1Եւ եղեւ բան Տեառն առ իս՝ յամին իններորդի, յամսեանն տասներորդի, որ օր տասն էր ամսոյն։ 2Եւ ասէ. Որդի մարդոյ, գրեա՛ դու քեզ զնշան աւուրն, յորմէհետէ եհաս արքայն Բաբելացւոց ՚ի վերայ Երուսաղեմի։ 3Յօրէ յայնմանէ առակեսցես տանն դառնացողաց զառակս զայս, եւ ասասցես ցնոսա. Ա՛յսպէս ասէ Տէր Տէր. Կառո՛ զկաթսայդ, կառո՛՝ եւ արկցես ՚ի դմա ջուր։ 4Եւ դիցես զանդամաթիւդ, զամենայն յօշուած գեղեցիկ, զազդր՝ եւ զերի, քանցեալ յոսկերաց, 5առեալ յընտիր ընտիր անասնոց. եւ զոսկերսն ՚ի ներքոյ կաթսային այրեսջիք. եռա՛ց՝ զեղաւ՝ քա՛ջ եռաց, եփեցա՛ն ոսկերքն ՚ի միջի նոցա։ 6Վասն այնորիկ ա՛յսպէս ասէ Ադովնայի Տէր. Ո՛վ քաղաք արեանց, կաթսա լի ժանգով. եւ ժանգն ՚ի նմանէ ո՛չ պարզեցաւ. անդամ անդամ եհան ՚ի նմանէ, եւ վիճակ ո՛չ անկաւ ՚ի վերայ նորա. 7զի արիւն նորա ՚ի միջի նորա է. ՚ի սալաքարի՛ վերայ եդի զնա, եւ ո՛չ հեղի զնա յերկիր ծածկել զնա հողով։ 8Մինչեւ ելցէ սրտմտութիւն իմ ՚ի վրէժխնդրութիւն պահանջել զվրէժս, եւ ետու զարիւն նորա ՚ի վերայ սալաքարին զի մի՛ ծածկեսցի։ 9Վասն այդորիկ այսպէս ասէ Ադովնայի Տէր. Վա՛յ քաղաք արեանց. եւ ես զփայտն բազմացուցից, եւ յաճախեցից 10զխանձողն. եւ հուր բորբոքեցից զի միսն հալեսցի, եւ արգանակն նուաղեսցի, եւ ոսկերքն փխրեսցին, 11եւ կացցէ ՚ի վերայ կայծականց իւրոց։ Բորբոքեցաւ զի վառեսցի՛ ջեռցի՛, եւ պղինձ նորա հալեսցի՛, եւ ՚ի միջի նորա պղծութիւն նորա. եւ պակասեսցի ժանգ նորա. 12եւ նուաղեսցի ժանգ նորա, եւ մի՛ ելցէ ՚ի միջոյ նորա բազում ժանգ նորա. եւ յամօթ լիցի ժանգ նորա պղծութեամբ արգանակին. 13փոխանակ զի պղծէիր դու, եւ ո՛չ սրբեսցիս ՚ի պղծութենէ քումմէ. եւ զի՞նչ իցէ զի ո՛չ սրբեսցի տակաւին, մինչեւ կատարեցից զսրտմտութիւն իմ ՚ի նմա։ 14Ես Տէր խօսեցայ, եւ եկեսցէ եւ արարից՝ եւ ո՛չ խորշեցայց, եւ ո՛չ ողորմեցայց, եւ ո՛չ մխիթարեցայց. այլ ըստ ճանապարհաց քոց՝ եւ ըստ գնացից քոց դատեցայց զքեզ, ասէ Ադովնայի Տէր։ Վասն այդորիկ ե՛ս դատեցայց զքեզ ըստ արեանց քոց. եւ ըստ խորհրդոց քոց դատեցայց զքեզ պիղծդ եւ անուանարկ, որ յաճախեցեր ՚ի դառնութիւնս։

15Եւ եղեւ բա՛ն Տեառն առ իս՝ եւ ասէ. 16Որդի մարդոյ. Ահաւադիկ ե՛ս բառնամ ՚ի քէն զցանկալիս աչաց քոց պատերազմաւ, եւ ո՛չ կոծեսցիս, եւ ո՛չ լայցես, եւ ո՛չ ելանիցէ արտօսր ՚ի քէն։ 17Զի հեծութիւն արեան միջոյ եւ սգոյ է, եւ ո՛չ հիւսցին գէսք քո, եւ կօշիկք քո այդրէն յոտս քո. եւ մի՛ մխիթարեսցիս ՚ի շրթանց նոցա, եւ զհաց արանց մի՛ կերիցես։ 18Եւ խօսեցայ ժողովրդեանն ընդ առաւօտս, որպէս հրամայեաց ինձ Տէր. եւ մեռա՛ւ կինն իմ յերեկորեայ. եւ արարի ընդ առաւօտն որպէս հրամայեցաւ ինձ։ 19Եւ ասէ ցիս ժողովուրդն. Ո՛չ պատմես մեզ՝ զի՞նչ է այդ զոր գործեսդ։ 20Եւ ասե՛մ ցնոսա. Բա՛ն Տեառն եղեւ առ իս՝ եւ ասէ. 21Ասա՛ ցտունդ Իսրայէլի. Այսպէս ասէ Տէր Տէր. Ահաւադիկ ես պղծեցից զսրբութիւնս իմ, զհպարտութիւն զօրութեան ձերոյ, զցանկալիս աչաց ձերոց, եւ յորս խնայենն անձինք ձեր. ուստերքն ձեր եւ դստերք ձեր որ ՚ի ձէնջ մնացեալ են՝ ՚ի սո՛ւր անկցին։ 22Եւ արասջիք նո՛յնպէս որպէս ես արարի. ՚ի բերանոց նոցա մի՛ մխիթարիցիք, եւ զհաց արանց ո՛չ ուտիցէք։ 23Եւ վարսք ձեր ՚ի վերայ գլխոց ձերոց, եւ կօշիկք ձեր յոտս ձեր. ո՛չ կոծիցիք, եւ ո՛չ լայցէք. եւ հաշեսջիք յանիրաւութիւնս ձեր, եւ ո՛չ մխիթարեսցէ իւրաքանչիւրոք զեղբայր իւր։ 24Եւ եղիցի ձեզ Եզեկիէլ ՚ի նշան. ըստ ամենայնի զոր ինչ արար, առնիցէ՛ք յորժամ հասանիցէ այդ. եւ ծանիջիք թէ ե՛ս եմ Ադովնայի Տէր։ 25Եւ դու որդի մարդոյ, ոչ ապաքէն յաւուր յայնմիկ յորժամ բարձի՛ց ՚ի նոցանէ զօրութիւն նոցա, եւ զհպարտութիւն պարծանաց նոցա, եւ զցանկալիս աչաց նոցա, եւ զհպարտութիւն անձանց նոցա, զուստերս եւ զդստերս նոցա. 26յաւուրն յայնմիկ գայցէ ապրեալն առ քեզ՝ տալ գոյժ յականջս քո։ 27Յաւուր յայնմիկ բացցի՛ բերան քո առ ապրեալն. խօսեսցիս եւ մի՛ եւս համրասցիս, եւ եղիցիս նոցա ՚ի նշան. եւ ծանիցեն եթէ ե՛ս եմ Տէր։