1Եւ բնակէր Յակոբ յերկրի ուր պանդխտեցաւ հայր նորա, յերկրին Քանանացւոց։ 2Եւ ա՛յս են ծնունդք Յակոբայ։ Յովսէփ եւթնուտասնամեայ էր, մինչ արածէր եղբարբքն հանդերձ խաշինս. եւ էր կրտսեր ընդ որդիսն Բալլայ, եւ ընդ որդիսն Զելփայ կանանց հօր իւրոյ։ Եւ բերէին համբաւ չա՛ր զՅովսեփայ առ Իսրայէլ հայրն իւրեանց։ 3Բայց Իսրայէլ սիրէր զՅովսէփ առաւել քան զամենայն որդիսն իւր. քանզի որդի ծերութեան նորա էր։ Եւ արար նմա պատմուճան ծաղկեայ։ 4Իբրեւ տեսին եղբարքն նորա թէ սիրէ զնա հայրն քան զամենայն որդիս իւր, ատեցի՛ն զնա. եւ ո՛չ կարէին խօսել ինչ ընդ նմա խաղաղութեամբ։ 5Եւ ետես երազ Յովսէփ՝ եւ պատմեաց եղբարց իւրոց. եւ յաւելին եւս ատել զնա։ 6Եւ ասէ ցնոսա. Լուարո՛ւք զերազն զոր տեսի։ 7Թուէր եթէ որա՛յ կապէաք ՚ի դաշտի միում։ Եւ կանգնեցաւ որայն իմ, եկաց ուղղո՛րդ. եւ դարձա՛ն որայքն ձեր, եւ պագին երկիր իմում որայոյն։ 8Եւ ասեն ցնա եղբարքն իւր. Միթէ թագաւորելո՞վ թագաւորեսցե՞ս ՚ի վերայ մեր, կամ տիրելո՞վ տիրեսցե՞ս մեզ։ Եւ յաւելին եւ՛ս ատել զնա վասն երազոցն նորա. եւ վասն բանիցն նորա։ 9Եւ ետես մե՛ւս եւս երազ. եւ պատմեաց հօր իւրում եւ եղբարց իւրոց։ Եւ ասէ. Ահա տեսանէի մե՛ւս եւս ա՛յլ երազ։ Որպէս թէ արեգակնդ եւ լուսին՝ եւ մետասա՛ն աստեղք երկիր պագանէին ինձ։ 10Սաստեա՛ց նմա հայրն իւր՝ եւ ասէ. Զի՞նչ է երազն զոր տեսեր։ Արդ՝ գալով գայցեմք ե՛ս եւ մայր քո՝ եւ եղբարք քո, եւ երկի՞ր պագանիցեմք քեզ։ 11Եւ նախանձեցան ընդ նմա եղբարքն իւր. բայց հայրն պահէ՛ր զբանսն։ 12Եւ գնացին եղբարք նորա արածել զխաշինս հօրն իւրեանց ՚ի Սիւքէմ։ 13Եւ ասէ Իսրայէլ ցՅովսէփ. Ո՞չ աւանիկ եղբարք քո արածեն զխաշինսն ՚ի Սիւքէմ. ե՛կ առաքեցից զքեզ առ նոսա։ 14Եւ ասէ ցնա. Ահաւասիկ ե՛ս։ Ասէ ցնա Իսրայէլ. Ե՛րթ տես եթէ ո՞ղջ իցեն եղբարքն քո՝ եւ խաշինք, եւ բե՛ր ինձ զրոյց։ Եւ առաքեաց զնա ՚ի ծործորոյն Քեբրոնի. եկն ՚ի Սիւքէմ. 15եւ եգիտ զնա այր մի մոլորեալ ՚ի դաշտին։ Եհարց ցնա այրն՝ եւ ասէ. Զի՞նչ խնդրես։ 16Եւ նա ասէ. Զեղբա՛րսն իմ խնդրեմ. պատմեա՛ ինձ ո՛ւր արածիցեն։ 17Եւ ասէ ցնա այրն. Բարձին աստի. եւ լուայ զի ասէին, երթիցուք ՚ի Դովթայիմ։ Եւ գնա՛ց Յովսէփ զհետ եղբարց իւրոց. եւ եգիտ զնոսա ՚ի Դովթայիմ։ 18Տեսին զնա եղբարքն յառաջագոյն ՚ի հեռաստանէ, մինչ չեւ՛ մօտ եկեալ էր առ նոսա. խորհո՛ւրդ վատ ՚ի մէջ առին սպանանել