1Եւ օրհնեա՛ց Աստուած զՆոյ եւ զորդիս նորա. եւ ասէ ցնոսա. Աճեցէ՛ք եւ բազմացարո՛ւք եւ լցէ՛ք զերկիր եւ տիրեցէ՛ք դմա։ 2Եւ ա՛հ եւ երկիւղ ձեր եղիցի ՚ի վերայ ամենայն գազանաց երկրի. եւ ՚ի վերայ ամենայն թռչնոց երկնից, եւ ՚ի վերայ ամենայն զեռնոց երկրի, եւ ՚ի վերայ ամենայն ձկանց ծովու. զորս ընդ ձեռա՛մբ ձերով ետու։ 3Եւ ամենայն զեռուն որ է կենդանի, ձե՛զ լիցի ՚ի կերակուր. իբրեւ զբանջար խոտոյ ետո՛ւ ձեզ զամենայն։ 4Բայց զմիս արեամբ շնչոյ մի՛ ուտիցէք։ 5Քանզի եւ զձե՛ր արիւն շնչոյ խնդրեցից, ՚ի ձեռաց ամենայն գազանաց խնդրեցից զնա, եւ ՚ի ձեռաց մարդոյ. ՚ի ձեռաց առն զշունչ արեան եղբօր իւրոյ խնդրեցից։ 6Որ հեղու զարիւն մարդոյ, փոխանակ արեան նորա հեղցի՛ արիւն նորա։ Զի ՚ի պատկե՛ր Աստուծոյ արարի ես զմարդն։ 7Այլ դուք աճեցէ՛ք եւ բազմացարո՛ւք՝ եւ լցէ՛ք զերկիր, եւ բազմացարո՛ւք ՚ի վերայ դորա։ 8Եւ խօսեցա՛ւ Տէր Աստուած ընդ Նոյի, եւ ընդ որդիս նորա որ ընդ նմա էին՝ եւ ասէ. 9Եւ ահաւասիկ ես հաստատե՛մ զուխտ իմ ընդ ձեզ, եւ ընդ զաւակի ձերում յետ ձեր: 10Եւ ընդ ամենայն շնչոյ կենդանւոյ որ ընդ ձե՛զ են, ՚ի թռչնոց եւ յանասնոց եւ յամենայն գազանաց երկրի ※ որ ընդ ձեզ. եւ յամենեցունց որ ելին ՚ի տապանէ անտի, եւ ամենայն անասնոց երկրի։ 11Եւ հաստատեցի՛ց զուխտ իմ ընդ ձեզ. եւ ո՛չ եւս մեռանիցի ամենայն մարմին ՚ի ջրհեղեղէ. եւ ո՛չ եւս եղիցի ջրհեղեղ ջուրց ապականել զամենայն երկիր։ 12Եւ ասէ Տէր Աստուած ցՆոյ. Ա՛յս է նշան ուխտին զոր ես տաց ընդ իս եւ ընդ ձեզ, եւ ՚ի մէջ ամենայն շնչոյ կենդանւոյ որ է՛ ընդ ձեզ, յազգս յաւիտենից։ 13Զաղեղն իմ եդից յամպս, եւ եղիցի ՚ի նշանակ յաւիտենական ուխտին ընդ իս եւ ընդ ամենայն երկիր։ 14Եւ եղիցի ՚ի գումարել ինձ զամպս ՚ի վերայ երկրի, երեւեսցի աղեղն իմ յամպս։ 15Եւ յիշեցից զուխտ իմ որ ընդ իս եւ ընդ ձեզ, եւ ՚ի մէջ ամենայն շնչոյ կենդանւոյ յամենայն մարմին. եւ ո՛չ եւս եղիցի ջրհեղեղ ՚ի սատակել զամենայն մարմին։ 16Եւ եղիցի աղեղն իմ յամպս. եւ տեսից, յիշե՛լ զուխտն յաւիտենական ՚ի մէջ իմ եւ ՚ի մէջ ամենայն շնչոյ կենդանւոյ յամենայն մարմնի որ է ՚ի վերայ երկրի։ 17Եւ ասէ Աստուած ցՆոյ. Ա՛յս է նշան ուխտին զոր ուխտեցի ես ընդ իս եւ ընդ ձեզ, եւ ՚ի մէջ ամենայն մարմնոյ որ է ՚ի վերայ երկրի։ 18Եւ էին որդիք Նոյի որ ելին ՚ի տապանէ անտի. Սէմ, Քամ, Յաբեթ. Քամ էր հա՛յր Քանանու։ 19Երեք սոքա էին որդիք Նոյի, եւ ՚ի նոցանէ՛ սփռեցան ընդ ամենայն երկիր։

20Եւ սկսաւ Նոյ, այր հողագործ զերկիր գործել. եւ տնկեաց այգի՛։ 21Եւ արբ ՚ի գինւոյն եւ արբեցաւ. եւ մերկացա՛ւ ՚ի տան իւրում։ 22Եւ ետե՛ս Քամ հայր Քանանու զմերկութիւն հօր իւրոյ, եւ ել պատմեաց երկուց եղբարց իւրոց արտաքոյ։ 23Եւ առեալ Սեմա՛յ եւ Յաբեթի հանդերձ, եդին ՚ի վերայ թիկանց երկոցուն, եւ գնացին յե՛տս յետս, եւ ծածկեցին զմերկութիւն հօրն իւրեանց. եւ զերեսս իւրեանց յե՛տս ընդդէ՛մ ունէին, եւ զմերկութիւն հօրն իւրեանց ո՛չ տեսին։ 24Եւ սթափեցա՛ւ Նոյ ՚ի գինւոյ անտի իւրմէ, եւ գիտա՛ց զինչ արար ընդ նա որդին իւր կրտսեր։ 25Եւ ասէ. Անիծեալ Քանան մանուկ, եւ եղիցի ծառա՛յ եղբարց իւրոց։ 26Եւ ասէ. Օ րհնեալ Տէր Աստուած, Աստուած Սեմայ, եւ եղիցի Քանան ծառա՛յ նորա։ 27Ընդարձակեսցէ՛ Աստուած Յաբեթի, եւ բնակեսցէ ՚ի տան Սեմայ. եւ եղիցի Քանան ծառա՛յ նոցա։ 28Եւ եկեաց Նոյ յետ ջրհեղեղին՝ ամս երեքհարիւր յիսուն։ 29Եւ եղեն ամենայն աւուրք Նոյի, ամք իննհարեւր եւ յիսուն. եւ մեռաւ։