1Եւ կատարեցան երկինք եւ երկիր եւ ամենայն զարդ նոցա։ 2Եւ կատարեաց Աստուած յաւուրն վեցերորդի զամենայն զգործս իւր՝ զոր արար։ Եւ հանգեա՛ւ յաւուրն եւթներորդի յամենայն գործոց իւրոց՝ զոր արար։ 3Եւ օրհնեաց Աստուած զօրն եւթներորդ, եւ սրբեաց զնա. զի ՚ի նմա՛ հանգեաւ յամենայն գործոց իւրոց՝ զոր սկսաւ առնել Աստուած։ 4Ա՛յս է գիր արարածոց երկնի եւ երկրի, յաւուր յորում արա՛ր Աստուած զերկինս եւ զերկիր։ 5Եւ զամենայն բանջար վայրի՝ մինչչեւ՛ լեալ էր ՚ի վերայ երկրի, եւ զամենայն խոտ վայրի մինչչեւ՛ բուսեալ էր, զի չեւ՛ եւս էր տեղացեալ ※ Տեառն Աստուծոյ ՚ի վերայ երկրի. եւ մարդ չէ՛ր՝ որ գործէր զերկիր։ 6Բայց աղբիւր ելանէր յերկրէ՝ եւ ոռոգանէր զամենայն երեսս երկրի։ 7Եւ ստեղծ ※ Տէր Աստուած զմարդն հող յերկրէ. եւ փչեաց յերեսս նորա շո՛ւնչ կենդանի, եւ եղեւ մարդն յոգի կենդանի։ 8Եւ տնկեաց Աստուած զդրախտն յԵդեմ ընդ արեւելս, եւ եդ անդ զմարդն զոր ստեղծ։ 9Եւ բուսոյց եւս Տէր Աստուած յերկրէ զամենայն ծառ գեղեցիկ ՚ի տեսանել, եւ քաղցր ՚ի կերակուր. եւ զծառն կենաց ՚ի մէջ դրախտին, եւ զծառն գիտելոյ զգիտութիւն բարւոյ եւ չարի։ 10Եւ գե՛տ ելանէր յԵդեմայ ոռոգանել զդրախտն. եւ անտի բաժանի ՚ի չո՛րս առաջս։ 11Անուն միումն Փիսովն. նա՛ է որ պատէ զամենայն երկիրն Եւիլատայ, ա՛նդ ուր ոսկին է. 12եւ ոսկի երկրին այնորիկ ազնիւ. եւ անդ է սուտակն եւ ակն դահանակ։ 13Եւ անուն գետոյն երկրորդի Գեհո՛վն. նա՛ պատէ զամենայն երկիրն Եթովպացւոց։ 14Եւ գետն երրորդ՝ Տիգրիս, նա՛ է որ երթայ յանդիման Ասորեստանի։ Եւ գետն չորրորդ Եփրա՛տէս։ 15Եւ ա՛ռ Տէր Աստուած զմարդն զոր արար, եւ եդ զնա ՚ի դրախտին փափկութեան գործե՛լ զնա եւ պահել։ 16Եւ պատուիրեաց Տէր Աստուած Ադամայ՝ եւ ասէ. Յամենայն ծառոց որ է ՚ի դրախտիդ՝ ուտելով կերիցե՛ս, 17բայց ՚ի ծառոյն գիտութեան բարւոյ եւ չարի՝ մի՛ ուտիցէք, զի յորում աւուր ուտիցէք ՚ի նմանէ՝ մահո՛ւ մեռանիցիք։ 18Եւ ասաց Տէր Աստուած. Ո՛չ է բարւոք մարդոյդ միայն լինել, արասցո՛ւք դմա օգնակա՛ն ըստ դմա։ 19Եւ ստե՛ղծ եւս Տէր Աստուած զամենայն գազանս վայրի, եւ զամենայն թռչունս երկնից. եւ ա՛ծ զնոսա առ Ադամ տեսանել զինչ կոչեսցէ զնոսա։ Եւ ամենայն շնչոյ կենդանւոյ զինչ եւ անուանեաց Ադամ, ա՛յն անուն է նորա։ 20Եւ կոչեաց Ադամ անուանս ամենայն անասնոց, եւ ամենայն թռչնո՛ց երկնից, եւ ամենայն գազանա՛ց վայրի. բայց Ադամայ ո՛չ գտաւ օգնական նման նմա։ 21Եւ արկ Տէր Աստուած թմբրութիւն ՚ի վերայ Ադամայ, եւ ննջեաց. եւ ա՛ռ մի ՚ի կողից նորա՝ եւ ելից ընդ այնր մարմին։ 22Եւ շինեաց Տէր Աստուած զկողն զոր ա՛ռ յԱդամայ ՚ի կին, եւ ած զնա առ Ադամ։ 23Եւ ասէ Ադամ. Ա՞յս ա՛յժմիկ ոսկր յոսկերաց իմոց, եւ մարմին ՚ի մարմնոյ իմոյ. սա՝ կոչեսցի կին, զի յառնէ՛ իւրմէ առաւ։ 24Վասն այնորիկ թողցէ այր զհայր իւր՝ եւ զմայր իւր, եւ երթիցէ՛ զհետ կնոջ իւրոյ։ 25Եւ եղիցին երկուքն ՚ի մարմին մի։ Եւ էին երկոքեան մերկ՝ Ադա՛մ եւ կին իւր, եւ ո՛չ ամաչէին։