Առ որդիսն Յակովբու։ ԻԷ

Առ որդիսն Յակովբու։

1Եւ եղեւ բա՛ն Տեառն առ իս՝ եւ ասէ. 2Որդի մարդոյ՝ խօսեա՛ց ընդ որդիսդ ժողովրդեան քոյ, եւ ասասցես ցնոսա. Երկիր մի յորոյ վերայ ածիցեմ ես սուր. եւ առնուցուն ազգք երկրին այր մի յինքեանց, եւ կացուցանիցեն զնա դէտ. 3եւ տեսանիցէ սուր եկեալ յերկիրն, եւ փո՛ղ հարկանիցէ՝ եւ ա՛զդ առնիցէ ժողովրդեանն։ 4Եւ լսելով լսիցէ՛ զձայն փողոյն՝ եւ ո՛չ զգուշասցի. եւ հասանիցէ սուրն՝ եւ ըմբռնեսցէ զնա, արիւն նորա ՚ի գլո՛ւխ նորին եղիցի։ 5Զի զձայն լուաւ զփողոյն եւ ո՛չ զգուշացաւ, արիւն նորա ՚ի վերայ նորին եղիցի. եւ նա՝ զի զգուշացոյց, զա՛նձն իւր ապրեցոյց։ 6Եւ եթէ տեսանիցէ դէտն զսուրն եկեալ՝ եւ ո՛չ նշանակիցէ փողով, եւ ազգն ո՛չ զգուշանայցէ. եւ եկեալ սուրն ըմբռնիցէ ՚ի նոցանէ անձն մի. նա վասն անօրէնութեան իւրում ըմբռնեցաւ, եւ զարիւն նորա ՚ի ձեռա՛ց դիտին խնդրեցից։ 7Եւ դո՛ւ որդի մարդոյ, դէ՛տ կացուցի զքեզ տանդ Իսրայէլի, եւ լուիցես բանից բերանոյ իմոյ, եւ զգուշացուսջիր զնոսա իբրեւ յինէն։ 8Յասե՛լ ինձ ցմեղաւորն թէ մահու մեռանիցիս. եւ դու ո՛չ խօսիցիս զգուշացուցանել զամպարիշտն ՚ի ճանապարհէ իւրմէ. ինքն անօրէնն յանօրէնութեան իւրում մեռցի, եւ զարիւն նորա ՚ի ձեռաց քոց խնդրեցից։ 9Ապա թէ դու յառաջագոյն պատմեսցես ամպարշտին զճանապարհս իւր՝ դառնա՛լ նմա ՚ի նմանէ, եւ ո՛չ դարձցի ՚ի ճանապարհէ իւրմէ. ինքն յամպարշտութեան իւրում մեռցի, եւ դու զանձն քո ապրեցուսցես։ 10Եւ դու որդի մարդոյ՝ ասա՛ ցտունդ Իսրայէլի. Ա՛յսպէս խօսեցարուք եւ ասացէ՛ք, եթէ մոլորութիւնք մեր եւ անօրէնութիւնք մեր ՚ի մե՛զ են, եւ մեք ՚ի նոսին մաշիմք. եւ զիա՞րդ ապրեսցուք։ 11Ասա՛ ցնոսա. Կենդանի՛ եմ ես՝ ասէ Ադովնայի Տէր. ո՛չ կամիմ զմահ ամպարշտին, որպէս զդառնա՛լ ամպարշտին ՚ի չար ճանապարհէ իւրմէ՝ եւ կեալ. դառնալով դարձարո՛ւք ՚ի ճանապարհաց ձերոց չարաց. եւ ընդէ՞ր մեռանիք տունդ Իսրայէլի։ 12Եւ դու որդի մարդոյ՝ ասա՛ ցորդիս ժողովրդեան քոյ. Արդարութիւն արդարոյն ո՛չ փրկեսցէ զնա՝ յաւուր յորում մոլորեսցի. եւ անօրէնութիւն անօրինին ո՛չ չարչարեսցէ զնա՝ յաւուր յորում դառնայցէ յամենայն անօրէնութենէ իւրմէ։ Եւ արդարն ո՛չ կարասցէ ապրել յաւուր մեղաց իւրոց. 13յասել ինձ ցարդարն՝ թէ կելով կեցցես, եւ նա յուսացեալ յարդարութիւն իւր՝ առնիցէ անօրէնութիւն. ամենայն արդարութիւնք նորա մի՛ յիշեսցին, այլ անօրէնութեամբն իւրով զոր արար՝ նովի՛ն մեռցի։ 14Եւ յասե՛լ ինձ ցամպարիշտն թէ մահո՛ւ մեռջիր. եւ դարձցի ՚ի մեղաց իւրոց, եւ արասցէ իրաւունս եւ արդարութիւն. 15եւ զգրաւ պարտապանին ՚ի բա՛ց տացէ, եւ զյափշտակութիւնն դարձուցանիցէ, ՚ի հրամանս կենաց գնասցէ չառնե՛լ զանիրաւութիւն. կելո՛վ կեցցէ՝ եւ մի՛ մեռցի. 16ամենայն մեղք իւր զոր մեղաւ՝ մի՛ յիշեսցին. զի իրաւունս եւ արդարութիւն արար, նոքիմբք կեցցէ։ 17Եւ ասեն որդիք ժողովրդեան քոյ. Ո՛չ ուղիղ են ճանապարհք Տեառն. նա՝ նոցա ճանապարհն չէ՛ ուղիղ։ 18՚Ի դառնալն արդարոյն յարդարութենէ իւրմէ եւ առնել անիրաւութիւնս՝ նոքի՛մբք մեռցի։ 19Եւ ՚ի դառնալ մեղաւորին յանօրէնութենէ իւրմէ՝ եւ առնիցէ իրաւունս եւ արդարութիւն՝ նոքի՛մբք կեցցէ։ 20Եւ ա՞յս է զոր ասացէքն թէ ո՛չ ուղիղ է ճանապարհ Տեառն. զիւրաքանչիւրոք ըստ ճանապարհաց ձերոց դատեցայց զձեզ տունդ Իսրայէլի։

