1Զայս ասեմ. ցորքան ժամանակս ժառանգն տղայ է, չէ՛ ինչ առաւել քան զծառայն. թէպէտ եւ տէր իցէ ամենեցուն. 2այլ ընդ հազարապետօ՛ք է՝ եւ ընդ գաւառապետօք՝ մինչեւ ՚ի ժամանակակէ՛տ հօրն։ 3Նոյնպէս եւ մե՛ք մինչ տղայքն էաք, ընդ տարե՛րբք աշխարհիս ՚ի ծառայութեա՛ն կայաք։ 4Այլ իբրեւ եկն լրումն ժամանակին, առաքեաց Աստուած զՈրդին իւր՝ որ եղեւ ՚ի կնոջէ, եւ եմուտ ընդ օրինօք. 5զի զնոսա որ ընդ օրինօքն իցեն, գնեսցէ՛. զի մեք զորդեգրութի՛ւն ընկալցուք։ 6Եւ զի էք դուք որդիք, առաքեաց Աստուած զՀոգի Որդւոյն իւրոյ ՚ի սիրտս մեր, որ աղաղակէ աբբա՛, Հա՛յր։ 7Այսուհետեւ չե՛ս ծառայ, այլ որդի՛. եթէ որդի, եւ ժառա՛նգ Աստուծոյ։ 8Այլ յայնժամ մինչ ո՛չ գիտէիք զԱստուած, ծառայէի՛ք այնոցիկ՝ որ ո՛չն էին ՚ի բնէ՛ աստուածք։ 9Այլ այժմիկ ծաներուք զԱստուած, մանաւանդ թէ ծանուցա՛յք իսկ յԱստուծոյ, զիա՞րդ դառնայք միւսանգամ ՚ի տարե՛րս տկարս եւ յաղքատս, որոց մի՛ւսանգամ զանձինս ծառայեցուցանել կամիք։ 10Զաւո՛ւրս խտրէ՛ք, եւ զամի՛սս, եւ զժամանակս՝ եւ զտարիս։ 11Երկնչի՛մ ՚ի ձէնջ, գուցէ՛ թէ ՚ի զո՛ւր ինչ վաստակեցի ՚ի ձեզ։ 12Եղերո՛ւք իբրեւ զիս, քանզի եւ ես իբրեւ զձե՛զդ էի։ Ե՛ղբարք՝ աղաչեմ զձեզ, չի՛ք ինչ ձեր մեղուցեալ առ իս։ 13Գիտէ՛ք դուք՝ զի տկարութեամբ մարմնոյ աւետարանեցի ձեզ զառաջինն. եւ զփորձանսն որ ՚ի մարմնի իմում էին, 14ո՛չ անարգեցէք՝ եւ ո՛չ անգոսնեցէք. այլ իբրեւ զհրեշտա՛կ Աստուծոյ ընկալարուք զիս, իբրեւ զՔրիստոս Յիսուս։ 15Իսկ արդ՝ ո՞ւր է երանութիւնն ձեր. վկա՛յ եմ ձեզ, եթէ հնա՛ր ինչ էր՝ զա՛չս ձեր հանէիք եւ տայիք ինձ։ 16Արդ՝ զի՞ թշնամի իմն եղէ ձեզ, զի զստո՛յգն խօսեցայ։ 17Այլ նախանձեցուցանեն զձեզ ո՛չ ՚ի բարի. եւ արգելուլ կամին զձեզ, զի նոցա նախանձաւո՛րք լինիցիք։ 18Բայց լա՛ւ է նախանձաւո՛ր լինել ՚ի բարիս յամենայն ժամ, եւ ո՛չ միայն յորժամ ՚ի ձերում միջի իցեմ։ 19Որդեա՛կք իմ, զորս դարձեալ վերստի՛ն երկնեմ, մինչեւ նկարեսցի՛ Քրիստոս ՚ի ձեզ։ 20Կամէի այժմ գալ առ ձեզ, եւ փոխել զբարբառ իմ. զի տարակուսեա՛լ եմ ես վասն ձեր։

21Ասէ՞ք ինչ ինձ՝ որ ընդ օրինօքն կամիք լինել, չիցէ՞ ընթերցեալ ձեր զօրէնս։ 22Զի գրեալ է՝ թէ Աբրահամու երկո՛ւ որդիք էին, մի՝ յաղախնո՛յ անտի, եւ մի՝ յազատէն։ 23Այլ որ յաղախնոյն էր՝ ըստ մարմնո՛յ ծնեալ էր, եւ որ յազատէն՝ ըստ աւետեա՛ցն. 24որ է առակ օրինակի։ Զի այս ինքն են՝ երկո՛ւ կտակարանք, մի՝ ՚ի լեռնէ Սինեայ ՚ի ծառայութի՛ւն ծնեալ, որ էր Հագա՛ր. 25քանզի Հագար՝ լեա՛ռն Սինայ է յԱրաբիա. հաւասա՛ր է այսմ Երուսաղէմի. զի ծառա՛յէ որդւովքն իւրովք հանդերձ։ 26Այլ վերինն Երուսաղէմ ազա՛տ է, որ է մայր մեր ամենեցուն։ 27Զի գրեա՛լ է. Ուրա՛խ լեր ամուլ որ ո՛չ ծնանէիր, գոչեա՛ եւ աղաղակեա՛ որ ոչդ երկնէիր. զի բազո՛ւմ են որդիք սկնդկի՛դ առաւել քան զարամբւոյն։ * 28Այլ մեք ե՛ղբարք՝ ըստ Սահակա՛յ աւետեացն որդիք եմք։ 29Այլ որպէս յայնժամ որ ըստ մարմնոյն ծնեալ էր, հալածէր զայն որ ըստ հոգւոյն, նո՛յնպէս եւ այժմ։ 30Այլ զի՞նչ ասէ գիր. ՚Ի բա՛ց հան զաղախինդ եւ զորդի նորա. զի մի՛ ժառանգեսցէ որդի աղախնոյն՝ ընդ որդւոյն ազատի։ * 31Վասն որոյ ե՛ղբարք՝ չե՛մք որդիք աղախնոյն, այլ ազատին. ազատութեամբն որով Քրիստոս զմեզ ազատեցոյց։