1Իբրեւ ետես Ռաքէլ եթէ ո՛չ ծնաւ որդի Յակոբայ, նախանձեցաւ Ռաքէլ ընդ քեռն իւրում, եւ ասէ ցՅակոբ. Տո՛ւր ինձ որդիս, ապա թէ ոչ՝ մեռանի՛մ։ 2Բարկացա՛ւ Յակոբ Ռաքելայ՝ եւ ասէ ցնա. Միթէ փոխանակ Աստուծո՞յ իցեմ ես, որ արգել զպտուղ որովայնի քոյ։ 3Եւ ասէ Ռաքէլ ցՅակոբ. Իսկ ա՛ւանիկ աղախինն իմ Բալլա, մո՛ւտ առ նա՝ եւ ծնցի ՚ի վերայ ծնգաց իմոց. եւ արարից եւ ե՛ս որդիս ՚ի նմանէ։ 4Եւ ետ նմա զԲալլա զաղախին իւր կնութեան։ Եւ եմուտ առ նա Յակոբ։ 5Եւ յղացաւ Բալլա նաժիշտն Ռաքելայ, եւ ծնաւ որդի Յակոբայ։ 6Եւ ասէ Ռաքէլ. Իրա՛ւ արար ինձ Աստուած. եւ լուա՛ւ ձայնի իմում, եւ ետ ինձ որդի. վասն այնորիկ կոչեաց զանուն նորա Դան։ 7Եւ յղացաւ դարձեալ Բալլա նաժիշտն Ռաքելայ. եւ ծնաւ որդի երկրո՛րդ Յակոբայ։ 8Եւ ասէ Ռաքէլ. Օ գնեաց ինձ Աստուած, զի գումարեցայ ընդ քե՛ռն իմում եւ յաղթեցի։ Եւ կոչեաց զանուն նորա Նեփթաղիմ։ 9Իբրեւ ետես Լիա եթէ եկա՛ց ՚ի ծննդենէ, առ զԶելփա զնաժիշտ իւր եւ ետ Յակոբայ կնութեան։ 10Յղացաւ Զելփա նաժիշտն Լիայ, եւ ծնաւ որդի Յակոբայ։ 11Եւ ասէ Լիա. Առ ի՛ս բախտ իմ. եւ անուանեաց զանուն նորա Գադ։ 12Յղացա՛ւ Զելփա նաժիշտն Լիայ, եւ ծնաւ որդի երկրորդ Յակոբայ։ 13Եւ ասէ Լիա. Երանելի՛ եմ ես. զի երանիցեն ինձ կանայք։ Եւ կոչեաց զանուն նորա Ասեր, մեծութիւն։ 14Գնա՛ց Ռոբէն յաւուրս հնձոց ցորենոյ, եւ եգիտ խնձոր մանրագորաց յանդի, եւ եբեր զայն առ Լիա մայր իւր։ Ասէ Ռաքէլ ցԼիա քոյր իւր. Տո՛ւր ինձ ՚ի մանրագորաց որդւոյ քոյ։ 15Եւ ասէ Լիա. Ո՞չ իցէ քեզ շատ զի առեր զայրն իմ. միթէ եւ զմանրագո՞րս որդւոյ իմոյ առնուցուս։ Եւ ասէ Ռաքէլ. Ո՛չ այդպէս է. ննջեսցէ՛ ընդ քեզ զայս գիշեր՝ փոխանակ մանրագորաց որդւոյ քոյ։ 16Եւ իբրեւ եմուտ Յակոբ յանդէ ընդ երեկս. ել Լիա ընդ առաջ նորա եւ ասէ. Առ ի՛ս մտցես այսօր. քանզի ՚ի վարձո՛ւ կալայ զքեզ՝ փոխանակ մանրագորաց որդւոյ իմոյ։ Եւ ննջեաց ընդ նմա զայն գիշեր։ 17Եւ լուաւ Աստուած Լիայ։ Յղացաւ՝ եւ ծնաւ Յակոբայ որդի հինգերորդ։ 18Եւ ասէ Լիա. Ետ ինձ Աստուած զվարձս իմ, փոխանակ զի ետու զաղախինն իմ առն իմում։ Եւ կոչեաց զանուն նորա Իսաքար, որ է վարձ։ 19Եւ յղացաւ մի՛ւսանգամ Լիա. եւ ծնաւ որդի վեցերորդ Յակոբայ։ 20Եւ ասէ Լիա. Պարգեւեաց ինձ Աստուած պարգեւ՛ բարի. յայսմ հետէ սիրեսցէ՛ զիս այր իմ. զի ծնայ նմա որդիս վեց։ Եւ անուանեաց զանուն նորա Զաբողոն։ 21Եւ յետ այսորիկ ծնաւ դուստր. եւ կոչեաց զանուն նորա Դինա։ 22Եւ յիշեաց Աստուած զՌաքէլ. եւ լուաւ նմա Աստուած, եւ եբաց զարգանդ նորա։ 23Եւ յղացաւ՝ եւ ծնաւ որդի Յակոբայ. եւ ասէ Ռաքէլ, եհա՛ն յինէն Աստուած զնախատինս իմ։ 24Եւ կոչեաց զանուն նորա Յովսէփ. ասէ՝ յաւելցէ՛ ինձ Աստուած որդի՛ մեւս եւս։ 25Եւ եղեւ իբրեւ ծնաւ Ռաքէլ զՅուսէփ, ասէ Յակոբ ցԼաբան. Արձակեա՛ զիս զի երթա՛յց ՚ի տեղի իմ եւ յերկիր իմ։ 26Եւ տո՛ւր զկանայս եւ զմանկունս իմ, վասն որոց ծառայեցի քեզ՝ զի գնացի՛ց. զի դու ինքնի՛ն իսկ գիտես զծառայութիւնն զոր ծառայեցի քեզ։ 27Ասէ ցնա Ղ՚աբան. Եթէ գտի շնորհս առաջի քո. հմայեցի զի օրհնեաց զիս Աստուած յոտին քում։ 28Եւ ասէ Լաբան. Յա՛յտ արա ինձ զվարձս քո յինէն՝ եւ տա՛ց։ 29Ասէ ցնա Յակոբ. Դու գիտե՛ս որչափ ինչ ծառայեցի քեզ. եւ ո՞րչափ խաշն էր քո առ իս. սակաւի՛կ ինչ էր յառաջ քան զիս, 30եւ աճեաց ՚ի բազմութիւն. եւ օրհնեաց զքեզ Տէր Աստուած յոտին իմում. եւ արդ ես ե՞րբ առնիցեմ ինձ տուն։ 31Եւ ասէ ցնա Լաբան. Զի՞նչ տաց քեզ։ Եւ ասէ ցնա Յակոբ. Մի՛ ինչ տար ինձ, բայց զա՛յս եւեթ բանս արասցես ինձ։ Դարձեալ արածեցից զխաշինս քո՝ եւ պահեցից։ 32Եւ անցցեն այսօր ամենայն խաշինքդ առաջի քո. եւ զատո՛ ՚ի միմեանց զամենայն ոչխար զխայտախարի՛ւ եւ զգորշ. եւ զամենայն արօտական զհամակ յօդեաց։ Եւ ամենայն խայտախարիւն յօդեաց եւ սպիտակն յայծեաց եղիցին վարձք։ 33Եւ երեւեսցի արդարութիւն իմ ՚ի վաղիւ օր՝ թէ գո՛ն իմ վարձք առաջի քո։ Ամենայն որ ո՛չ իցէ խայտ եւ պիսակ յայծեաց, եւ գորշախայտ յօդեաց, ՚ի գողօնս համարեա՛լ լիցի ինձ։ 34Եւ ասէ ցնա Լաբան. Եղիցի՛ ըստ բանի քում։ 35Եւ զատո՛յց յաւուր յայնմիկ զքաղս կապոյտս եւ զպիսակս, եւ զամենայն այծս կապոյտս եւ զպիսակս, եւ զամենայն սպիտակս ՚ի նոցանէ, եւ զամենայն համակս յօդեաց, ետ ՚ի ձեռն որդւոցն իւրոց. 36եւ մեկնեցոյց ճանապարհ երից աւուրց՝ ընդ մէջ նոցա եւ ընդ մէջ Յակոբայ. եւ Յակոբ արածէր զխաշինսն Լաբանու զմնացեալս։ 37Եւ ա՛ռ Յակոբ գաւազան՝ շէ՛ր դալար եւ ընգուզի եւ սաւսւոյ, եւ կեղեւեաց զնոսա Յակոբ, եւ եղեւ սպիտակ. եւ էքերծ զդալարն ՚ի գաւազանացն. եւ երեւէր ՚ի գաւազանսն սպիտակն զոր քերծոյր՝ նկարէ՛ն։ 38Եւ դնէր զգաւազանսն զոր քերծոյր՝ յաւազանս ջրարբից ջրոյն. զի իբրեւ գայցեն խաշինքն ըմպել ջուր՝ հանդէ՛պ գաւազանացն զկծիցին յորժամ գայցեն ըմպել ջուր։ 39Եւ զկծէին խաշինքն ՚ի գաւազանսն, եւ ծնանէին խաշինքն գորշախայտս եւ պիսակս եւ խայտախարիւս։ 40Եւ զորոջսն ուրո՛յն զատանէր Յակոբ, եւ կացուցանէր յանդիման մաքեացն. եւ զխոյ կապոյտ, եւ զամենայն գորշախայտն յօդեաց. եւ զատանէր իւր հօտս առանձինն. եւ ո՛չ խառնէր զնոսա ՚ի խաշինս Լաբանու։ 41Եւ լինէր յորժամ զկծէին խաշինքն ՚ի խառնսն, եւ յղենային, դնէր Յակոբ զգաւազանսն յանդիման խաշանցն յաւազանսն, առ ՚ի զկծելոյ նոցա ըստ գաւազանացն։ 42Եւ յորժամ ծնանէին խաշինքն՝ ո՛չ դնէր։ Եւ լինէր աննշանն Լաբանու, եւ նշանաւորն Յակոբայ։ 43Եւ մեծացա՛ւ այրն յոյժ յո՛յժ, եւ եղեւ նորա ոչխար եւ արջառ յոյժ, ծառայք եւ աղախնայք, ուղտք եւ էշք։