1Եւ Տէր յա՛յց ել Սառայի որպէս եւ ասաց. եւ արա՛ր Տէր Սառայի՝ որպէս եւ խօսեցաւ։ 2Եւ յղեցա՛ւ եւ ծնաւ Սառա Աբրաամու որդի ծերութեան. ըստ ժամանակին որպէս եւ խօսեցաւ ընդ նմա Աստուած։ 3Եւ կոչեաց Աբրաամ զանուն որդւոյ իւրոյ զոր ծնաւ նմա Սառա՝ Իսահա՛կ։ 4Եւ թլփատեա՛ց Աբրաամ զԻսահակ զորդի իւր յաւուր ութերորդի, որպէս եւ պատուիրեաց նմա Տէր Աստուած։ 5Եւ Աբրաամ հարեւրամեա՛ն էր յորժամ եղեւ նմա Իսահակ որդի իւր։ 6Եւ ասէ Սառա. Ծա՛ղր արար զիս Աստուած. զի որ եւ լսիցէ՝ ուրա՛խ լինիցի ընդ իս։ 7Եւ ասէ. Ո՛վ պատմեսցէ Աբրաամու եթէ սնուցանիցէ մանուկ՝ Սառա. զի ծնայ որդի՛ ՚ի ծերութեան իմում։ 8Եւ աճեաց մանուկն, եւ հատուցա՛ւ ՚ի ստենէ. եւ արար Աբրաամ ուրախութի՛ւն մեծ յաւուր յորում հատուցա՛ւ ՚ի ստենէ Իսահակ որդի իւր։

9Եւ տեսեալ Սառայի զորդին Ագարայ Եգիպտացւոյ՝ որ եղեւ Աբրաամու, զի խաղա՛յր ընդ Իսահակայ որդւոյ իւրում, եւ ասէ ցԱբրաամ. 10՚Ի բա՛ց հան զաղախինդ եւ զորդի դորա. զի մի՛ ժառանգեսցէ որդի աղախնոյդ ընդ որդւոյ իմում Իսահակայ։ 11Եւ խի՛ստ թուեցաւ բանն առաջի Աբրաամու վասն որդւոյ նորա։ 12Եւ ասէ Աստուած ցԱբրաամ. Մի՛ ինչ խիստ թուեսցի առաջի քո վասն մանկանն եւ վասն աղախնոյն։ Զամենայն զոր զինչ ասիցէ քեզ Սառա՝ լո՛ւր ձայնի նորա. զի Սահակա՛ւ կոչեսցի քեզ զաւակ։ 13Բայց զորդի աղախնոյդ արարից յա՛զգ մեծ, զի սերմն քո՛ է։ 14Յարեաւ Աբրաամ ընդ առաւօտն՝ եւ ա՛ռ հաց եւ տիկ ջրոյ եւ ետ ցԱգար, եւ ե՛դ յուս նորա զմանուկն, եւ արձակեա՛ց զնա։ Եւ երթեալ մոլորեալ շրջէ՛ր յանապատի անդ առ Ջրհորովն երդման։ 15Եւ նուազեա՛ց ջուր ՚ի տկէ անտի. եւ ընկէց զմանուկն ՚ի ներքոյ միոյ եղեւին ծառոյ։ 16Եւ երթեալ նստաւ յանդիման նորա ՚ի բացեայ իբրեւ վտաւանա՛ւ. զի ասէր՝ թէ ո՛չ տեսից զմահ որդւոյն իմոյ. եւ նստէր յանդիման նորա։ Ձա՛յն բարձեալ մանկանն լայր։ 17Եւ լուա՛ւ Աստուած ձայնի մանկանն ՚ի տեղւոջէն ուր էր։ Եւ կոչեաց Աստուած զԱգար յերկնից՝ եւ ասէ ցնա. Զի՞նչ է այդ Ագար, մի՛ երկնչիր. զի լուա՛ւ Աստուած ձայնի որդւոյ քոյ ՚ի տեղւոջէ այտի ուր է։ 18Արի ա՛ռ զմանուկն քո, եւ զօրացո՛ զնա ձեռամբ. զի յազգ մե՛ծ արարից զնա։ 19Եւ եբա՛ց Աստուած զաչս նորա, եւ ետես ջրհոր ջրոյ կենդանւոյ. եւ չոգաւ ելից զտիկն ջրով եւ արբոյց մանկանն։ Եւ էր Աստուած ընդ մանկանն. 20եւ աճեաց, եւ եղեւ աղեղնաւոր։ 21Եւ բնակէր յանապատին Փառանու. եւ ա՛ռ նմա մայր նորա կին յերկրէն Եգիպտացւոց։

22Եւ եղեւ ՚ի ժամանակին յայնմիկ խօսեցաւ Աբիմելէք, եւ Ոքոզաթ տաճարապետ նորա, եւ Փիքաւղ սպարապետ զօրաց նորա. եւ ասեն ցԱբրաամ. Աստուած ընդ քե՛զ է յամենայնի զինչ եւ գործես։ 23Արդ՝ երդուի՛ր ինձ յԱստուած չմեղանչել ինձ, եւ մի՛ զաւակի իմում, եւ անուան իմոյ. այլ ըստ արդարութեանն զոր արարի ընդ քեզ՝ արասցես ընդ իս, եւ երկրիս յորում բնակեալ ես ՚ի սմա։ 24Եւ ասէ Աբրաամ. Ե՛ս երդնում։ 25Եւ յանդիմանեա՛ց Աբրաամ զԱբիմելէք՝ վասն ջրհորոյն ջրոց զորս հանին ծառայքն Աբիմելեքայ։ 26Եւ ասէ ցնա Աբիմելէք. Ո՛չ գիտացի ո՛ արար զայն իրս, եւ դու ո՛չ պատմեցեր ինձ. եւ իմ ո՛չ էր լուեալ՝ բայց այսօր։ 27Եւ ա՛ռ Աբրաամ արջառս եւ ոչխարս՝ եւ ետ Աբիմելէքայ. եւ եդին երկոքին ուխտ ընդ միմեանս. 28եւ կացոյց Աբրաամ եւթն որոջ ոչխարաց միայն։ 29Եւ ասէ Աբիմելէք ցԱբրաամ. Զի՞նչ են այս եւթն որոջք ոչխարաց զորս կացուցեր միայն։ 30Եւ ասէ. Զայդ եւթն որոջս առցես յինէն, զի եղիցի ինձ ՚ի վկայութիւն, թէ ե՛ս փորեցի զջրհորդ զայդ։ 31Վասն այնորիկ անուանեաց զանուն տեղւոյն այնորիկ Ջրհո՛ր երդման. 32զի ա՛նդ երդուան երկոքին միմեանց, եւ անդ եդին ուխտ առ Ջրհորին երդման։ Յարեաւ Աբիմելէք եւ Ոքոզաթ տաճարապետ նորա, եւ Փիգաւղ սպարապետ զօրաց նորա. եւ դարձան անդրէն յերկիրն Փղշտացւոց։ 33Եւ տնկեաց Աբրաամ տունկ առ Ջրհորովն երդման. եւ կարդաց անդ զանուն Տեառն, Աստուած յաւիտենական։ 34Եւ պանդխտեցա՛ւ Աբրաամ յերկրին Փղշտացւոց աւուրս բազումս։