1Եւ ետես Յակոբ եթէ գո՛յ վաճառ յերկրին Եգիպտացւոց, ասէ Յակոբ ցորդիսն իւր. Ընդէ՞ր հեղգայք։ 2Ահա լսեմ թէ գո՛յ ցորեան յԵգիպտոս. իջէ՛ք անդր, եւ գնեցէ՛ք մեզ սակաւ մի կերակուր, զի կեցցուք՝ եւ մի՛ մեռցուք։ 3Եւ իջին եղբարքն Յովսեփու տասնեքին՝ գնե՛լ ցորեան յԵգիպտոս։ 4Եւ զԲենիամին զեղբայրն Յովսեփայ ո՛չ արձակեաց ※ Յակոբ ընդ եղբարսն. քանզի ասէր թէ գուցէ պատահիցէ նմա հիւանդութիւն։ 5Եւ եկին որդիքն Իսրայէլի գնել ընդ ա՛յլ երթեւեկսն. քանզի էր սո՛վ յերկրին Քանանացւոց։ 6Եւ Յովսէփ էր իշխան երկրին. եւ նա՛ վաճառէր ամենայն ժողովրդեան երկրին։ Եւ եկեալ եղբարքն Յովսեփայ երկի՛ր պագանէին ՚ի վերայ երեսաց խոնարհ յերկիր։ 7Եւ իբրեւ ետես Յովսէփ զեղբարսն իւր, ծանեա՛ւ. եւ օտարանայր ՚ի նոցանէ, եւ խօսեցաւ ընդ նոսա խստագո՛յնս. եւ ասէ. Ուստի՞ գայք։ Եւ նոքա ասեն յերկրէ՛ն Քանանացւոց գնել կերակուրս։ 8Ծանեա՛ւ Յովսէփ զեղբարսն իւր, եւ նոքա ո՛չ ծանեան զնա։ 9Եւ յիշեա՛ց Յովսէփ զերազն իւր զոր ետես։ Եւ ասէ ցնոսա. Լրտե՛սք էք դուք, եւ դիտե՛լ զել եւ զմուտ աշխարհիս եկեալ էք։ 10Եւ նոքա ասեն. Ո՛չ տէր։ Ծառայք քո եկեալ եմք գնել կերակուրս։ 11Ամենեքին մեք որդիք եմք ա՛ռն միոյ. արք խաղաղութեան եմք, եւ չե՛ն ծառայք քո լրտեսք։ 12Ասէ ցնոսա. Ո՛չ. այլ զել եւ զմուտ երկրիս եկեալ էք տեսանել։ 13Եւ նոքա ասեն. Երկոտասան եղբայր եմք ծառայք քո՝ որդիք ա՛ռն միոյ յերկրին Քանանացւոց. եւ կրտսերն առ հօր իւրում է այսօր. եւ մեւսն չէ՛ ՚ի միջի։ 14Ասէ ցնոսա Յովսէփ. Ա՛յդ իսկ է զոր ասացի, թէ լրտե՛սք էք. 15եւ դովին յա՛յտ արարէք։ Երդուեալ յարեւն փարաւոնի, ո՛չ ելանէք աստի՝ եթէ ո՛չ եկեսցէ եղբայրն ձեր կրտսեր այսր։ 16Արդ՝ առաքեցէ՛ք զմի ոք ՚ի ձէնջ եւ ածցէ զեղբայրն ձեր. եւ դուք կացէ՛ք ՚ի դիպահոջ մինչեւ յայտնի՛ լիցին բանք ձեր եթէ արդա՛ր խօսիցիք եւ թէ ոչ. ապա թէ ոչ՝ երդուեալ յարեւն փարաւոնի թէ ո՛չ լրտե՛սք էք դուք։ 17Եւ եդ զնոսա ՚ի բանտի զերիս աւուրս։ 18Եւ ասէ ցնոսա Յովսէփ յաւուրն երրորդի. Զա՛յս արարէք՝ եւ ապրէք. զի եւ ե՛ս յԱստուծոյ երկիւղա՛ծ եմ։ 19Եթէ արք խաղաղութեան էք՝ եղբայր մի ՚ի ձէնջ ա՛ստ մնասցէ ՚ի բանտի. եւ դուք տարա՛յք զվաճառ ցորենոյդ ձերոյ։ 20Եւ զեղբայրն ձեր կրտսեր ածէք առ իս. եւ հաւատարի՛մ լինիցին բանք ձեր. ապա թէ ոչ՝ մեռանիք։ Արարին այնպէս։ 21Եւ ասէ իւրաքանչիւր ցեղբայր իւր. Այո՛, քանզի ՚ի մեղս եմք վասն եղբօր մերոյ. զի արհամարհեցաք զնեղութիւն ոգւոց նորա յորժամ աղաչէրն զմեզ, եւ ո՛չ լուաք նմա. վասն այնորիկ եկն ՚ի վերայ մեր այս