1Եւ եղեւ բա՛ն Տեառն առ իս՝ եւ ասէ. 2Վասն այդորիկ մարգարեա՛ որդի մարդոյ, եւ հաստատեա՛ զերեսս քո ՚ի վերայ Երուսաղեմի. եւ հայեա՛ց ՚ի սրբութիւնս նոցա, եւ մարգարէասցիս ՚ի վերայ երկրին Իսրայէլի, 3եւ ասասցե՛ս ցերկիրն Իսրայէլի. Ա՛յսպէս ասէ Տէր Տէր Աստուած. Ահաւասիկ ես ՚ի վերայ քո, եւ մերկացի՛ց զվաղակաւորն իմ ՚ի պատենից իւրոց, եւ սատակեցից ՚ի միջոյ քումմէ զանիրաւն եւ զանօրէնն. 4փոխանակ զի սատակեցից ՚ի քէն զանիրաւն եւ զանօրէնն։ Վասն այնորիկ ելցէ՛ վաղակաւորն իմ ՚ի պատենից իւրոց ՚ի վերայ ամենայն մարմնոյ, յարեւելից մինչեւ ՚ի հիւսւսի։ 5Եւ ծանիցէ ամենայն մարմին թէ ես Տէր մերկացի զվաղակաւորն իմ ՚ի պատենից իւրոց. եւ անդրէն ո՛չ եւս դարձցի։ 6Եւ դու որդի մարդոյ՝ հեծեծեսջիր բեկեալ միջովք քով, եւ հեծեծեսջիր ցաւովք յանդիման նոցա։ 7Եւ եղիցի թէ ասիցեն ցքեզ. Վասն է՞ր հեծես, ասասցես. Զի բօթ լուայ՝ եւ գալոց է. եւ բեկցին ամենայն սիրտք, եւ ամենայն ձեռք լքցին. եւ ցամաքեսցի ամենայն մարմին եւ ամենայն շունչ, եւ ամենայն երանք ապականեսցին գիջութեամբ. ահաւասիկ գայ եւ եղիցի, ասէ Տէր Տէր Աստուած։ 8Եւ եղեւ բան Տեառն առ իս՝ եւ ասէ. 9Որդի մարդոյ մարգարէա՛ց եւ ասասցես. Ա՛յսպէս ասէ Ադովնայի Տէր. Եւ ասասցես. Սո՛ւր սո՛ւր՝ սրեա՛ց եւ զայրացի՛ր, 10զի սպանցես զսպանումն. սրեա՛ց՝ ջի՛նջ լեր. պատրաստեա՛ց ՚ի հաշումն, կոտորեա՛. արհամարհեա՛ որդեակ իմ. յապաւեա՛ զամենայն ծառ։ 11Եւ ետ զնա ՚ի պատրաստ, ունել ՚ի ձեռին իւրում. սրեցաւ պատրա՛ստ է սուրն տալ ՚ի ձեռս կոտորչի։ 12Ձա՛յն առ, ճի՛չ բարձ որդի մարդոյ. զի եկն՝ եհաս այն ՚ի վերայ ժողովրդեան իմոյ, եւ ՚ի վերայ իշխանացն Իսրայէլի. պանդուխտք եղիցին, քանզի եհաս սուրն ՚ի վերայ ժողովրդեան իմոյ. վասն այնորիկ ծա՛փս հար ձեռամբ քով, 13զի արդարացաւ. եւ զի՞նչ է, ապրիցի՞ ազգն. ո՛չ եղիցի՝ ասէ Տէր Տէր։ 14Եւ դու որդի մարդոյ մարգարէա՛ց, ծա՛փս հար ձեռամբ. կրկնեա՛ զսուրն, զի երրորդ սուրն վիրաւորա՛ց է. սուր վիրաւորացն սաստկացեալ է. եւ զարհուրեցուսցէ զնոսա, 15զի բեկցին սիրտք իւրեանց, բազմասցին տկարացեալք յամենայն դրունս նոցա, զի մատնեցան ՚ի սպանումն սրոյ. գեղեցկացաւ ՚ի փայլիւն, պիտանի եղեւ ՚ի սպանումն։ 16Շրջեա՛ց յածեա՛ց սրեա՛ց յաջմէ եւ յահեկէ. զի ուր քո՛ երեսք զարթիցեն, 17եւ ես անդ ծա՛փս հարից, եւ կայթեցից, եւ արձակեցից զբարբառ իմ. ե՛ս Տէր խօսեցայ։

