1Եւ ասէ Տէր Աստուած ցՆոյ. Մո՛ւտ դու եւ ամենայն տուն քո ՚ի տապանդ. զի զքե՛զ տեսի արդար առաջի իմ յազգիդ յայդմիկ ※։ 2Եւ յամենայն անասնոց սրբոց մո՛յծ ընդ քեզ եւթն եւթն արո՛ւ եւ էգ, եւ յամենայն անասնոց որ ո՛չ են սուրբ, երկո՛ւս երկուս արու եւ էգ։ 3Եւ ՚ի թռչնոց երկնից սրբոց՝ եւթն եւթն արու եւ էգ. եւ ՚ի թռչնոց որ ո՛չ սուրբ են՝ երկու երկու արո՛ւ եւ էգ, բուծանել զաւակ ՚ի վերայ ամենայն երկրի։ 4Եւ ա՛յլեւս եւթն օր, եւ ածից ես անձրեւ ՚ի վերայ երկրի զքառասուն տիւ եւ զքառասուն գիշեր, եւ ջնջեցի՛ց զամենայն հասակ զոր արարի յերեսա՛ց երկրի։ 5Եւ արա՛ր Նոյ զամենայն, զոր միանգամ պատուիրեաց նմա Տէր Աստուած։ 6Նո՛յ էր ամաց վեց հարիւրոց, եւ ջրհեղեղ ջուրցն եղեւ ՚ի վերայ երկրի։ 7Եւ եմուտ Նոյ եւ որդիք իւր, եւ կին նորա, եւ կանայք որդւոց նորա ընդ նմա ՚ի տապանն վասն ջո՛ւրցն հեղեղի։ 8Եւ ՚ի թռչնոց սրբոց, եւ ՚ի թռչնոց որ ո՛չ սուրբ էին. եւ յամենայն սողնոց որ սողին ՚ի վերայ երկրի, 9երկու երկու մտին առ Նոյ ՚ի տապան անդր՝ արու եւ էգ, որպէս պատուիրեաց նմա Տէր Աստուած։ 10Եւ եղեւ յետ եւթն աւուր, եւ ջուր ջրհեղեղին եղեւ՛ ՚ի վերայ երկրի։ 11Յամին վեցհարիւրորդի կենացն Նոյի. յեւթներորդում ամսեանն ՚ի քսան եւ եւթն ամսոյն. եւ պատառեցան ամենայն աղբիւրք անդնդոց ※ բազմաց. եւ սահանք երկնից բացան։ 12Եւ եղեւ անձրեւ ՚ի վերայ երկրի զքառասուն տիւ, եւ զքառասուն գիշեր։ 13Յաւուր յայնմիկ եմուտ Նոյ. Սէմ, Քամ, Յաբէթ. որդիք Նոյի, եւ կին Նոյի, եւ երեք կանայք որդւոց նորա ընդ նմա ՚ի տապան անդր։ 14Նոքա եւ ամենայն գազանք ըստ ազգի, եւ ամենայն անասուն ըստ ազգի իւրեանց, եւ ամենայն սողուն շարժուն ՚ի վերայ երկրի ըստ ազգի իւրեանց։ Եւ ամենայն հաւ թռչուն ըստ ազգի իւրում, 15մտին առ Նոյ ՚ի տապան անդր երկու երկու յամենայն մարմնոյ յորում է շունչ կենդանի։ 16Եւ որ մտանէինն՝ արու եւ էջ յամենայն մարմնոյ մտանէին, որպէս պատուիրեա՛ց Աստուած Նոյի։ 17Եւ փակեա՛ց Տէր Աստուած արտաքոյ նորա զտապանն։ Եւ եղեւ ջրհեղեղ զքառասուն տիւ եւ զքառասուն գիշեր ՚ի վերայ երկրի։ Եւ բազմացա՛ւ ջուրն եւ վերացոյց զտապանն. եւ բարձրացաւ յերկրէ։ 18Եւ զօրանայր ջուրն եւ բազմանայր յոյժ ՚ի վերայ երկրի։ Եւ շրջէր տապանն ՚ի վերայ ջրոց։ 19Եւ սաստկանայր ջուրն յոյժ յո՛յժ ՚ի վերայ երկրի եւ ծածկէր զամենայն լերինս բարձունս որ էին ՚ի ներքոյ երկնից։ 20Հնգետասա՛ն կանգուն բարձրացաւ ջուրն ՚ի վեր. եւ ծածկեաց զամենայն լերինս։ 21Եւ մեռա՛ւ ամենայն մարմին շարժուն ՚ի վերայ երկրի, թռչնոց եւ անասնոց եւ գազանաց. եւ ամենայն սողուն զեռուն ՚ի վերայ երկրի, եւ ամենայն մարդ։ 22Եւ ամենայն որ ունէր շունչ կենդանի յըռնգունս իւր. եւ ամենայն որ ինչ էր ՚ի վերայ ցամաքի մեռա՛ւ։ 23Եւ ջնջեա՛ց զամենայն հասակ որ էր ՚ի վերայ երեսաց երկրի, ՚ի մարդոյ մինչեւ յանասուն. ՚ի սողնոց մինչեւ ՚ի թռչունս երկնից. եւ ջնջեցան յերկրէ։ Եւ մնաց միայն Նո՛յ եւ որ ընդ նմա էին ՚ի տապանի անդ։ 24Եւ բարձրացա՛ւ ջուրն ՚ի վերայ երկրի աւուրս հարիւր եւ յիսուն։