նեղութիւն։ 22Պատասխանի ետ Ռոբէն՝ եւ ասէ ցնոսա. Ո՞չ խօսեցայ ընդ ձեզ՝ եւ ասեմ, թէ մի՛ մեղանչէք մանկանդ. եւ ո՛չ լուարուք ինձ. եւ ահա՝ արիւն նորա խնդրի՛։ 23Եւ նոքա ո՛չ գիտէին թէ լսէր Յովսէփ. զի թարգմա՛ն կայր ՚ի միջի։ 24Եւ անցեալ մեկուսի ՚ի նոցանէ՝ ելա՛ց Յովսէփ։ Եւ եկն միւսանգամ առ նոսա, եւ խօսեցա՛ւ ընդ նոսա։ 25Եւ ա՛ռ ՚ի նոցանէ զՇմաւոն, կապեաց առաջի նոցա։ Եւ ետ հրաման Յովսէփ լնուլ զամանս նոցա ցորենով. եւ դնել զարծաթն իւրաքանչիւր ՚ի քրձի իւրում. եւ տալ նոցա պաշա՛ր ՚ի ճանապարհ. եւ եղեւ նոցա այնպէս։ 26Եւ նոցա բարձեալ իւրաքանչիւր իշոյ՝ գնացին անտի։ 27Եւ լուծեալ միոյ զքուրձ իւր տալ կերակո՛ւր գրաստու իւրում ※ յիջավանին, եւ ետես զծրար արծաթոյն իւրոյ զի կայր ՚ի բերան քրձի իւրոյ։ 28Ասէ ցեղբարսն իւր. Դարձուցա՛ւ ինձ այսրէն արծաթն, եւ ահա աստէ՛ն կայ ՚ի քրձի իմում։ Եւ զարմացա՛ն միտք նոցա. եւ խռովեցան ընդ միմեանս՝ եւ ասեն. Զի՞նչ է այս զոր արար ընդ մեզ Աստուած։ 29Եւ եկին առ Յակոբ հայրն իւրեանց յերկիրն Քանանու. եւ պատմեցին նմա զամենայն ինչ որ անց ընդ նոսա՝ եւ ասեն. 30Խօսեցաւ այրն տէր երկրին ընդ մեզ խստագո՛յնս, եւ եդ զմեզ ՚ի բանտի իբրեւ զլրտե՛ս երկրին։ 31Եւ ասեմք ցնա արք խաղաղութեան եմք. եւ չեմք լրտեսք։ 32Երկոտասան եղբայր եմք որդիք հօր միոյ. մին՝ չէ՛ ՚ի միջի, եւ կրտսերն այժմ ընդ հօր մերում է յերկրին Քանանացւոց։ 33Ասէ ցմեզ այրն տէր երկրին. Այսո՛ւ գիտացից թէ արք խաղաղութեան էք. եթէ զեղբայր մի ձեր ա՛ստ առ իս թողուցուք, եւ զվաճառս ցորենոյդ ՚ի տունս ձեր առեալ տանիցիք։ 34Եւ զեղբայրն ձեր կրտսեր ածիցէ՛ք առ իս. եւ գիտացից եթէ չէ՛ք լրտեսք, այլ ա՛րք խաղաղութեան էք. եւ զայս եւս եղբայր տա՛ց ձեզ. եւ յերկրի աստ առնիցէք վաճառ։ 35Եւ եղեւ ՚ի թափելն նոցա զքուրձս իւրեանց, եւ կայր իւրաքանչի՛ւր ուրուք ծրար արծաթոյ ՚ի քրձի իւրեանց։ Եւ իբրեւ տեսին զծրար արծաթոյ իւրեանց, ինքեա՛նք եւ հայրն իւրեանց, երկեա՛ն յոյժ։ 36Եւ ասէ ցնոսա Յակոբ հայրն իւրեանց. Զիս՝ անորդի՛ արարէք. Յովսէփ չէ՛ ՚ի միջի. Շմաւոն՝ չէ՛ ՚ի միջի. եւ զԲենիամի՞ն եւս առնուցուք։ Յի՞մ վերայ եկն այս ամենայն։ 37Խօսեցաւ Ռոբէն ընդ հօր իւրում եւ ասէ. Զերկոսին զորդիսն իմ սպանջի՛ր, եթէ ո՛չ ածից զդա առ քեզ. տո՛ւր զդա յիմ ձեռն. եւ ե՛ս ածից զդա առ քեզ։ 38Եւ նա ասէ. Ո՛չ իջանէ որդի իմ ընդ ձեզ. զի եղբայր սորա մեռաւ. եւ սա միա՛յն մնացեալ է. եւ դէ՛պ լինիցի սմա հիւանդանալ ՚ի ճանապարհին զոր երթայցէք. եւ իջուցանիցէք զծերութիւնս իմ տրտմութեամբ ՚ի դժոխս։