18Եւ եղեւ բա՛ն Տեառն առ իս՝ եւ ասէ. 19Եւ դու որդի մարդոյ՝ պատրաստեա՛ դու քեզ երկուս ճանապարհս, մտանե՛լ սրոյ արքային Բաբելացւոց. զի ՚ի միոջէ աշխարհէ ելցեն երկու առաջք, եւ ձեռնպատրաստ՝ ե՛լ ՚ի գլուխ ճանապարհի քաղաքին։ 20Իսկզբան ճանապարհին կարգեսցիս. եւ դու պատրաստեա՛ եւ յարդարեա՛ ճանապարհ մտանել սրոյն ընդ Ռաբովթ որդւոցն Ամովնայ ՚ի վերայ Հրէաստանի եւ ՚ի վերայ Երուսաղեմի ՚ի մէջ նորա։ 21Զի եկեսցէ կացցէ արքայն Բաբելացւոց ՚ի վերայ հին ճանապարհին, ՚ի գլուխ երկուց ճանապարհաց, հմա՛յս հմայել՝ գաւազանս ընկենուլ. հարցո՛ւմն հարցանել ՚ի դրօշելոց, լերդահմա՛յ լինել։ 22Ընդ աջմէ իւրմէ ելին նմա հմայքն ՚ի վերայ Երուսաղեմի, արկանել պատնէշ, բերանալի՛ր գոչել, բարձրացուցանել զձայն աղաղակի. արկանել խի՛ց ՚ի վերայ դրանց նորա, եւ արկանել հո՛ղ եւ շինել նետակալս։ 23Եւ նա նոցա ա՛յնպէս թուիցի՝ որպէս հմայիցէ ոք հմա՛յս առաջի նոցա, եւ եւթներորդիցէ նոցա եւթներորդս. եւ ինքն յուշ արասցէ զանիրաւութիւնս նոցա յիշել։ 24Վասն այնորիկ ա՛յսպէս ասէ Տէր Տէր Աստուած. Փոխանակ զի յո՛ւշ արարէք զանիրաւութիւնս ձեր, ՚ի յայտնել ամպարշտութեանցն ձերոց, յերեւել մեղացն ձերոց՝ յամենայն ամպարշտութիւնս ձեր եւ ՚ի գնացս ձեր. փոխանակ զի դուք ինքնի՛ն յիշեցուցէք, ՚ի նոսի՛ն սատակեսջիք։ 25Եւ դու պի՛ղծ եւ անօրէն իշխանդ Իսրայէլի, որոյ եկեա՛լ է օր վախճանի ՚ի ժամանակի անիրաւութեան։ 26Ա՛յսպէս ասէ Տէր Տէր. ՚Ի բա՛ց առ ՚ի քէն զխոյրդ, եւ հա՛ն զպսակդ. զի այդ՝ ո՛չ այդպէս վճարեսցի. խոնարհեցուցեր զբարձրացեալն, եւ բարձրացուցեր զխոնարհեալն. 27արդ՝ անիրաւութիւն յանիրաւութեանց վերայ եդից զնա. եւ այդ՝ ո՛չ այդպէս եղիցի, մինչեւ եկեսցէ որում անկն է, եւ տա՛ց ՚ի ձեռս նորա։ Առ որդիսն Ամովնայ։ 28Եւ դո՛ւ որդի մարդոյ՝ մարգարէա՛ց եւ ասասցես. Ա՛յսպէս ասէ Տէր Տէր Աստուած ցորդիսն Ամովնայ. եւ վասն նախատանացն նոցա ասասցես. Սո՛ւր՝ սո՛ւր հանեալ ՚ի սպանումն, մերկացեալ ՚ի վախճան։ 29Զարթի՛ր զի փայլեսցես տեսլեամբ նանրութեան, եւ ՚ի հմայել հմայս ստութեան. մատնել զնա քեզ, ՚ի պարանոցս վիրաւորացն անօրինացն, որոց եկեալ հասեալ է օր վախճանի ՚ի ժամանակի անիրաւութեան։ 30Դա՛րձ անդրէն, մի՛ աստէն լուծանիր ՚ի տեղւոջ յորում ծնեալդ ես. անդրէն յերկրին քում դատեցա՛յց զքեզ. 31եւ հեղից ՚ի վերայ քո զբարկութիւն իմ. հրով բարկութեան իմոյ փչեցից ՚ի քեզ, եւ մատնեցից զքեզ ՚ի ձեռս արանց բարբարոսաց՝ որ գործեն զապականութիւն։ 32Եւ եղիցես կերակուր հրոյ, եւ արիւն քո եղիցի ՚ի մէջ երկրի քոյ, եւ յիշատակ քո մի՛ գտցի. զի ե՛ս Տէր խօսեցայ։