զնա։ 19Եւ ասեն իւրաքանչիւր ցեղբայր իւր. Ահա երազատեսն գա՛յ. 20եկա՛յք սպանցուք զնա, եւ ընկեսցո՛ւք ՚ի մի ՚ի գբոց աստի, եւ ասասցուք եթէ գազան չա՛ր եկեր զնա. եւ տեսցուք զի՞նչ լինիցին երազքն նորա։ 21Իբրեւ լուաւ Ռոբէն, կորզեաց զնա ՚ի ձեռաց նոցա. 22եւ ասէ. Մի՛ հարցուք զդա յոգի։ Եւ ասէ ցնոսա Ռոբէն. Մի՛ հեղցուք արիւն. այլ արկէ՛ք զդա ՚ի գուբ մի յանապատի աստ. եւ ձեռն մի՛ արկանէք ՚ի նա։ Զի թափիցէ զնա ՚ի ձեռաց նոցա, եւ հասուցանիցէ զնա առ հայր իւր։ 23Եւ եղեւ իբրեւ եկն Յովսէփ առ եղբարսն իւր, մերկացին զպատմուճանն նորա ծաղկեայ ՚ի նմանէ. 24եւ առին ընկեցին զնա ՚ի գուբն։ Եւ գուբն ունա՛յն էր. եւ ջուր ո՛չ գոյր ՚ի նմա։ 25Եւ նստան ուտել զհացն։ Զաչս ՚ի վեր բարձեալ տեսին, եւ ահա ճանապարհորդք Իսմայելացիք գային ՚ի Գաղաադէ. եւ ուղտք նոցա լի՛ էին խնկովք ստաշխամբ եւ ռետնիւ. եւ երթային իջուցանել յԵգիպտոս։ 26Եւ ասէ Յուդա ցեղբարսն իւր. Զի՞նչ օգուտ է եթէ սպանանիցեմք զեղբայրն մեր. եւ թաքուցանիցեմք զարիւն նորա. 27եկա՛յք վաճառեսցո՛ւք զնա Իսմայելացւոցն. եւ ձեռք մեր մի՛ շաղախեսցին ՚ի նմա. զի եղբայր եւ մարմին մեր է։ Եւ լուան նմա եղբարքն իւր։ 28Եւ անցանէին արք Մադիանացիք՝ վաճառականք։ Եւ ձգեցին հանին զՅովսէփ ՚ի գբոյ անտի, եւ վաճառեցին զՅովսէփ Իսմայելացւոցն քսա՛ն դահեկանի։ 29Եւ իջուցին զՅովսէփ յԵգիպտոս։ Դարձաւ Ռոբէն ՚ի գուբն. եւ ո՛չ եգիտ զՅովսէփ ՚ի գբի անդ։ 30Պատառեաց զհանդերձս իւր. եւ դարձաւ առ եղբարսն իւր՝ եւ ասէ. Պատանեակն չէ՛ անդ, եւ ես արդ՝ յո՞ երթայց։ 31Եւ առեալ զպատմուճանն Յովսեփայ՝ զենին ուլ այծեաց, եւ թաթաւեցին զպատմուճանն յարեանն։ 32Եւ առաքեցին զպատմուճանն ծաղկեայ տանե՛լ առ հայրն իւրեանց, եւ ասեն. Զայդ գտա՛ք. ծանի՛ր եթէ որդւո՞յ քոյ իցէ պատմուճանդ եթէ ոչ։ 33Եւ ծանեաւ զնա՝ եւ ասէ. Պատմուճանս որդւո՛յ իմոյ է. գազան չա՛ր եկեր զնա. գազա՛ն յափշտակեաց զՅովսէփ։ 34Եւ պատառեաց զհանդերձս իւր, եւ քո՛ւրձ զգեցաւ ՚ի վերայ միջոյ իւրոյ. եւ սո՛ւգ ունէր ՚ի վերայ որդւոյն իւրոյ աւուրս բազումս։ 35Եւ ժողովեցան ամենայն ուստերք նորա՝ եւ ※ ամենայն դստերք նորա. եւ եկին մխիթարել զնա, եւ ո՛չ կամէր մխիթարել. ասէ՝ զի իջի՛ց ես սովին սգով առ որդի իմ ՚ի դժոխս. եւ ելա՛ց զնա հայրն իւր։ 36Իսկ Մադիանացիքն վաճառեցին զՅովսէփ յԵգիպտոս Պետափրեայ ներքինւոյ դահճապետի փարաւոնի։