1Կոչեաց առ ինքն Իսահակ զՅակոբ. օրհնեաց զնա, եւ պատուիրեաց նմա եւ ասէ. Մի՛ առնուցուս կին ՚ի դստերաց աստի Քանանացւոց։ 2Այլ արի գնա՛ ՚ի Միջագետս Ասորւոց, ՚ի տուն Բաթուելի հօր մօր քո. եւ ա՛ռ անտի քեզ կին ՚ի դստերաց Ղ՚աբանու եղբօր մօր քոյ։ 3Եւ Աստուած իմ օրհնեսցէ՛ զքեզ, եւ աճեցուսցէ՛ զքեզ, եւ բազմացուսցէ՛ զքեզ, եւ եղիցես ՚ի ժողովս ազգաց։ 4Եւ տացէ քեզ զօրհնութիւնն Աբրաամու հօր իմոյ, քե՛զ եւ զաւակի քում յետ քո. ժառանգել քեզ զերկիր պանդխտութեան քոյ՝ զոր ե՛տ Աստուած Աբրաամու։ 5Եւ արձակեաց Իսահակ զՅակոբ, եւ գնաց ՚ի Միջագետս Ասորւոց առ Լաբան որդի Բաթուելի Ասորւոյ, եղբայր Ռեբեկայ, մօր Յակոբայ եւ Եսաւայ։ 6Եւ իբրեւ ետես Եսաւ եթէ օրհնեաց Իսահակ զՅակոբ, եւ գնաց ՚ի Միջագետս Ասորւոց առնուլ իւր անտի կին. եւ յօրհնելն զնա պատուիրեա՛ց եւ ասէ. Մի՛ առնուցուս կին ՚ի դստերաց աստի Քանանացւոց։ 7Եւ ունկնդի՛ր եղեւ Յակոբ հօր եւ մօր իւրում. եւ գնաց ՚ի Միջագետս Ասորւոց։ 8Եւ ետե՛ս Եսաւ եթէ չա՛ր թուին դստերք Քանանացւոցն առաջի Սահակայ հօր իւրոյ. 9գնա՛ց Եսաւ առ Իսմայէլ, եւ առ զՄայելէթ դուստր Իսմայելի որդւոյ Աբրաամու՝ զքոյր Նաբեութայ ՚ի վերայ այլո՛ց կանանց իւրոց՝ իւր կնութեան։ 10Եւ ե՛լ Յակոբ ՚ի Ջրհորոյ անտի երդման, եւ գնաց ՚ի Խառան։ 11Եւ հասեալ ՚ի տեղի մի՝ եւ ննջեաց անդ. քանզի արեւն ՚ի մուտս էր, եւ ա՛ռ ՚ի քարանց տեղւոյն եւ ե՛դ ընդ սնարս իւր, եւ ննջեաց ՚ի տեղւոջն յայնմ։ 12Եւ ետես տեսի՛լ։ Եւ ահա սանդուղք, հաստատեալ յերկրի, որոյ գլո՛ւխ իւր հասանէր մինչեւ յերկինս։ Եւ հրեշտակք Աստուծոյ ելանէին եւ իջանէին ընդ նա։ 13Եւ Տէր հաստատեա՛լ կայր ՚ի նմա։ Եւ ասէ. Ե՛ս եմ Տէր Աստուած Աբրաամու հօր քոյ, եւ Աստուած Սահակայ. մի՛ երկնչիր. զի զերկիրդ յորում դո՛ւդ ննջեցեր, քե՛զ տաց զդա եւ զաւակի քում։ 14Եւ եղիցի զաւակ քո իբրեւ զաւա՛զ երկրի։ Եւ ընդարձակեսցի ՚ի ծովակողմն եւ ընդ արեւելս. եւ ընդ հիւսւսի եւ ընդ հարաւ։ Եւ օրհնեսցին ՚ի քեզ ամենայն ազգք երկրի՝ եւ ՚ի զաւակի քում։ 15Եւ ես ահաւասիկ ընդ քե՛զ եմ պահել զքեզ յամենայն ճանապարհս քո՝ յոր եւ գնասցես։ Եւ դարձուցից զքեզ յերկիրս յայս. զի ո՛չ թողից զքեզ մինչեւ արարից զամենայն ինչ զոր խօսեցայ ընդ քեզ։ 16Եւ զարթեա՛ւ Յակոբ ՚ի քնոյ անտի իւրմէ՝ եւ ասէ. Տէր է ՚ի տեղւոջս յայսմիկ, եւ ես ո՛չ գիտէի։ 17Զահի՛ հարաւ՝ եւ ասէ. Ահե՛ղ իմն է տեղիս այս. եւ ո՛չ է սա՝ եթէ ո՛չ տուն Աստուծոյ. եւ ա՛յս է դուռն երկնից։ 18Եւ յարեաւ Յակոբ ընդ առաւօտն, եւ ա՛ռ զվէմն զոր եդ ընդ սնարս իւր. եւ կանգնեաց զնա արձան. եւ արկ եւղ ՚ի գլուխ նորա։ 19Եւ կոչեաց Յակոբ զանուն տեղւոյն այնորիկ Տո՛ւն Աստուծոյ. եւ յառաջ անուն էր քաղաքին այնորիկ Ուլմաւուս։ 20Եւ ուխտեաց Յակոբ ուխտ՝ եւ ասէ. Եթէ եղիցի Տէր Աստուած ընդ իս, եւ ապրեցուսցէ զիս ՚ի ճանապարհիս յայսմիկ զոր ես երթամ, եւ տացէ ինձ հա՛ց ուտելոյ եւ հանդերձ զգենլոյ, 21եւ դարձուսցէ զիս ողջութեամբ ՚ի տուն հօր իմոյ, եւ եղիցի ինձ Տէր յԱստուած. 22եւ վէմս զոր կանգնեցի արձան, եղիցի ինձ Տո՛ւն Աստուծոյ. եւ յամենայնէ զոր տացես ինձ, տա՛ց քեզ տասանորդս։