1Եւ լուաւ Յակոբ զբանս որդւոցն Լաբանու՝ զի ասէին, եթէ ա՛ռ Յակոբ զամենայն ինչս հօր մերոյ. եւ ՚ի հօր մերոյ ընչից արար իւր զայն ամենայն փառս։ 2Եւ ետես Յակոբ զերեսս Լաբանու, եւ ահա՝ ո՛չ էին ընդ նմա որպէս յերեկն եւ յեռանդ։ 3Եւ ասէ Տէր Աստուած ցՅակոբ. Դարձի՛ր յերկիր հօր քոյ եւ յազգ քո. եւ եղէց ընդ քեզ։ 4Եւ յղեաց Յակոբ, եւ կոչեաց զՌաքէլ եւ զԼիա ՚ի դաշտ անդր՝ ուր էին խաշինքն։ 5Եւ ասէ ցնոսա. Տեսանեմ ես զերեսս հօր ձերոյ, զի ո՛չ են ընդ իս որպէս յերեկն եւ յեռանդ։ Եւ Աստուած հօր իմոյ է՛ր ընդ իս։ 6Եւ դուք ինքնի՛ն գիտէք զի յամենայն զօրութենէ իմմէ ծառայեցի հօր ձերում։ 7Եւ հայր ձեր ընդհարաւ ընդ իս, եւ փոխեաց զվարձս իմ զտասն բծացդ. եւ ո՛չ ետ նմա Աստուած առնել ինձ չար։ 8Եթէ ասիցէ, նկարէ՛նքդ եղիցին քո վարձք, ամենայն խաշինքս նկարէնս ծնանին։ Եւ եթէ ասիցէ թէ սպիտակքդ եղիցին քո վարձք, ամենայն խաշինքս սպիտակս ծնանի՛ն։ 9Եւ եհան Աստուած զամենայն խաշինս հօր ձերոյ՝ եւ ետ ինձ։ 10Եւ լինէր յորժամ զկծէին խաշինքն, տեսանէի աչօք իմովք յերազի, եւ ահա քա՛ղք եւ խոյք ելանէին ՚ի վերայ մաքեաց եւ այծից. պիսակք եւ խայտախարիւք եւ գորշախայտք։ 11Եւ ասէ ցիս հրեշտակ Աստուծոյ ՚ի տեսլեան. Յակո՛բ։ Եւ ես ասեմ. Զի՞ է։ 12Եւ ասէ. Հայեա՛ց աչօք քովք, եւ տե՛ս զքաղսն եւ զխոյս որ ելանեն ՚ի մաքիսն եւ յայծս. զիա՛րդ պիսակք եւ գորշախայտք եւ խայտախարիւք են։ Քանզի տեսի որչափ ինչ առնէր ընդ քեզ Լաբան։ 13Ե՛ս եմ Աստուած որ երեւեցայ քեզ ՚ի տեղւոջն Աստուծոյ. ուր օծեր ինձ զարձանն, եւ եդիր ուխտս։ Եւ արդ՝ արի՛ ե՛լ յերկրէս յայսմանէ, եւ ե՛րթ յերկիր ծննդեան քոյ, եւ եղէց ընդ քեզ։ 14Պատասխանի ետուն Ռաքէլ եւ Լիա՝ եւ ասեն ցնա. Միթէ գո՞յ եւս մեր այսուհետեւ բաժի՛ն եւ ժառանգութիւն ՚ի տան հօր մերոյ։ 15Ո՞չ ապաքէն իբրեւ զօտարոտիս համարեալ եմք նմա. զի վաճառեաց զմեզ՝ եւ եկեր ուտելով զարծաթ մեր։ 16Ամենայն մեծութիւն եւ փառք զոր եհան Աստուած ՚ի հօրէ մերմէ, մե՛զ եղիցի՝ եւ որդւոց մերոց։ Արդ զոր ինչ ասաց քեզ Աստուած՝ արա՛։

17Յարեաւ Յակոբ՝ ա՛ռ զկանայս իւր եւ զմանկունս իւր, եւ եհան զնոսա յուղտս։ 18Եւ խաղացոյց զամենայն զինչս իւր եւ զամենայն ստացուածս իւր զոր արար ՚ի Միջագետս Ասորւոց՝ երթալ առ Սահակ հայր իւր յերկիրն Քանանացւոց։ 19Եւ Լաբան երթեալ էր ՚ի կտուրս խաշանց իւրոց։ Եւ գողացաւ Ռաքէլ զկուռս հօր իւրոյ. 