1Եւ ո՛չ կարաց Յովսէփ ժո՛յժ ունել առաջի ամենեցուն՝ որ շուրջ զնովաւն կային. այլ ասէ. Հանէ՛ք զամենեսին արտա՛քս յինէն։ Եւ չկա՛յր եւս ոք անդ առ նմա՝ յորժամ ե՛տ ծանօթս եղբարց իւրոց։ 2Եւ ձայն բարձեալ լալով հանդերձ՝ մինչ լուան Եգիպտացիքն. եւ ա՛զդ եղեւ ՚ի տուն փարաւոնի։ 3Ասէ՛ Յուսէփ ցեղբարսն իւր. Ե՛ս եմ Յովսէփ. արդարեւ տակաւին կենդանի՞ է հայր իմ։ Եւ ո՛չ կարէին եղբարք նորա տալ նմա պատասխանի. զի խռովեցա՛ն յերեսաց նորա։ 4Ասէ Յովսէփ ցեղբարսն իւր. Մօ՛տ եկայք առ իս։ Եւ չոգա՛ն մօտ։ Եւ ասէ. Ե՛ս եմ Յովսէփ եղբայրն ձեր, զոր դուք վաճառեցէք յԵգիպտոս։ 5Բայց մի՛ ինչ տրտմիք. եւ մի՛ խիստ թուեսցի ձեզ զի վաճառեցէք զիս այսր. քանզի ՚ի փրկութի՛ւն առաքեաց զիս Աստուած առաջի ձեր։ 6Զի այս երկրորդ ա՛մ է սովոյս ՚ի վերայ երկրի. եւ ա՛յլ եւս հի՛նգ ամ յորս ո՛չ լինիցի վար, 7եւ ո՛չ հունձք։ Եւ զիս առաքեաց Աստուած առաջի ձեր առ ՚ի թողլո՛յ ձեզ զաւակ յերկրի. եւ կերակրե՛լ զձեր մնացորդս մեծամեծս։ 8Եւ արդ՝ ո՛չ եթէ դուք առաքեցէք զիս այսր, այլ Աստուած. եւ արա՛ր զիս հայր փարաւոնի, եւ տէր ամենայն տան նորա, եւ իշխան ամենայն երկրիս Եգիպտացւոց։ 9Արդ՝ փութացեալ ելէ՛ք առ հայրն իմ եւ ասացէք ցնա. Ա՛յսպէս ասէ որդին քո Յովսէփ։ Արար զիս Աստուած տէ՛ր ամենայն երկրիս Եգիպտացւոց. արդ՝ ե՛կ էջ առ իս. եւ մի՛ հեղգար։ 10Եւ բնակեսցես յերկրիս Գեսեմ, յԱրաբիա. եւ եղիցե՛ս մօտ առ իս. դո՛ւ եւ որդիք քո՝ եւ որդիք որդւոց քոց, եւ ոչխար քո, եւ արջա՛ռ քո, եւ որ ինչ քո՛ իցէ։ 11Եւ կերակրեցի՛ց զքեզ աստ. զի ա՛յլ եւս հինգ ամ կայ սովոյս. զի մի՛ սատակիցիս դու եւ որդիք քո, եւ ամենայն ստացուածք քո։ 12Ահաւասիկ աչք ձեր տեսանե՛ն, եւ աչք Բենիամինի եղբօր իմոյ տեսանեն, զի բերան իմ խօսի ընդ ձեզ։ 13Արդ պատմեցէ՛ք հօր իմոյ զամենայն զփառս իմ, որ են յԵգիպտոս. եւ որչափ ինչ տեսանէք դո՛ւք։ Եւ փութացեալ իջուցէ՛ք զհայրն իմ այսր։ 14Եւ անկեալ ՚ի վերայ պարանոցին Բենիամինի եղբօր իւրոյ ելա՛ց, եւ Բենիամին ելա՛ց ՚ի վերայ պարանոցի նորա։ 15Եւ համբուրեա՛ց զամենայն եղբարս իւր, եւ ելա՛ց ՚ի վերայ նոցա։ Յետ այնորիկ խօսեցան եղբարք նորա ընդ նմա։ 16Եւ հնչեա՛ց համբաւն ՚ի տուն փարաւոնի, եւ ասեն. Եկի՛ն եղբարք Յովսեփու։ Ուրա՛խ եղեւ փարաւոն եւ ծառայք նորա։ 17Ասէ փարաւոն ցՅովսէփ. Ասա՛ ցեղբարս քո. ա՛յսպէս արարէք. լցէ՛ք զբեռինս ձեր՝ եւ երթա՛յք յերկիրն Քանանացւոց։ 18Եւ առեալ զհա՛յր ձեր եւ զստացուածս ձեր՝ եկեսջի՛ք առ իս. եւ տաց ձեզ յամենայն բարութեանցս Եգիպտացւոց. եւ կերիջիք զուղիւղ երկրիս։ 19Եւ տո՛ւր զայս հրաման. տացես առնուլ յերկրէս Եգիպտացւոց սայլս, մանկանց եւ կանանց ձերոց. եւ առեալ զհայրն ձեր ածիցէք։ 20Եւ մի՛ ագահիցեն աչք ձեր ՚ի կահ ձեր. զի բարութիւն ամենայն երկրիս Եգիպտացւոց ձե՛զ լիցի։ 21Եւ արարին ա՛յնպէս որդիքն Իսրայէլի, եւ ետ նոցա Յովսէփ սա՛յլս՝ ըստ բանիցն փարաւոնի արքայի. եւ ետ նոցա պաշա՛ր ՚ի ճանապարհ։ 22Եւ ամենեցուն ետ կրկին պատմուճանս. եւ Բենիամինի ետ երեք հարիւր դահեկան, եւ հինգ պատմուճանս փոխանակաւ։ 23Եւ հօրն իւրում ետ տանե՛լ նոյնպէս։ Եւ տասն իշոյ բեռինս յամենայն բարութեանց Եգիպտացւոց. եւ տասն ջորի նպարակաւոր ※, եւ կերակուր հօրն իւրում ՚ի ճանապարհ։ 24Եւ արձակեաց զեղբարս իւր՝ եւ գնացին։ Եւ ասէ ցնոսա. Մի՛ զայրանայցէք ինչ ՚ի ճանապարհի։ 25Ելին յԵգիպտոսէ, եւ չոգան յերկիրն Քանանացւոց առ Յակոբ հայրն իւրեանց։ 26Եւ պատմեցին նմա, եւ ասեն. Որդի քո Յովսէփ կենդանի՛ է. եւ նա՛ է իշխան ամենայն երկրին Եգիպտացւոց։ Եւ զարմացաւ ՚ի միտս իւր Յակոբ. զի ո՛չ հաւատայր նոցա։ 27Եւ խօսեցան ընդ նմա զամենայն ինչ՝ զոր ասաց Յովսէփ։ Եւ իբրեւ ետես զսայլսն զոր առաքեաց Յովսէփ առնուլ զնա, արծարծեցաւ ոգին Յակոբայ հօր նոցա։ 28Եւ ասէ Իսրայէլ. Մե՛ծ է ինձ՝ եթէ արդարեւ տակաւին կենդանի՛ իցէ որդի իմ Յովսէփ. երթա՛յց տեսից զնա մինչ չեւ՛ մեռեալ իցեմ։