1Եւ սովն եւ՛ս քան զեւս սաստկանայր ՚ի վերայ երկրին։ 2Եւ եղեւ իբրեւ սպառեցին ուտել զցորեանն զոր բերին յերկրէն Եգիպտացւոց, ասէ ցնոսա հայրն իւրեանց. Դարձեալ երթա՛յք գնեցէ՛ք սակաւ մի կերակուր։ 3Խօսեցաւ ընդ նմա Յուդա՝ եւ ասէ. Վկայութեամբ եդ ընդ մեզ վկայութիւն այրն՝ եւ ասէ. Մի՛ տեսանիցէք զերեսս իմ, եթէ ո՛չ եղբայրն ձեր կրտսեր ընդ ձեզ իցէ։ 4Արդ՝ եթէ արձակես զեղբայրդ մեր ընդ մեզ՝ իջցո՛ւք եւ գնեսցո՛ւք կերակուրս։ 5Ապա թէ ո՛չ արձակես զեղբայրդ մեր ընդ մեզ, ո՛չ երթիցուք. զի այրն խօսեցաւ ընդ մեզ՝ եւ ասէ. Մի՛ տեսանիցէք զերեսս իմ՝ եթէ ո՛չ եղբայրն ձեր կրտսեր ընդ ձե՛զ իցէ։ 6Եւ ասէ Իսրայէլ. Զի՞նչ չարիս հասուցէք ՚ի վերայ իմ. զի՞ պատմեցէք առնն թէ գուցէ ձեր եղբայր։ 7Եւ նոքա ասեն. Հարցանելո՛վ եհարց զմէնջ այրն, եւ զազգէ մերմէ, եւ թէ տակաւին կենդանի՞ իցէ հայրն ձեր, եւ եթէ իցէ՞ ձեր եղբայր. եւ պատմեցաք նմա ըստ հարցանելո՛յն նորա. միթէ գիտէա՞ք թէ ասելոց է ցմեզ՝ ածէք զեղբայրն ձեր։ 8Ասէ Յուդա ցԻսրայէլ հայրն իւր. Արձակեա՛ ընդ իս զպատանեակդ, եւ յարուցեալ գնասցուք. զի կեցցուք եւ մի՛ մեռցուք, եւ մե՛ք եւ դու, եւ ստացուածք մեր։ 9Ես առնում զդա յերաշխի. ՚ի ձեռա՛ց իմոց խնդրեսջիր զդա. եթէ ո՛չ ածից զդա եւ կացուցից առաջի քո, յանցաւո՛ր եղէց զամենայն աւուրս։ 10Զի եթէ ո՛չ էաք յամեալ, արդ՝ երկի՛ցս իսկ դարձեալ էր այսրէն։ 11Ասէ ցնոսա Իսրայէլ հայրն իւրեանց. Եթէ ա՛յդպէս իցէ, արարէ՛ք զայդ։ Առէ՛ք ՚ի պտղոյ երկրիս յամանս ձեր, եւ տարա՛յք առնն պատարագս. ռետին, եւ մեղր, եւ խունկ, եւ ստաշխն, եւ բեւեկն, եւ ընկոյզ։ 12Եւ արծաթ կրկի՛ն առէք ՚ի ձեռս ձեր. զարծաթն որ դարձաւ յամանս ձեր՝ տարա՛յք ընդ ձեզ. գուցէ ընդ խա՛բս ինչ իցէ։ 13Եւ զեղբայրդ ձեր առէ՛ք, եւ արի՛ք իջէ՛ք առ այրն։ 14Եւ Աստուած իմ տացէ ձեզ շնորհս առաջի առնն, եւ արձակեսցէ ընդ ձեզ զեղբայրն ձեր զմեւս, եւ զԲենիամին։ Բայց ես՝ որպէս անզաւակեցայ անզաւակեցայ։ 15Եւ առեալ արանցն զպատարագսն, եւ արծաթ կրկի՛ն ՚ի ձեռս իւրեանց, եւ զԲենիամին. յարուցեալ իջին յԵգիպտոս, եւ կացին յանդիման Յովսեփայ։ 16Իբրեւ ետես զնոսա Յովսէփ, եւ զԲենիամին եղբայր իւր, ասէ ցհազարապետ տանն իւրոյ. Տա՛ր զարսդ ՚ի տուն, եւ զե՛ն զենլիս եւ պատրաստեա՛. զի ընդ ի՛ս ուտելոց են արքդ այդոքիկ ՚ի միջօրէի։ 17Եւ արար այրն որպէս եւ ասաց Յովսէփ. եւ տարա՛ւ զարսն ՚ի տուն Յովսեփայ։ 18Եւ տեսեալ արանցն եթէ տարան զնոսա ՚ի տուն Յովսեփայ, ասեն. Վասն