1Եւ ՚ի կատարել այսր ամենայնի՝ մերձեցա՛ն առ իս իշխանքն եւ ասեն. Ո՛չ որոշեցան ժողովուրդն Իսրայէլի եւ քահանայքն եւ Ղեւտացիքն ՚ի ժողովրդոց՝ եւ յերկրէ՝ որ են հեռագոյն ՚ի նոցանէ. Քանանացին, եւ Քետացին, եւ Փերեզացին, եւ Յեբուսացին, եւ Ամմոնացին, եւ Մովաբացին, եւ Եգիպտացին, եւ Ամովրհացին։ 2Քանզի արարին կանա՛յս ՚ի դստերաց նոցա, ինքեա՛նք եւ որդիք իւրեանց. եւ խառնակեալ պղծեցաւ սերմն սրբութեան նոցա ընդ ժողովուրդ երկրին այնորիկ. եւ եղեւ սկիզբն անօրէնութեանս այսորիկ յիշխանացն։ 3Եւ եղեւ յորժամ լուա՛յ ես զբանս զայսոսիկ՝ պատառեցի զհանդերձս իմ, եւ փետեցի՛ զհերս եւ զմօրուսս իմ, եւ այնպէս նստէի ՚ի սուգ։ 4Եւ ժողովեցան առ իս ամենեքեան որք էին երկիւղածք յԱստուծոյ Իսրայէլի. որք էին ժողովեալք յելիցն պանդխտութեան. եւ ես ա՛յնպէս նստէի ՚ի սուգ մինչեւ ՚ի ժամ զոհի՛ երեկոյին։ 5Եւ ՚ի զոհի երեկոյին՝ յարեա՛յ ՚ի տառապանաց իմոց, եւ պատառեալ հանդերձիւք իմովք, խոնարհեալ կորանայի ՚ի վերայ ծնգաց իմոց. եւ տարածեալ ամբարձեալ զձեռս իմ առ Տէր Աստուած, 6եւ ասեմ. Աստուած իմ եւ Տէր՝ ամաչե՛մք եւ զարհուրի՛մք ՚ի քէն. բարձրացո՛ Տէր Աստուած իմ զերեսս իմ առ քեզ. վասն զի անօրէնութիւնք մեր բազմացա՛ն ՚ի վերայ գլխոց մերոց, եւ մե՛ղք մեր մեծացան եւ բարձրացան մինչեւ յերկինս. 7յամա՛ց եւ ՚ի ժամանակաց հարցն մերոց, եւ եմք մեք ՚ի մեղս մեծամեծս մինչեւ ցայսօր. եւ վասն մեղաց մերոց մատնեցե՛ր զմեզ եւ զթագաւորս մեր, եւ զորդիս մեր՝ ՚ի ձեռն թագաւորացն հեթանոսաց, եւ ՚ի սուր եւ ՚ի գերութիւն եւ ՚ի յափշտակութիւն, եւ յամօթ երեսաց մերոց եղեա՛ք մինչեւ յօրս յայս։ 8Եւ այժմ գթութիւնք քո եղե՛ն ՚ի վերայ մեր Տէր Աստուած մեր, եւ շնորհեցեր մեզ փրկութիւն, եւ հաստատեցե՛ր զմեզ ՚ի տեղի սրբութեան քոյ, եւ լուսաւորեցեր զաչս մեր այսօր Տէր Աստուած մեր. եւ ետուր մեզ կենդանութիւն փոքր ՚ի շատէ ՚ի ծառայութեանն մերում։ 9Վասն զի ծառա՛յ եղաք. եւ ՚ի ծառայութեանն մերում ո՛չ թողեր զմեզ Տէր Աստուած մեր, եւ խոնարհեցան առ մեզ ողորմութիւնք քո առաջի թագաւորին Պարսից տա՛լ զմեզ ՚ի կենդանութիւն, եւ բարձրացուցանել զտուն Աստուծոյ մերոյ, կանգնե՛լ եւ շինել զանապատս զայս. եւ արկանել ցանգ եւ պարիսպ ամրութեան Յուդայ եւ Երուսաղեմի։ 10Եւ արդ զի՞նչ տացուք պատասխանի առաջի քո Տէր վասն այսր ամենայնի. քանզի անցա՛ք զօրինօք քովք Տէր՝ եւ զհրամանօք, 11զոր ետո՛ւր ՚ի ձեռն ծառայից քոց մարգարէից, ասելով ա՛յսպէս. Եթէ երկիրն յոր մտանելոց ես ժառանգել զնա, է՛ երկիր պղծեալ ՚ի պղծութեանց ազգաց երկրին այնորիկ, եւ աղտեղութեամբք իւրեանց լցին զնա։ 12Եւ արդ՝ մի՛ առնուցուս ՚ի դստերաց նոցա կանայս որդւոց քոց, եւ զդստերս քո մի՛ տաս կանայս որդւոց նոցա, եւ մի՛ խնդրեսցես առնել խաղաղութիւն ընդ նոսա զամենայն ժամանակս. եւ եղիջիր դու զօրաւոր ուտել զբարութիւն երկրին, եւ ժառանգեսցեն որդիք քո զերկիրն զայն յաւիտեա՛նս ժամանակաց։ 13Եւ որ ինչ միանգամ ա՛նցք անցին ընդ մեզ վասն գործոց մերոց, եւ չարութեան մեղաց մերոց. այլ դո՛ւ Տէր բազում անգամ թողեր զմեղս մեր, եւ ետուր մեզ այսպիսի՛ զաւակ եւ արմատ։ 14Եւ մեք դարձեալ խոտորեցաք անցեալ զօրինօք քովք, եւ խառնակեցա՛ք ընդ աղտեղութիւնս հեթանոսաց երկրին. եւ ո՛չ բարկացար մեզ ՚ի կորուսանել զմեզ մինչեւ ցայս վայր, եթէ ո՛չ մնասցէ արմա՛տ եւ զաւակ եւ անուան մեր։ 15Տէր Աստուած Իսրայէլի՝ դու արդա՛ր եւ ճշմարի՛տ ես, որ ո՛չ սպառեցեր զզաւակ մեր. այլ մնաց մեր արմա՛տ եւ զաւակ մինչեւ ցայսօր. եւ արդ ահաւասիկ ե՛մք այսօր առաջի քո յանօրէնութիւնս մեր, եւ ո՛չ եւս կարեմք ամբառնալ զգլուխ մեր՝ եւ կա՛լ առաջի երեսաց քոց. զի բազմացա՛ն անօրէնութիւնք մեր եւ չարիք՝ առաւե՛լ քան զգլուխս մեր։