1Ո՞ անմիտ Գաղատացիք, ո՞ նախանձ արար զձեզ. որոց գրեթէ առաջի աչա՛ց Յիսուս Քրիստոս գրեցաւ ՚ի խաչ ելեալ։ 2Զայս միայն կամիմ ուսանել ՚ի ձէնջ. ՚ի գործո՞ց օրինաց զՀոգին ընկալարուք՝ թէ ՚ի լրոյ հաւատոց։ 3Այդչափ անմի՞տ էք. սկսեալ հոգւով՝ եւ արդ մարմնո՛վ վախճանիք։ 4Եւ ա՛յնչափ անցք անցին ընդ ձեզ զուր, եթէ իցէ զուր։ 5Իսկ արդ՝ որ բաշխեաց ՚ի ձեզ զՀոգին, եւ աջողեաց ՚ի ձեզ զզօրութիւնս. ՚ի գործո՞ց օրինաց է՝ եթէ ՚ի լրոյ հաւատոց։

6Որպէս Աբրահամ հաւատաց յԱստուած՝ եւ համարեցաւ նմա յարդարութիւն։ 7Գիտիցէ՛ք արդեւք. զի որք ՚ի հաւատոց անտի են, նոքա՛ են որդիք Աբրահամու։ 8Յառաջագոյն գիտէր գիր, եթէ ՚ի հաւատո՛ց անտի արդարացուցանէ Աստուած զհեթանոսս, յառաջագոյն խոստացաւ Աստուած Աբրահամու. թէ ՚ի քե՛զ օրհնեսցին ամենայն ազգք։ * 9Այսուհետեւ որք ՚ի հաւատոց անտի են, օրհնի՛ն ընդ հաւատացելոյն Աբրահամու։

10Զի որ միանգամ ՚ի գործոց օրինացն են, ընդ անիծի՛ւք են. քանզի գրեա՛լ է, թէ անիծեալ ամենայն մարդ որ ո՛չ կացցէ յամենայն գրեալսն ՚ի գիրս օրինաց՝ առնել զամենայն։ * 11Զի օրինօքն ո՛չ ոք արդարանայ առաջի Աստուծոյ, այն յա՛յտ իսկ է. զի. Արդարն՝ ասէ ՚ի հաւատոց կեցցէ։ * 12Բայց օրէնքն չե՛ն ՚ի հաւատոց, այլ որ արասցէ զայն՝ կեցցէ՛ ՚ի նոսին։ * 13Քրիստոս գնեա՛ց զմեզ յանիծի՛ց օրինացն, եղեալ վասն մեր անէծք. զի գրեա՛լ է, թէ անիծեալ ամենայն որ կախեա՛լ կայցէ զփայտէ կախեալ կայցէ։. * 14զի ՚ի հեթանոսս օրհնութիւնն Աբրահամու եղիցի ՚ի Քրիստոս Յիսուս. զի մեք զաւետիս Հոգւոյն Սրբոյ ընկալցուք հաւատովք։

15Ըստ մարդկութեա՛ն ասեմ, եղբարք. Ապաքէն զմարդկան հաստատեա՛լ կտակ՝ ո՛չ ոք կարէ անարգել, եւ ո՛չ այլ հրաման ՚ի վերայ ա՛յնր տալ. 16իսկ Աբրահամու խոստացան աւետիքն, եւ զաւակի՛ նորա. եւ ո՛չ ասէ զաւակաց՝ իբրեւ բազմաց, այլ իբրեւ զմիոյ, թէ՝ եւ զաւակի՛ քում, որ է Քրիստոս։ * 17Բայց զայս ասեմ. Զկտակն յառաջագո՛յն հաստատեալ յԱստուծոյ ՚ի Քրիստոս. օրէնքն որ յետ չորեքարեւր եւ երեսո՛ւն ամի եդան, ո՛չ կարեն խախտել առ ՚ի խափանելո՛յ զաւետիսն։ 18Եթէ յօրինա՛ց անտի է ժառանգութիւն. ապա ո՛չ եւս յաւետեացն. բայց Աբրահամու աւետեօ՛ք շնորհեաց Աստուած։ 19Իսկ զի՞նչ իցեն օրէնք. յանցուածո՛ց վասն յաւելան, մինչեւ եկեսցէ զաւա՛կն որում խոստացեալն էր, կարգեալ հրեշտակօք ՚ի ձե՛ռն միջնորդի։ 20Իսկ միջնորդ՝ միո՛յ ուրուք ո՛չ է, բայց Աստուած մի՛ է։ 21Իսկ արդ՝ օրէնքն հակառա՞կ ինչ իցեն աւետեա՛ցն Աստուծոյ. քա՛ւ լիցի. զի եթէ տուեա՛լ էին օրէնքն՝ որ կարօղ էին կենդանի՛ առնել, ապա հաստա՛տ յօրինա՛ց անտի է արդարութիւն։ 22Այլ փակեցի՛ն գիրք զամենեսին ընդ մեղօք, զի աւետիքն ՚ի հաւատո՛ց անտի Յիսուսի Քրիստոսի տացի՛ն հաւատացելոց։ 23Մինչչեւ՛ հաւատքն եկեա՛լ էին, ընդ օրինօք փակե՛ալ պահէա՛ք ՚ի հանդերձեալ հաւատսն որ յայտնելոց էին ՚ի մեզ։ 24Ապա օրէնքն դաստիարա՛կ եղեն մեզ ՚ի Քրիստոս Յիսուս, զի ՚ի հաւատոցն արդարասցուք։ 25Այլ իբրեւ եկին հաւատքն, ո՛չ եւս ընդ դաստիարակաւ եմք։ 26Քանզի ամենեքին որդի՛ք Աստուծոյ էք, հաւատովք ՚ի Յիսուս Քրիստոս։ 27Որք միանգամ ՚ի Քրիստոս մկրտեցարուք, զՔրիստո՛ս զգեցեալ էք. չի՛ք խտիր, 28ո՛չ Հրէի, եւ ո՛չ հեթանոսի. ո՛չ ծառայի, եւ ո՛չ ազատի. ո՛չ արուի, եւ ո՛չ իգի. զի ամենեքեան դուք մի էք ՚ի Քրիստոս Յիսուս։ 29Ապա եթէ դուք Քրիստոսի էք, ուրեմն Աբրահամո՛ւ զաւակ էք, ըստ աւետեացն՝ ժառանգք։