20եւ գողացաւ Յակոբ զսիրտ Լաբանու աներոյ իւրոյ՝ չպատմե՛լ նմա թէ գնայցէ։ 21Եւ գնաց ինքն եւ ամենայն որ ինչ ի՛ւր էր։ Եւ յարուցեալ անց ընդ գետ՝ եւ դիմեաց ՚ի լեառն Գաղաադու։ 22Ա՛զդ եղեւ Լաբանու Ասորւոյ յաւուրն երրորդի, եթէ գնա՛ց Յակոբ։ 23Եւ առեալ զեղբարս իւր ընդ իւր, պնդեցաւ զկնի նորա ճանապարհ զեւթն աւուր, եւ եհաս նմա ՚ի լերինն Գաղաադու։ 24Եւ եկն Աստուած առ Լաբան Ասորի ՚ի տեսլեան գիշերոյ՝ եւ ասէ ցնա. Զգո՛յշ լեր անձին քում, գուցէ խօսիցիս ընդ Յակոբայ անզգամութեամբ։ Եւ եհաս Լաբան Յակոբայ։ 25Եւ Յակոբ եհար զխորան իւր ՚ի լերինն։ Եւ Լաբան կացոյց զեղբարս իւր ՚ի լերինն Գաղաադու։ 26Եւ ասէ Լաբան ցՅակոբ. Ընդէ՞ր արարեր զայդ, ընդէ՞ր գաղտագնաց եղեր յինէն, եւ գողացա՛ր զիս. եւ վարեցեր զդստերս իմ իբրեւ զգերեալս սրոյ։ 27Եւ եթէ ազդ արարեալ էր ինձ, առաքէի զքեզ ուրախութեամբ, եւ արուեստականօք թմբկաց եւ քնարաց։ 28Եւ չէի՞ արդեւք արժանի համբուրել զորդեակս իմ՝ եւ զդստերս իմ։ Եւ արդ՝ անմտութեամբ արարեր։ 29Եւ այժմ ձեռնհա՛ս էի առնել քեզ չար, բայց Աստուած հօր քոյ երեկ ասաց ցիս. Զգո՛յշ լեր գուցէ խօսիցիս ընդ Յակոբայ անզգամութեամբ։ 30Եւ արդ՝ գնացեալ երթաս, զի ցանկանալով ցանկացեալ ես երթալ ՚ի տուն հօր քոյ։ Եւ ընդէ՞ր գողացար զաստուածսն իմ։ 31Պատասխանի ետ Յակոբ՝ եւ ասէ ցԼաբան. Քանզի երկեա՛յ։ Ասացի թէ գուցէ հանիցես զդստերս քո յինէն, եւ զամենայն ինչ զիմ։ 32Եւ ասէ Յակոբ. Առ որում գտցես զաստուածսն քո, մի՛ կեցցէ առաջի եղբարցս մերոց։ Եւ արդ՝ ծանի՛ր ինչ ՚ի քոց ընչից առիս, եւ առցես։ Եւ ո՛չ ծանեաւ առ նմա եւ ո՛չ ինչ։ Եւ ո՛չ գիտէր Յակոբ՝ թէ Ռաքելայ կնոջ իւրոյ գողացեալ էր զնոսա։ 33Եւ մտեալ Լաբան յուզէր ՚ի տան Յակոբայ. ※ եւ ՚ի տան Լիայ, եւ ՚ի տան երկոցուն հարճիցն, եւ ո՛չ գտանէր. եւ ելեալ ՚ի տանէ անտի Լիայ՝ եմուտ ՚ի տուն Ռաքելի։ 34Իսկ Ռաքէլ առեալ զկուռսն եդ ընդ ուղտու պատատաւ, եւ նստա՛ւ ՚ի վերայ նոցա։ Եւ յուզեա՛ց Լաբան զամենայն տաղաւարն եւ ո՛չ եգիտ։ 35Եւ նա ասէ ցհայր իւր. Մի՛ ինչ ծանր թուեսցի քեզ տէր. ո՛չ կարեմ յոտն յառնել առաջի քո, քանզի ՚ի կանա՛նց օրէնս եմ։ Եւ յուզեաց Լաբան զամենայն տունն՝ եւ ո՛չ եգիտ զկուռսն։ 36Բարկացա՛ւ Յակոբ եւ կագէր ընդ Լաբանու։ Պատասխանի ետ Յակոբ եւ ասէ ցԼաբան. Զի՞նչ վնա՛ս է իմ, կամ զի՞նչ յանցանք են իմ, զի պնդեցար զհետ իմ, 37եւ յուզեցեր զամենայն զինչս իմ. զի՞նչ գտեր յամենայն ընչից քոց ՚ի տան իմում։ Դի՛ր առաջի եղբարցս իմոց՝ եւ եղբարց քոց, եւ յանդիմանեսցեն ՚ի մէջ մեր երկոցունց։ 38Այս քսա՛ն ամ է զի էի՛ ընդ քեզ. ոչխարք քո եւ այծիք՝ ո՛չ ստերջացան. եւ զխոյս մաքեաց քոց ո՛չ կերայ։ 39Զգազանաբեկն ո՛չ բերի առ քեզ, այլ ե՛ս յանձնէ տուժէի. զգողունի տըւնջեան, եւ զգողօնի գիշերոյ։ 40Զցերեկ այրեալ լինէի ՚ի տօթոյ, եւ զցայգ ՚ի ցրտոյ. հատեա՛լ էր քուն յաչաց իմոց։ 41Այս քսա՛ն ամ է ՚ի տան քում էի. զչորեքտասան ամ փոխանակ դստերաց քոց վաստակեցի, եւ զվեց ամ ՚ի խաշինս քո. եւ խաբեցեր զիս ՚ի վարձս տասն բծացս։ 42Եւ թէ ո՛չ Աստուած հօր իմոյ Աստուած Աբրաամու, եւ երկեւղն Իսահակայ է՛ր ընդ իս, այժմ թերեւս ունա՛յն իսկ արձակէիր զիս։ Այլ զտառապանս իմ եւ զվաստակս ձեռաց իմոց ետես Աստուած, եւ յանդիմանեաց զքեզ երէկ։ 43Պատասխանի ետ Լաբան՝ եւ ասէ ցՅակոբ. Դստերքդ՝ դստե՛րք իմ են, եւ ուստերքդ՝ ուստե՛րք իմ են, եւ խաշինքդ՝ խաշի՛նք իմ են. եւ ամենայն ինչ զոր դու տեսանես՝ ի՛մ է, եւ դստերացդ իմոց։ Եւ արդ զի՞նչ արարից դոցա այսօր՝ կամ որդւոց դոցա զոր ես ծնայ։ 44Բայց արդ՝ ե՛կ ո՛ւխտ դիցուք ե՛ս եւ դու. եւ եղիցի ՚ի վկայութիւն ընդ իս եւ ընդ քեզ։ Եւ ասէ ցնա. Ահա ո՛չ ոք է ՚ի միջի մերում. բայց Աստուած վկայ ընդ իս եւ ընդ քեզ։ 45Եւ առեալ Յակոբայ վէմ, կանգնեաց արձան։ 46Եւ ասէ ցեղբարսն իւր. Կուտեցէ՛ք քարինս։ Եւ կուտեցին քարինս եւ արարին բլուր, եւ կերան եւ արբի՛ն անդ ՚ի վերայ բլրոյն։ 47Եւ կոչեաց զնա Լաբան Կարկա՛ռ վկայութեան. եւ Յակոբ կոչեաց զնա Կարկա՛ռ վկայ։ 48Եւ ասէ ցնա Լաբան. Բլուրս այս վկա՛յ ընդ իս եւ ընդ քեզ այսօր։ Եւ կոչեաց զնա Լաբան Բլուր վկայութեան, եւ Յակոբ կոչեաց զնա Բլուր վկայ։ Եւ ասէ Լաբան ցՅակոբ. Բլուրս այս եւ արձանս այս՝ զոր կանգնեցի ընդ իս եւ ընդ քեզ. վկա՛յ է բլուրս այս, վկա՛յ է արձանս այս։ Վասն այնորիկ կոչեցաւ անուն բլրոյն Վկայութիւն, 49եւ Տեսիլն զորմէ ասաց՝ թէ տեսցէ Աստուած ընդ իս եւ ընդ քեզ. զի մեկնիմք ընկեր՝ յընկերէ՛։ 50Եթէ վշտացուսցես զդստերս իմ. եթէ առցես կանայս առ դստերօք իմովք։ Զգո՛յշ լեր զի ո՛չ ոք է ընդ մեզ որ տեսանէ. ※ Աստուած լիցի վկայ ընդ իս եւ ընդ քեզ։ 51Եւ ասէ Լաբան ցՅակոբ. Ահա կարկառս այս՝ եւ ահա արձանս, զոր հաստատեցաք, ընդ իս եւ ընդ քեզ 52եղիցի վկայ կարկառս, եւ վկա՛յ արձանս. զի ո՛չ ես անցից ըստ կարկառս, եւ մի՛ դու անցանիցես ըստ բլուրս՝ եւ ըստ արձանս ըստ այս՝ չարութեամբ։ 53Աստուած Աբրաամու եւ Աստուած Նաքովրայ եղիցի դատաւոր ՚ի միջի մերում, Աստուած հարց նոցա։ Եւ երդուա՛ւ Յակոբ յերկեւղ հօր իւրոյ Իսահակայ։ 54Եւ եզեն Յակոբ զենլիս ՚ի լերինն, եւ կոչեաց զեղբարս իւր ուտել հաց. կերան եւ արբին, եւ ագա՛ն ՚ի լերին անդ։ 55Եւ յարուցեալ Լաբան ՚ի վաղիւ անդր համբուրեաց զորդիս իւր եւ զդստերս իւր, եւ օրհնեաց զնոսա, եւ գնա՛ց. դա՛րձ արարեալ Լաբանայ ՚ի տեղի իւր։