1Եւ ասէ ցիս. Որդի՛ մարդոյ՝ զոր ինչ գտանե՛ս ՚ի դմա՝ կե՛ր. կե՛ր մանր զմատեանդ զայդ. եւ գնա՛ եւ խօսեա՛ց ընդ որդիսն Իսրայէլի։ 2Եբաց զբերան իմ, եւ ջամբեաց զմատեանն. 3եւ ասէ ցիս. Որդի՛ մարդոյ՝ բերա՛ն քո կերիցէ, եւ որովայն քո լցցի ՚ի մատենէ այտի որ տուաւ քեզ։ Կերա՛յ զայն, եւ եղեւ ՚ի բերան իմ իբրեւ զքաղցրութիւն մեղու։ 4Եւ ասէ ցիս. Որդի՛ մարդոյ՝ գնա՛ դու եւ մո՛ւտ ՚ի տունն Իսրայէլի, եւ խօսեսցի՛ս ընդ նոսա զպատգամս իմ։ 5Զի ո՛չ եթէ առ ժողովուրդ խորախօս ծանրալեզու առաքեսցիս առ տունն Իսրայէլի. 6եւ ո՛չ առ ժողովուրդս բազումս այլազգիս կամ այլալեզուս. եւ ո՛չ առ թանձրալեզուս, զորոց ո՛չ լսիցես զբանս նոցա. զի թէ առ այնպիսիսն առաքէի զքեզ. սակայն եւ նոքա՛ լսէին քեզ։ 7Այլ տունն Իսրայէլի ո՛չ հաւանին լսե՛լ քեզ, քանզի ո՛չ կամին լսել ինձ. զի ամենայն տունն Իսրայէլի հակառակօղք եւ խստասիրտք են։ 8Եւ ահաւասիկ արարի զդէմս քո հաստատուն առաջի երեսաց նոցա. եւ զյաղթութիւն քո զօրացուցից առաջի հակառակութեան նոցա. 9եւ եղիցի յամենայն ժամ հաստատուն իբրեւ զվէմ յաղթութիւն քո։ Մի՛ երկնչիր ՚ի նոցանէ, եւ մի՛ զանգիտիցես յերեսաց նոցա. զի տո՛ւն դառնացողաց են։ 10Եւ ասէ ցիս Տէր. Որդի՛ մարդոյ՝ զամենայն զբանս զոր խօսեցայ ընդ քեզ, լո՛ւր ակընջովք քովք, եւ դի՛ր ՚ի սրտի քում. 11եւ ե՛րթ մո՛ւտ ՚ի մէջ գերութեանն առ որդիս ժողովրդեանն քո. խօսեսցի՛ս ընդ նոսա՝ եւ ասասցես. Ա՛յսպէս ասէ Տէր Տէր՝ եթէ իցէ լուիցե՞ն եւ անսայցե՞ն։ 12Եւ վերացո՛յց զիս Ոգի. եւ լուայ զկնի իմ ձայն շարժման մեծի՝ որ ասէին. Օրհնեա՛լ են փառք Տեառն ՚ի տեղւոջէ իւրմէ. 13եւ տեսի ձայն թեւոց գազանացն սաւառնելոց ընդ միմեանս, եւ ձայն անուոցն զհետ նոցա, եւ ձայն շարժման։ 14Եւ Հոգի Տեառն վերացո՛յց զիս եւ բարձրացոյց, եւ երթայի՛ համբարձեալ ՚ի դիմել հոգւոյն իմոյ։ Եւ ձեռն Տեառն եղեւ ՚ի վերայ իմ զօրութեամբ. 15եւ մտի վերամբարձ ՚ի մէջ գերութեանն, եւ շրջեցայ առ բնակչօքն Քոբար գետոյ որ էին անդ. եւ նստայ աւուրս եւթն դադարեալ ՚ի մէջ նոցա։ 16Եւ եղեւ յետ եւթն աւուրն, եղեւ բան Տեառն առ իս՝ եւ ասէ. 17Որդի՛ մարդոյ, դէ՛տ կացուցի զքեզ տանն Իսրայէլի. լուիցես յինէն զպատգամս՝ եւ սպառնասցես նոցա իբրեւ յինէն։ 18Յորժամ ասիցե՛մ ցանօրէնն, թէ մահո՛ւ մեռանիցիս. եւ դու ո՛չ զգուշացուցանիցես նմա, եւ ո՛չ խօսեսցիս զգուշանալ անօրինին, եւ դառնալ ՚ի չա՛ր ճանապարհաց իւրոց եւ կեալ. անօրէնն այն յանօրէնութեան իւրում մեռցի, եւ զարիւն նորա ՚ի ձեռաց քոց խնդրեցից։ 19Իսկ եթէ դու զգուշացուցանիցես անօրինին, եւ նա ո՛չ դարձցի յանօրէնութենէ իւրմէ՝ եւ ՚ի ճանապարհէ իւրմէ, անօրէնն այն՝ յանօրէնութեան իւրում մեռցի. եւ դու զանձն քո ապրեցուսցես։ 20Եւ յորժամ դարձցի՛ արդարն յարդարութեանց իւրոց՝ եւ արասցէ յանցանս, արկից տանջանս զգլխով նորա. ինքն մեռցի. քանզի ո՛չ եթէ յիշեսցին արդարութիւնք նորա զոր արար. բայց քանզի դու ո՛չ զգուշացուցեր նմա՝ զարիւն նորա ՚ի ձեռաց քոց խնդրեցից։ 21Ապա եթէ դու զգուշացուցանիցես զարդարն զի մի՛ մեղիցէ, արդարն կելով կեցցէ. զի դու զգուշացուցեր նմա. եւ դու զանձն քո ապրեցուսցե՛ս։

22Եւ եղեւ ՚ի վերայ իմ անդ ձեռն Տեառն, եւ ասէ ցիս. Արի՛ եւ ե՛լ դու ՚ի դաշտ անդր, եւ ա՛նդ խօսեցա՛յց ընդ քեզ։ 23Յարեայ եւ ելի ՚ի դաշտ անդր. եւ ահա իջեալ կային անդ փառքն Տեառն, իբրեւ զտեսիլն եւ զփառսն՝ զոր տեսի առ ափն Քոբար գետոյ. եւ անկայ ՚ի վերայ երեսաց իմոց։ 24Եւ եկն ՚ի վերայ իմ Հոգի, եւ կացոյց ՚ի վերայ ոտից իմոց. եւ խօսեցա՛ւ ընդ իս՝ եւ ասէ. Մո՛ւտ եւ արգելի՛ր ՚ի մէջ տան քոյ։ 25Եւ դու որդի մարդոյ, ահաւադիկ տուեալ են ՚ի վերայ քո կապանք, եւ կապեսցեն զքեզ նոքօք. եւ ո՛չ ելցես ՚ի միջոյ նոցա։ 26Եւ զլեզու քո կապեցից ՚ի քի՛մս քո, եւ եղիջիր դու հա՛մր. եւ ո՛չ եղիցիս դու նոցա իբրեւ զայր մի յանդիմանիչ, զի տուն դառնացողա՛ց են։ 27Եւ յորժամ խօսիցիմ ընդ քեզ՝ բա՛ց զբերան քո, եւ ասասցես ցնոսա. Ա՛յսպէս ասէ Ադոնայի Տէր Տէր. Որ լսելոցն է՝ լուիցէ, եւ որ արհամարհելոցն՝ արհամարհեսցէ. քանզի տուն դառնացողա՛ց են։