Առակ վասն արծուեացն։ 17:1: Եւ եղեւ բա՛ն Տեառն առ իս՝ եւ ասէ.

Առակ վասն արծուեացն։ [226]

1Եւ եղեւ բա՛ն Տեառն առ իս՝ եւ ասէ. 2Որդի՛ մարդոյ՝ պատմեա՛ պատմութիւն, եւ խօսեա՛ց առակ առ տունդ Իսրայէլի, 3եւ ասասցես. Ա՛յսպէս ասէ Ադովնայի Տէր. Արծուին մեծ՝ մեծաթեւ՛ երկայնատարած՝ լի՛ լիամագիլ որ խորհեցաւ մտանել ՚ի Լիբանան, եւ ա՛ռ զընտիր ընտիր մայրիցն. 4եւ եհան զմատաղատունկն՝ եւ տարաւ յերկիրն Քանանացւոց, եւ տնկեաց զնա ՚ի պարսպաւոր քաղաքին։ 5Եւ ա՛ռ ՚ի սերմանէ երկրին, եւ ցանեաց ընդ երես դաշտին՝ տունկ մանրատունկ, ընդ առատութեամբ ջրոյ երեւելի՛ առնել կարգեաց զնա. 6եւ բուսա՛ւ՝ եւ եղեւ յորթ տկար. եւ փոքր տեսութեամբ, յերեւե՛լ ուռոց իւրոց ՚ի նմա. եւ արմատք նորա ՚ի ներքոյ նորա էին, եւ եղեւ յորթ մեծ. եւ եհան անդ ողկոյզս, եւ արձակեաց զբարունակս իւր։ 7Եւ երեւեցաւ ա՛յլ արծուի մեծ, մեծաթեւ՝ բազմամագիլ, եւ ահա որթս այս պատեալ է զնովաւ, եւ արմատք սորա ՚ի նմա, եւ ուռք նորա ՚ի ներքոյ նորա. եւ առաքեաց արբուցանե՛լ զնա հանդերձ բուսով տնկո՛յ նորա. ՚ի գեղեցիկ դաշտին 8ընդ բազում ջրով պարարեսցի, արձակել շառաւիղս, եւ բերել պտո՛ւղս, եւ լինել յո՛րթ մեծ։ 9Վասն այսորիկ ասա՛. Ա՛յսպէս ասէ Ադովնայի Տէր. Եթէ իցէ աջողեսցի. ոչ ապաքէն արմատք փափկութեան նորա, եւ պտուղ նորա նեխեսցին. եւ չորասցին ամենայն շառաւիղք նորա. եւ ո՛չ բազկաւ մեծաւ՝ եւ ո՛չ ազգաւ բազմաւ՝ բուռն հարկանել եւ խլե՛լ զնա յարմատոց իւրոց։ 10Եւ արդ պարարեսցի՞, մի՛ յաջողեսցի. ո՞չ ապաքէն ընդ մերձեալն հողմոյ խորշակի՝ ցամաքեսցի հանդերձ բուսովն եւ շառաւիղօք իւրովք։ 11Եւ եղեւ բան Տեառն առ իս՝ եւ ասէ. Որդի մարդոյ, 12ասա՛ ցտունդ Իսրայէլի տուն դառնացողաց. Ո՛չ գիտէք զի՞նչ է այդ զոր ասացիդ. յորժամ եկեսցէ թագաւորն Բաբելացւոց յԵրուսաղէմ, առցէ զթագաւոր նորա եւ զիշխանս, եւ տարցի զնոսա առ ինքն ՚ի Բաբելովն։ 13Եւ առցէ ՚ի զաւակէ թագաւորութեանն, եւ դիցէ ընդ նմա ուխտ, եւ անցուսցէ ընդ նզովս. եւ զիշխանս երկրին առցէ, 14լինել ՚ի թագաւորութիւն տկար, ամենեւին ո՛չ բարձրանալ. պահե՛լ զուխտ նորա՝ եւ կա՛լ ՚ի նմին։ 15Եւ սա՝ ապստամբեսցի՛ ՚ի նմանէ առաքել հրեշտակս յԵգիպտոս, տա՛լ նմա երիվարս եւ զօրս բազումս. եթէ իցէ աջողեսցի՞, եթէ իցէ ապրեսցի՞. որ առնէ իրս հակառակս, եւ անցանէ ըստ ուխտ. եթէ իցէ ապրեսցի՞։ 16Կենդանի՛ եմ ես՝ ասէ Ադովնայի Տէր. եթէ ո՛չ ՚ի տեղւոջ յորում թագաւորն թագաւորեցո՛յց զնա. որ անարգեաց զնզովսն իմ, եւ ա՛նց ըստ ուխտն իմ որ ընդ նմա. ՚ի մէջ Բաբելոնի վախճանեսցի։ 17Եւ ո՛չ զօրութեամբ մեծաւ, եւ ո՛չ գնդաւ բազմաւ տացէ ընդ նմա պատերազմ փարաւոն. պատնէշս եւ նետակա՛լս շինեսցէ սատակել զանձինս բազմաց. 18զի անարգեաց զերդումն, եւ ա՛նց զուխտիւն. եւ ահա ետու ՚ի ձեռս նորա, եւ արարի զայս ամենայն ընդ նմա, միթէ ապրեսցէ՞։ 19Վասն այսորիկ ասա՛. Ա՛յսպէս ասէ Ադովնայի Տէր. Կենդանի՛ եմ ես ասէ Ադովնայի Տէր՝ եթէ ոչ ըստ ուխտին իմում զորով ա՛նց, եւ ըստ երդմանն իմոյ զոր անարգեաց, հատուցից ՚ի գլո՛ւխ նորա։ 20Եւ սփռեցից ՚ի վերայ նորա զվա՛րմ իմ, եւ ըմբռնեսցի ընդ պաշարմամբ իմով. եւ ածից զնա ՚ի Բաբելոն, եւ անդ դատեցայց ընդ նմա ըստ անիրաւութեան նորա զոր անիրաւեցաւ առ իս. 21եւ ըստ ամենայն խուսափանաց նորա. յամենայն պատերազմունս նորա սրո՛վ անկցին, եւ զմնացորդս նորա ընդ ամենայն հողմս ցրուեցից. եւ ծանիջիք զի ե՛ս Տէր խօսեցայ։ 22Վասն այնորիկ ա՛յսպէս ասէ Ադովնայի Տէր. Եւ առից ես յընտիր ընտիր մայրից բարձուանդակին. եւ տա՛ց ես ՚ի գլխոյ շառաւիղացն նորա ՚ի սիրտս նոցա. քշտեցից եւ տնկեցից ՚ի վերայ լերինն բարձու. 23եւ կախեցից զնա զբարձրացեալ լեռնէն Իսրայէլի. տնկեցից՝ եւ ոստս արձակեսցէ եւ պտուղ բերցէ, եւ եղիցի ՚ի մայր մեծ. եւ հանգիցե՛ն ընդ նովաւ ամենայն գազանք, եւ ամենայն հաւք թռչունք ընդ հովանեա՛ւ նորա դադարեսցին. եւ բարունակք նորա ՚ի նմի՛ն հաստատեսցին։ 24Եւ ծանիցեն ամենայն փայտք դաշտի՝ թէ ե՛ս եմ Տէր. որ խոնարհեցուցանե՛մ զփայտ բարձրացեալ, եւ բարձրացուցանե՛մ զփայտ խոնարհեալ. ցամաքեցուցանեմ զփայտ դալար, եւ դալարացուցանեմ զփայտ գօսացեալ. ե՛ս Տէր խօսեցայ՝ եւ արարից։