1Եմո՛ւտ Ադամ առ Եւայ կին իւր, եւ յղացաւ եւ ծնաւ զԿային. եւ ասէ. Ստացա՛յ մարդ Աստուծով։ 2Եւ յաւել ծնանել զեղբայր նորա զՀաբէլ։ Եւ եղեւ Հաբէլ հովիւ խաշանց, եւ Կային գործէր զերկիր։ 3Եւ եղեւ յետ աւուրց՝ եբեր Կային ՚ի պտղոյ երկրի պատարա՛գ Աստուծոյ։ 4Ա՛ծ եւ Հաբէլ յանդրանկաց խաշանց իւրոց եւ ՚ի պարարտաց նոցա։ Եւ հայեցաւ Աստուած յԱբէլ եւ ՚ի պատարագս նորա։ 5Եւ ՚ի Կային եւ ՚ի զոհս նորա ո՛չ նայեցաւ։ Եւ տրտմեցաւ Կային յոյժ, եւ խոնարհեցան անկան երեսք իւր։ 6Եւ ասէ Տէր Աստուած ցԿային. Ընդէ՞ր տրտմեցար, կամ ընդէ՞ր խոնարհեցան անկան երեսք քո։ 7Ո՛չ ապաքէն եթէ ուղի՛ղ մատուցանես, եւ ուղիղ ո՛չ բաժանես՝ մեղա՛ր. լո՛ւռ լեր, առ քե՛զ լիցի դա՛րձ նորա, եւ դո՛ւ տիրեսցես նմա։ 8Եւ ասէ Կային ցՀաբէլ եղբայր իւր. Ե՛կ երթիցուք ՚ի դաշտ։ Եւ եղեւ իբրեւ չոգան ՚ի դաշտ անդր, յարեաւ Կային ՚ի վերայ Աբիլի եղբօր իւրոյ եւ սպա՛ն զնա։ 9Եւ ասէ Տէր Աստուած ցԿային. Ո՞ւր է Հաբէլ եղբայր քո։ Եւ նա ասէ. Չգիտե՛մ. միթէ պահապա՞ն իցեմ եղբօրն իմոյ։ 10Եւ ասէ Աստուած. Զի՞նչ գործեցեր զայդ. գոչումն արեան եղբօր քո բողոքէ՛ առ իս յերկրէ։ 11Եւ արդ՝ անիծեա՛լ լիջիր դու ՚ի վերայ երկրի, որ եբաց զբերան իւր ընդունել զարիւն եղբօր քոյ ՚ի ձեռաց քոց։ 12Զի գործիցես զերկիր՝ եւ ո՛չ յաւելցէ տալ քեզ զզօրութիւն իւր. երերեա՛լ եւ տատանեալ եղիցես ՚ի վերայ երկրի։ 13Եւ ասէ Կային ցՏէր Աստուած. Մե՛ծ է պատիժ իմ քան զթողուլդ զիս։ 14Եթէ հանես զիս այսօր յերեսաց երկրէ, եւ յերեսաց քոց թաքեայց. եւ լինիցիմ երերեալ եւ տատանեալ յերկրի. եւ եղիցի ամենայն որ գտանիցէ զիս՝ սպանցէ՛ զիս։ 15Եւ ասէ ցնա Տէր Աստուած. Ո՛չ այդպէս։ Ամենայն որ սպանանէ զԿային, եւթն վրէժս լուծցէ։ Եւ եդ Տէր Աստուած նշա՛ն ՚ի Կային՝ չսպանանե՛լ զնա ամենայնի որ գտանիցէ զնա։ 16Եւ ե՛լ Կային յերեսաց Աստուծոյ. եւ բնակեցաւ յերկրին Նայիդ յանդիման Եդեմայ։ 17Եմո՛ւտ Կային առ կին իւր, եւ յղացաւ եւ ծնաւ զԵնոք։ Եւ շինէ՛ր քաղաք, եւ դնէ՛ր անուն քաղաքին յանուն որդւոյ իւրոյ Ենոքայ։ 18Եւ եղեւ որդի Ենոքայ Գայերիդադ։ Եւ Գայերիդադ ծնաւ զՄայիէլ։ Եւ Մայիէլ ծնաւ զՄաթուսաղա։ Եւ Մաթուսաղա ծնաւ զՂամէք։ 19Եւ ա՛ռ իւր Ղամէք երկուս կանայս. անուն միումն Ադդա, եւ անուն երկրորդին Սէլլա։ 20Եւ ծնաւ Ադդա զՅովբէլ. նա՛ է հայր այնոցիկ որ բնակեալ են ՚ի վրանս խաշնարածաց։ 21Եւ անուն եղբօր նորա Յովբաղ։ Նա՛ է հայր՝ որ եցոյց զերգս եւ զքնարս։ 22Եւ Սէլլա ծնաւ զԹոբէլ, եւ էր ճարտարապետ դարբին՝ պղնձոյ եւ երկաթոյ. եւ քոյր Թովբելայ Նոյեմա։ 23Եւ ասէ Ղամէք ցկանայս իւր ցԱդդա եւ ցՍէլլա. Լուարո՛ւք ձայնի իմում կանայք Ղամեքայ, եւ ո՛ւնկն դիք բանից իմոց. զի այր սպանի ՚ի վէ՛րս ինձ, եւ երիտասարդ՝ ՚ի հարուածս ինձ։ 24Զի թէ եւթն անգամ վրէժք խնդրիցին ՚ի Կայենէ. ապա եւ ՚ի Ղամեքայ եւթանասնեկին եւթն։

25Եմո՛ւտ Ադամ առ Եւայ կին իւր, եւ յղացաւ եւ ծնաւ որդի. եւ անուանեաց զանուն նորա Սէթ ※. ասէ. Զի յարոյց ինձ Աստուած զաւակ ա՛յլ փոխանակ Հաբիլի զոր սպանն Կային։ 26Եւ Սեթայ եղեւ որդի, եւ անուանեաց զանուն նորա Էնո՛վս. նա յուսացաւ կոչել զանուն Տեառն Աստուծոյ։