Եզրասի գիրք
3
1Եւ ժամանեաց եհաս ամիսն եւթներորդ. եւ էին որդիքն Իսրայէլի յիւրաքանչիւր քաղաքս. եւ ժողովեցան ամենայն ժողովուրդն իբրեւ զմի այր յԵրուսաղէմ։ 2Եւ յարեաւ Յեսու Յովսեդեկեանց՝ եւ եղբարք նորա քահանայք. եւ Զորաբաբէլ որդի Սաղաթիելի, եւ եղբարք նորա վեց. եւ շինեցին սեղա՛ն զոհից Տեառն Աստուծոյ Իսրայէլի մատուցանել ՚ի վերայ նորա ողջակէզս. ըստ գրելոցն յօրէնսն Մովսիսի առնն Աստուծոյ։ 3Եւ պատրաստեցին զզոհարանն ըստ կազմութեան իւրում. վասն զի կասկածէին յազգաց երկրին. եւ մատուցին ՚ի վերայ նորա ողջակէզս վաղվաղակի Տեառն Աստուծոյ իւրեանց. մի՝ ընդ առաւօտս, եւ մի՝ ընդ երեկոյս։ 4Եւ արարին զտօն տաղաւարահարացն ըստ գրելոցն, եւ ողջակէզս օրըստօրէ ՚ի մի թուեալ որպէս եւ պատուիրեալ էր նոցա։ 5Եւ մատուցանէին ա՛յլ եւս ողջակէզս յամսագլուխս, եւ ՚ի շաբաթս, եւ յամենայն տօնս տարեկանաց Տեառն սրբութեանց. եւ զամենայն ակամայիցն զոր մեղանչէին Տեառն։ 6Եւ յառաջնում ամսեանն եւթներորդի սկսան մատուցանել ողջակէզս Տեառն Աստուծոյ. եւ տանն ո՛չ եւս էր հիմն արկեալ։ 7Եւ ետուն արծաթ քարահատացն եւ հիւսանցն, եւ կերակուրս եւ ըմպելիս եւ ձէթ՝ Սիդոնացւոց՝ եւ Տիւրացւոց, եւ բերէին փա՛յտս մայրս ՚ի Լիբանանէ ընդ ծով ՚ի Յոպպէ՝ որպէս եւ հրամայեաց նոցա Կիւրոս թագաւոր Պարսից։
8Եւ յերկրորդ ամի ելանելոյ նոցա յորժամ եկին ՚ի տաճարն Տեառն յԵրուսաղէմ յամսեանն երկրորդի՝ սկսաւ Զորաբաբէլ Սաղաթիելեանց՝ եւ Յեսու Յովսեդեկեանց, եւ եղբարք նոցա, եւ քահանայքն եւ Ղեւտացիքն եւ ամենայն եկեալքն ՚ի գերութենէն յԵրուսաղէմ. եւ կացուցին զՂեւտացիսն ՚ի քսանամենից եւ ՚ի վեր՝ վերակացուս ՚ի վերայ գործոց տանն Տեառն։ 9Եւ Յեսու, եւ որդիք նորա եւ եղբարք նորա. Կադմիէլ եւ որդիք նորա. եւ որդիք Յուդայ վերակացուք ՚ի վերայ գործոյ տանն Տեառն. որդիք Ենադադ եւ եղբարք նորա Ղեւտացիք։ 10Եւ արկին հիմն, եւ սկսան շինել զտունն Տեառն. եւ կային քահանայքն զգեցեալ զպատմուճանսն, եւ հարկանէին զփողս իւրեանց. եւ Ղեւտացիքն որդիք Ասափայ ծնծղայիւք օրհնէին զՏէր Աստուած՝ որպէս եւ կարգեաց Դաւիթ թագաւոր Իսրայէլի. 11եւ ասեն այր ցընկեր իւր. Խոստովա՛ն եղերուք՝ եւ գոհացարո՛ւք զՏեառնէ, զի քաղցր է զի յաւիտեան է ողորմութիւն նորա ՚ի վերայ Իսրայէլի։ Եւ ամենայն ժողովուրդն մեծաձայն օրհնէին զՏէր Աստուած Իսրայէլի. վասն զի անկան հիմունք տանն Տեառն։ 12Եւ բազումք ՚ի քահանայիցն՝ եւ յՂեւտացւոցն, եւ յիշխանաց՝ եւ ՚ի հազարապետացն՝ եւ ՚ի ծերոցն՝ որոց տեսեալ էր զտաճարն Տեառն. եւ յայնժամ տեսին աչօք իւրեանց զհիմնն նորա, լային մեծաձայն. եւ ժողովուրդքն ամենայն նշանակէին զուրախութիւն, եւ բարձրացուցանէին զձայնս իւրեանց. 13եւ ո՛չ ոք էր ՚ի ժողովրդեանն որ կարէր գիտել՝ եւ լսել զձայն ուրախութեանն. վասն զի ժողովուրդն աղաղակէր մեծաձայն, եւ լսելի լինէր ձայնն մինչեւ ՚ի հեռուստ տեղիս։
Գրաբար, 1805 · HYGRB1805