՝ ահաւադիկ տունդ Իսրայէլի տուն դառնացողաց ասեն. Տեսիլդ զոր տեսանէ՛ դա՝ յաւուրս բազումս եւ ՚ի ժամանակս հեռաւորս լինելոց է այդ զոր դա՛յդ մարգարէանայ։ 28Վասն այդորիկ ասա՛ ցնոսա. Ա՛յսպէս ասէ Ադովնայի Տէր. Ո՛չ եւս յերկարեսցին ամենայն բանք իմ զոր խօսեցայց, այլ զոր խօսեցայց՝ արարի՛ց ասէ Ադովնայի Տէր։