1Բազո՛ւմ մասամբք, եւ բազում օրինակօք կանխաւ խօսեցաւ Աստուած ընդ հարսն մեր մարգարէիւք. 2՚ի վախճան աւուրցս այսոցիկ՝ խօսեցաւ ընդ մեզ Որդւո՛վն, զոր եդ ժառա՛նգ ամենայնի. որով եւ զյաւիտեանսն արար։ 3Որ է լոյս փառաց՝ եւ նկարագի՛ր էութեան նորա. որ կրէ՛ զամենայն բանիւ զօրութեան իւրոյ. սրբութիւն մեղաց մերոց արարեալ, նստա՛ւ ընդ աջմէ Մեծութեանն ՚ի բարձունս։ 4Այնչափ առաւել եղեալ քան զհրեշտակս, որչափ լա՛ւ եւս քան զնոսա անուն ժառանգեաց։ 5Քանզի ցո՞ երբէք ասաց ՚ի հրեշտակաց. Որդի իմ ես դու, ես այսօր ծնայ զքեզ։ Եւ դարձեալ թէ. Ես եղէց նմա ՚ի Հայր, եւ նա եղիցի ինձ յՈրդի։ *

6Այլ յորժամ միւսանգամ մուծցէ զանդրանիկն յաշխարհ, ասէ. Երկի՛ր պագցեն նմա ամենայն հրեշտակք Աստուծոյ։ * 7Այլ առ հրեշտակսն ասէ. Ո՛ արար զհրեշտակս իւր հոգիս, եւ զպաշտօնեայս իւր բոց հրոյ։ * 8Իսկ ցՈրդին ասէ. Աթո՛ռ քո Աստուած յաւիտեա՛նս յաւիտենից. գաւազան ուղղութեան գաւազան արքայութեան քոյ։ 9Սիրեցեր զարդարութիւն, եւ ատեցեր զանօրէնութիւն. վասն ա՛յսորիկ օծ զքեզ Աստուած Աստուած քո իւղով ուրախութեան՝ առաւե՛լ քան զընկերս քո։ * 10Եւ դու Տէր իսկզբանէ զերկի՛ր հաստատեցեր. եւ գործք ձեռաց քոց երկի՛նք են։ 11Նոքա կորնչին՝ եւ դու կաս եւ մնա՛ս. ամենեքեան իբրեւ զձորձս մաշեսցին, 12իբրեւ զվերարկու. գալարե՛սցես զնոսա իբրեւ զհանդերձ եւ գալարեսցի՛ն. բայց դու նո՛յն իսկ ես՝ եւ ամք քո ո՛չ պակասեսցեն։ * 13Ցո՞ երբէք ասաց ՚ի հրեշտակաց. Նի՛ստ ընդ աջմէ իմմէ, մինչեւ եդից զթշնամիս քո պատուանդան ոտից քոց։ * 14Ոչ ապաքէն ամենեքեան հոգիք են հարկաւո՛րք՝ որ առաքին ՚ի սպասաւորութիւն վասն այնոցիկ՝ որ ժառանգելոցն են զփրկութիւն։