արծաթոյն որ դարձաւ յամանս մեր զառաջինն, մտանեմք անդր, առ ՚ի խուզելո՛յ զմեզ. արկանե՛լ ՚ի վերայ մեր, եւ առնուլ զմեզ ՚ի ծառայս, եւ զէշս մեր։ 19Մատուցեալ առ այրն՝ վերակացո՛ւ տանն Յովսեփայ, 20խօսեցան առ դրանն՝ եւ ասեն. Աղաչեմք զքեզ տէ՛ր. իջաք զառաջինն գնել կերակուրս։ 21Եւ եղեւ իբրեւ հասաք յիջավանս, եւ բացաք զամանս մեր. եւ արծաթ իւրաքանչիւր յամանի՛ իւրում էր. արդ՝ զարծաթն այսրէն կշռով դարձուցաք, եւ աւասիկ ՚ի ձեռին մերում է։ 22Եւ ա՛յլ արծաթ բերաք ընդ մեզ, գնել կերակուրս. եւ ո՛չ գիտեմք ո՛վ եդ զարծաթն յամանս մեր։ 23Ասէ՛ ցնոսա. Խաղաղութիւն ընդ ձեզ՝ մի՛ երկնչիք։ Աստուածն ձեր եւ հարցն ձերոց՝ եդ ձեզ զգանձս յամանս ձեր. այլ իմ զձեր արծաթն առեալ, եւ հաճեալ եմ։ Եւ եհան առ նոսա զՇմաւոն։ 24Եւ տարաւ ՚ի ներքս այրն զորեարն ՚ի տուն Յովսեփայ, եւ բերին ջուր լուանա՛լ զոտս նոցա. եւ ետ կերակուր գրաստուց նոցա։ 25Եւ նոքա պատրաստեցին զպատարագսն մինչ չեւ՛ եկեալ էր Յովսէփ ՚ի միջօրէին. քանզի լուան թէ ա՛նդ ճաշակելոց է։ 26Եմո՛ւտ Յովսէփ ՚ի տուն. եւ մատուցին նմա զընծայսն զոր ունէին ՚ի ձեռս իւրեանց՝ ՚ի տան անդ. եւ երկիր պագին նմա ՚ի վերայ երեսաց իւրեանց յերկիր։ 27Եհա՛րց զնոսա եւ ասէ. Զիա՞րդ կայք։ Եւ ասէ ցնոսա. թէ ո՞ղջ իցէ հայրն ձեր ծերունի, զորմէ ասացէք թէ տակաւին կենդանի՛ է։ 28Եւ նոքա ասեն. Ո՛ղջ է ծառայ քո հայր մեր, տակաւին կենդանի՛ է։ Եւ ասէ. Օ րհնեա՛լ է այրն այն յԱստուծոյ։ Եւ խոնարհեցան երկի՛ր պագին նմա։ 29Ամբարձ զաչս իւր՝ եւ ետես զԲենիամին զեղբայր իւր զհամամայր՝ եւ ասէ. Ա՞յդ է եղբայրն ձեր կրտսեր՝ զորմէ ասացէք ածել առ իս։ Եւ ասէ. Աստուած ողորմեսցի քեզ որդեակ։ 30Եւ խռովեցա՛ւ Յովսէփ՝ եւ գալարէին աղիք նորա ՚ի վերայ եղբօրն իւրոյ. եւ խնդրէր լա՛լ։ Մտեալ ՚ի սենեակ անդր ելաց. 31եւ լուացեալ զերեսս իւր՝ ե՛լ. պնդեաց զանձն, եւ ասէ. Արկէ՛ք հաց։ 32Եւ արկին նմա՛ միայնոյ՝ եւ նոցա իւրաքանչի՛ւր ումեք, եւ Եգիպտացւոցն որ ճաշէին ընդ նմա՝ իւրաքանչի՛ւր առանձինն. զի ո՛չ կարէին Եգիպտացիքն ուտել հաց ընդ Եբրայեցիսն, քանզի գարշելի՛ էին Եգիպտացւոցն։ 33Նստաւ առաջի նորա անդրանիկն՝ ըստ երիցութեան իւրում, եւ կրտսերն՝ ըստ կրտսերութեան իւրում. եւ զարմացեալ էին արքն իւրաքանչիւր ընդ եղբօր իւրում։ 34Եւ առին իւրեանց մասունս ՚ի նմանէ. եւ մեծացաւ մասն Բենիամինի քան զմասունս ամենեցուն հինգպատիկ քան զնոցայն։ Արբին՝ եւ արբեցա՛ն ընդ նմա։