21Եւ եղեւ յամին երկոտասաներորդի՝ ՚ի տասներորդ ամսեանն, որ օր հինգ էր ամսոյն գերութեան մերոյ, եհաս առ իս ոմն զերծեալ յԵրուսաղեմէ, եւ ասէ. Առա՛ւ քաղաքն։ 22Եւ ձեռն Տեառն եղեալ ՚ի վերայ իմ յերեկորեայն՝ մինչչեւ՛ եկեալ էր նորա, եւ եբա՛ց զբերան իմ մինչչեւ՛ եկեալ էր ընդ առաւօտն. եւ ՚ի բանալ բերանոյ իմոյ՝ ո՛չ եւս ամփոփեցաւ անդրէն։ 23Եւ եղեւ բա՛ն Տեառն առ իս՝ եւ ասէ. 24Որդի մարդոյ՝ բնակիչք աւերակաց երկրին Իսրայէլի ասեն. Մի մա՛րդ էր Աբրահամ՝ եւ կալաւ զերկիրն. եւ արդ մեք բազումք եմք, եւ մե՛զ տուեալ է երկիրն ՚ի ժառանգութիւն. ո՞չ ժառանգիցեմք զնա։ 25Վասն այսորիկ ասա՛ ցնոսա. Ա՛յսպէս ասէ Ադովնայի Տէր. Որովհետեւ ՚ի վերայ արեան ուտէք, եւ զաչս ձեր արձակեցէք ՚ի կուռս, եւ արիւն հեղուք, եւ կամիք զերկիրն ժառանգել։ 26Եղիցի դա ձեզ ՚ի սո՛ւր, զի արարէք պղծութիւնս, իւրաքանչի՛ւր զկին ընկերի իւրոյ պղծէիք. եւ արդ այտի՞ւ ժառանգիցէք զերկիրն։ 27Վասն այդորիկ ասա՛ ցնոսա. Ա՛յսպէս ասէ Տէր Տէր. Կենդանի՛ եմ ես Տէր, եթէ ոչ որ յաւերակսն իցեն՝ սրով անկցին. եւ որ ընդ երեսս դաշտին իցեն՝ գազանաց անապատի՛ տացին ՚ի կերակուր. եւ որ ընդ պարսպօքն եւ այսր իցեն՝ մահու կոտորեցից. 28եւ տաց զերկիրն յաւերակ եւ յապականութիւն. եւ կորիցէ՛ հպարտութիւն զօրութեան նորա. եւ աւերեսցին լերինք Իսրայէլի, զի մի՛ ոք իցէ որ գնայցէ ընդ նոսա։ 29Եւ ծանիցեն թէ ե՛ս եմ Տէր. եւ արարից զերկիր նորա աւերակ. եւ աւերեսցի վասն ամենայն գարշելեաց իւրեանց զոր արարին։

30Եւ դու որդի մարդոյ, որդիք ժողովրդեան քոյ շրջին, քրթմնջեն զքէն առ պարսպօքն եւ ՚ի դրունս ապարանիցն, եւ ասեն մի ցմի՝ այր ցեղբայր իւր. Ժողովեսցուք երթիցուք լուիցուք զպատգամսն որ ելին ՚ի Տեառնէ։ 31Եւ արդ՝ գա՛ն առ քեզ որպէս ժողովեալք ՚ի ժողովուրդ. եւ նստին առաջի քոյ ժողովուրդն իմ, լսել զբանս քո՝ եւ ո՛չ առնեն զնոսա. զի ստութի՛ւն է ՚ի բերանս նոցա, եւ զհետ պղծութեան իւրեանց գնան սիրտք իւրեանց։ 32Եւ դու լինիցիս նոցա իբրեւ զձայն երգոյ քաղցրաբարբառ յօրինելոյ. եւ լուիցեն զբանս քո՝ եւ ո՛չ արասցեն։ 33Եւ յորժամ գայցէ՝ ասասցեն, թէ ահա՛ւասիկ եհաս. եւ ծանիցեն թէ մարգարէութիւն գո՛յ ՚ի մէջ նոցա։