1Եւ եղեւ բա՛ն Տեառն առ իս՝ եւ ասէ. 2Որդի մարդոյ՝ մարգարէա՛ց ՚ի վերայ մարգարէիցդ Իսրայէլի որ մարգարէանան անդ, եւ ասասցես ցմարգարէսդ որ մարգարէանան ՚ի սրտից իւրեանց. մարգարէանայցե՛ս եւ ասասցե՛ս ցնոսա. Լուարո՛ւք զպատգամս Տեառն. 3Ա՛յսպէս ասէ Ադովնայի Տէր. Վա՛յ դոցա որ մարգարէանանդ ՚ի սրտից իւրեանց, որ երթա՛ն զհետ ոգւոց իւրեանց, եւ ամենեւին ո՛չ տեսանեն։ 4Իբրեւ աղուեսք յաւերա՛կս էին մարգարէք քո Իսրայէլ. 5եւ ո՛չ կացին ՚ի հաստատութեան. եւ ժողովեցին հօտս ՚ի վերայ տանդ Իսրայէլի, եւ ո՛չ հաստատեցան ոյք խօսէին յանուն Տեառն. 6որ տեսանէին զստութիւն, եւ պատմէին զըղձութիւն սնոտի. որք ասէին. Ա՛յսպէս ասէ Տէր. եւ ես Տէր ո՛չ առաքեցի զնոսա. եւ սկսան յարուցանել բանս։ 7Ոչ ապաքէն տեսիլս սո՛ւտս տեսէք, եւ ըղձութիւնս սնոտիս պատմէիք. եւ ասէիք. Ա՛յսպէս ասէ Տէր, եւ ես Տէր ո՛չ խօսեցայ։ 8Վասն այդորիկ ասա՛. Ա՛յսպէս ասէ Ադովնայի Տէր. Փոխանակ զի բանք ձեր սո՛ւտ են, եւ ըղձութիւնք ձեր սնոտի՛ք. վասն այնորիկ ե՛ս ՚ի վերայ ձեր՝ ասէ Ադովնայի Տէր. 9եւ ձգեցից զձեռն իմ ՚ի վերայ մարգարէիցն, որ տեսանէին ստութիւնս, եւ խօսէին սնոտիս. ՚ի խրատու ժողովրդեան իմոյ մի՛ կացցեն. եւ մի՛ ՚ի գիրս տանն Իսրայէլի գրեսցին, եւ յերկիրն Իսրայէլի մի՛ մտցեն. եւ ծանիցեն թէ ե՛ս եմ Ադովնայի Տէր։ 10Փոխանակ զի մոլորեցուցանէին զժողովուրդ իմ, եւ ասէին. Խաղաղութի՛ւն խաղաղութիւն, եւ ո՛չ գոյր խաղաղութիւն. եւ ինքն շինէր որմ, եւ նոքա ծեփէին, զի փլցի. 11ասէ ցնոսա որ ծեփէինն, թէ անզգամութիւն է այդ, քանզի փլանելոց է. եկեսցէ անձրեւ՝ եւ ողողեսցէ, եւ տաց քարինս ռըմբաքարաց ՚ի պահանկս նոցա՝ եւ կործանեսցին. հողմ յարիցէ՝ եւ տապալեսցէ։ 12Եւ ահա կործանեցաւ որմն. եւ ո՛չ եւս ասասցեն ցձեզ, թէ ուր է ծեփն ձեր՝ զոր ծեփեցէքն։ 13Զի ա՛յսպէս ասէ Ադովնայի Տէր. Արձակեցից հողմս որ բառնայցէ սրտմտութեամբ իմով, եւ եկեսցէ անձրեւ ողողանել բարկութեամբ իմով. եւ զվէմս ռըմբաքարացն ածից ցասմամբ ՚ի վերայ նորա ՚ի վախճան. 14եւ յատակեցից զորմն զոր ծեփէիք՝ եւ կործանեսցի. եւ ընկեցից զնա յերկիր, եւ յայտնեսցին հիմունք նորա, եւ անկցի եւ վախճանեսցի յանդիմանութեամբ։ Եւ գիտասջիք թէ ե՛ս եմ Տէր։ 15Եւ կատարեցից զսրտմտութիւն իմ ՚ի վերայ որմոյն, եւ ՚ի վերայ ծեփողաց նորա. եւ կործանեսցի։ Եւ ասացից ցձեզ՝ թէ չի՛ք ուրեք որմ, եւ ո՛չ ծեփօղք նորա 16մարգարէքն Իսրայէլի՝ որ մարգարէանային ՚ի վերայ Երուսաղեմի. եւ տեսանէին նմա խաղաղութիւն, եւ ո՛չ գոյր խաղաղութիւն. ասէ Ադովնայի Տէր։ 17Եւ դու որդի մարդոյ՝ հաստատեա՛ զերեսս քո ՚ի վերայ դստերաց ժողովրդեան քոյ, որ մարգարէանային ՚ի սրտից իւրեանց. մարգարէա՛ց ՚ի վերայ նոցա, 18եւ ասասցես. Ա՛յսպէս ասէ Ադովնայի Տէր. Վա՛յ այնոցիկ որ կարե՛ն կարկատեն զբարձկնեարդ ՚ի ներքոյ ամենայն արմկան ձեռին. եւ առնեն գլխադիրս գլխոյ ամենայն հասակաց թիւրել զանձինս. զի թիւրեցան անձինք ժողովրդեան իմոյ. եւ ապշեցուցանէին զանձինս, 19եւ բամբասէին զիս առաջի ժողովրդեան իմոյ վասն ափո՛յ միոյ գարւոյ՝ եւ կոտորո՛յ միոյ հացի, սպանանել զանձինս որ ո՛չ էին մահապարտք. եւ ապրեցուցանել զանձինս որոց ո՛չ էր պարտ կեալ, ՚ի բարբառելն ձեր յականջս ժողովրդեանն, որ ախորժէ զբարբառ նանրութեան։ 20Վասն այսորիկ ա՛յսպէս ասէ Տէր Տէր. Ահաւասիկ ես ՚ի վերայ բարձկներոյդ ձերոյ, յոր դուք ժողովէիք զանձինս, եւ պատառեցից զայդ ՚ի բազկաց ձերոց. եւ առաքեցից զանձինս զոր դուքն թիւրէիք ՚ի ցրումն։ 21Եւ պատառեցից զգլխադիրսն ձեր. եւ ապրեցուցից զժողովուրդ իմ ՚ի ձեռաց ձերոց, եւ ո՛չ եւս եղիցին ՚ի ձեռս ձեր ՚ի ժողովս։ Եւ ծանիջիք թէ ես եմ Տէր։ 22Փոխանակ զի խոտորէիք զսիրտ արդարոյն անիրաւութեամբ, եւ իմ ո՛չ էր թիւրեալ զնա. եւ զօրացուցանէիք զձեռս անօրինին չդառնա՛լ ամենեւին յանօրէնութենէ իւրմէ, եւ ՚ի ճանապարհաց իւրոց չարաց՝ եւ կեալ։ 23Վասն այնորիկ զստութիւնսն մի՛ եւս տեսանիցէք, եւ ըղձութիւնս այլ ո՛չ եւս ըղձանայցէք. եւ ապրեցուցից զժողովուրդ իմ ՚ի ձեռաց ձերոց. եւ ծանիջիք թէ ե՛ս եմ Տէր։