1Եւ անկեալ Յովսեփայ ՚ի վերայ երեսաց հօր իւրոյ ելա՛ց զնա, եւ համբուրեաց զնա։ 2Եւ հրաման ետ Յովսէփ ծառայից իւրոց դիազարդաց, պատել զհայրն իւր։ 3Եւ պատեցին դիապատիկքն զԻսրայէլ։ Եւ լացին զնա աւուրք քառասուն, զի ա՛յնպէս թուէին աւուրք թաղելոց։ Եւ սո՛ւգ առ վասն նորա Եգիպտոս աւուրս եւթանասուն։ 4Եւ իբրեւ անցին աւուրք սգոյն. խօսեցա՛ւ Յովսէփ ընդ իշխանսն փարաւոնի, եւ ասէ. Եթէ գտի՛ շնորհս առաջի ձեր, խօսեցարո՛ւք ընդ փարաւոնի եւ ասացէք. 5Հայր իմ երդմնեցո՛յց զիս եւ ասէ. Ահաւասիկ ես մեռանիմ. ՚ի շիրմի՛ անդ զոր փորեցի ես ինձ յերկրին Քանանացւոց, ա՛նդ թաղեսցես զիս. արդ՝ ելեա՞լ թաղեցից զհայր իմ, եւ եկի՛ց։ 6Եւ ասէ փարաւոն. Ե՛լ թաղեա՛ զհայր քո, որպէս եւ երդմնեցոյց զքեզ։ 7Եւ ե՛լ Յովսէփ թաղել զհայր իւր. ելին ընդ նմա եւ ամենայն ծառայք փարաւոնի, եւ ծերք տան նորա, եւ ամենայն ծերք երկրին Եգիպտացւոց։ 8Եւ ամենայն համօրէն տուն Յովսեփայ, եւ եղբարք նորա. եւ ամենայն հայրենի բնակութիւն նորա։ Եւ զազգատոհմ եւ զոչխար եւ զարջառ թողին յերկրին ՚ի Գեսեմ։ 9Ելին ընդ նմա եւ կառք եւ հեծեալք, եւ եղեն բանակ մե՛ծ յոյժ։ 10Եւ հասին ՚ի կալն Ատադայ, որ է յայնկոյս Յորդանանու. եւ կոծեցան զնա անդ կոծ մեծ՝ եւ սաստիկ յոյժ։ Եւ արար հօր իւրում սուգ զեւթն օր։ 11Տեսին բնակիչք երկրին Քանանացւոց զսուգն ՚ի կալն Ատադայ, եւ ասեն. սուգ մե՛ծ է Եգիպտացւոց. վասն այնորիկ կոչեաց զանուն նորա Սո՛ւգ Եգիպտոսի. որ է յայնկոյս Յորդանանու։ 12Եւ արարին նմա այնպէս որդիքն Իսրայէլի, որպէս պատուիրեաց նոցա։ 13Բարձին զնա, եւ թաղեցին զնա անդ. եւ տարան զնա որդիքն իւր յերկրին Քանանացւոց. եւ թաղեցին յայրին կրկնում, զոր ստացաւ Աբրաամ ՚ի ստացուածս շիրմի յԵփրոնէ Քետացւոյ՝ յանդիման Մամբրէի։ 14Եւ դարձաւ Յովսէփ յԵգիպտոս, ինքն եւ եղբարք իւր, եւ ամենեքին որ ելեալ էին ընդ նմա թաղել զհայրն նորա։

15Իբրեւ տեսին եղբարքն Յովսեփայ թէ մեռաւ հայրն նոցա. ասեն. Գուցէ ո՛խս ունիցի ընդ մեզ Յովսէփ, եւ հատուցանիցէ մեզ հատուցումն զամենայն չարեացն զոր անցուցաք ընդ նմա։ 16Եկին առ Յովսէփ եւ ասեն ցնա. Հայր քո երդմնեցոյց զմեզ մինչ չեւ՛ վախճանեալ էր նորա. 17ասէ. Ա՛յսպէս ասասջիք ցՅովսէփ. թողցե՛ս դոցա զյանցանս եւ զմեղս իւրեանց. զի չարի՛ս անցուցին ընդ քեզ։ Եւ արդ՝ ներեա՛ յանցանաց ծառայից Աստուծոյ հօր քոյ։ Եւ ելաց Յովսէփ վասն բանիցն՝ զոր խօսեցան ընդ նմա։ 18Եւ եկեալ առ նա եղբարցն իւրոց՝ անկա՛ն առաջի նորա եւ ասեն. Ահաւասիկ մեք ծառա՛յք քո եմք։ 19Եւ ասէ ցնոսա Յովսէփ. Մի՛ երկնչիք քանզի եւ ես Աստուծոյ եմ։ 20Դուք՝ խորհեցարուք զինէն ՚ի չարութիւն. եւ Աստուած խորհեցաւ վասն իմ ՚ի բարութիւն. որպէս եղեւ՛ իսկ յաւուրս յայսմիկ, զի կերակրեցի ժողովուրդ բազում։ Եւ ասէ ցնոսա. 21Մի՛ երկնչիք՝ ե՛ս կերակրեցից զձեզ՝ եւ զտունս ձեր։ Եւ մխիթարեաց զնոսա, եւ սփոփեա՛ց զսիրտս նոցա։ 22Եւ բնակեաց Յովսէփ յԵգիպտոս, ինքն եւ եղբարք իւր, եւ ամենայն համօրէն տուն հօր իւրոյ։ Եւ եկեաց Յովսէփ ամս հարիւր տասն. եւ ետես Յովսէփ զորդիս Եփրեմի մինչեւ յերրորդ ազգ։ Եւ որդիք Մաքիրայ որդւոյ Մանասէի ծնան յերանս Յովսեփու։ 23Եւ խօսեցա՛ւ Յովսէփ ընդ եղբարս իւր՝ եւ ասէ. Ես՝ աւասիկ մեռանիմ։ Այցելութեամբ ա՛յց արասցէ ձեզ Աստուած, եւ հանցէ զձեզ յերկրէս յայսմանէ յերկիրն զոր երդուաւ Աստուած տալ հարցն մերոց Աբրաամու Սահակայ եւ Յակոբայ։ 24Եւ երդմնեցոյց Յովսէփ զորդիսն Իսրայէլի՝ եւ ասէ. Յայցելութեանն յորում այց արասցէ ձեզ Աստուած՝ հանջիք եւ զի՛մ ոսկերս աստի ընդ ձեզ։ 25Եւ վախճանեցա՛ւ Յովսէփ ամաց հարիւր եւ տասանց. եւ թաղեցին զնա, եւ եդին զնա ՚ի տապանի յԵգիպտոս։