1Քանզի զստուեր հանդերձելո՛ց բարեացն ունէին օրէնքն, եւ ո՛չ զնո՛յն կերպարանս իրացն. ամի ամի զնո՛յն պատարագս մատուցանեն ցանգ, որք ո՛չ են կարօղ զմատուցեալսն կատարել. 2ապա թէ ոչ՝ դադարէի՛ն ՚ի մատուցանելոյ, վասն եւ ո՛չ մի ինչ այնուհետեւ խիղճ մտաց ունելոյ՝ պաշտօնէիցն մի՛ անգամ սրբեցելոց. 3այլ անդէ՛ն ՚ի նմին ՚ի յիշատա՛կս մեղացն կային ամի ամի. 4քանզի ո՛չ կարէր արիւն նոխազացն եւ ցլուցն բառնալ զմեղս։

5Վասն որոյ ՚ի մտանել իւրում յաշխարհ՝ ասէ. Զզոհս եւ զպատարագս ո՛չ կամեցար, բայց մարմին հաստատեցեր ինձ. 6ընդ ողջակէզս եւ ընդ վասն մեղացն ո՛չ հաճեցար։ 7Յայնժամ ասացի՝ թէ ահա՛ւասիկ եկի. ՚ի ճառս գրոց գրեա՛լ է վասն իմ, առնել զկամս քո Աստուած։ * 8Վերագոյնն ասէ, թէ ընդ զոհս, եւ ընդ պատարագս, եւ ընդ ողջակէզս, եւ ընդ վասն մեղացն ո՛չ հաճեցար, եւ ո՛չ կամեցար, որք ըստ օրինացն մատչէին։ 9Ապա ասէ. Ահա՛ւասիկ գամ առնել զկամս քո Աստուած։ Մերժէ զառաջինն, զի զերկրո՛րդն հաստատեսցէ. 10որով կամօք եւ մե՛ք սրբեցաք՝ ՚ի ձեռն պատարագի մարմնոյն Յիսուսի Քրիստոսի մի անգամ։ 11Եւ ամենայն քահանայապետ կայ հանապազո՛րդ ՚ի պաշտաման. եւ զնո՛յն պատարագս մատուցանէ բազո՛ւմ անգամ, որք ո՛չ երբէք կարօղ են բառնալ զմեղս. 12իսկ սա՝ զմի՛ն վասն մեղաց մատոյց պատարագ. եւ մշտնջենաւո՛ր նստաւ ընդ աջմէ Աստուծոյ. 13եւ այսուհետեւ ակն ունի՝ մինչեւ դիցի՛ն թշնամիք իւր ՚ի ներքոյ ոտից իւրոց։ 14Քանզի միո՛վ պատարագաւ կատարեա՛ց զսրբեալսն ՚ի մշտնջենաւո՛րս։ 15Այլ վկայէ մեզ եւ Հոգի՛ն Սուրբ՝ յետ ասելոյ յառաջագոյն, 16թէ. Այս է ուխտն՝ զոր եդից ընդ հարս նոցա, յետ աւուրցն այնոցիկ՝ ասէ Տէր, տա՛ց զօրէնս իմ ՚ի մի՛տս նոցա, եւ ՚ի խորհուրդս նոցա գրեցից զնոսա։ 17Ապա ասէ՝ թէ զմեղս նոցա եւ զանօրէնութիւնս նոցա՝ այլ ո՛չ եւս յիշեցից։ * 18Իսկ ուր թողութիւն է, ո՛չ եւս պիտոյ է վասն մեղաց պատարագ։ 19Ունիմք այսուհետեւ ե՛ղբարք՝ համարձակութիւն ՚ի մուտս սրբութեանցն արեամբն Յիսուսի. 20զոր նորոգեաց մեզ ճանապարհ նորո՛գ եւ կենդանի ՚ի ձեռն վարագուրին, այսինքն է՝ մարմնո՛յն իւրոյ. 21եւ քահանա՛յ մեծ ՚ի վերայ տանն Աստուծոյ. 22մատիցո՛ւք ճշմարի՛տ սրտիւք, լրութեա՛մբ հաւատոց, լուացեալ զսիրտս ՚ի խղճէ չարեաց՝ եւ մկրտեալ զմարմին ՚ի ջուրն սրբութեան. 23պի՛նդ կալցուք զխոստովանութիւն անշարժ յուսոյն, զի հաւատարի՛մ է որ խոստացաւն։

24Եւ զգուշասցո՛ւք միմեանց յորդորմա՛մբք սիրոյ եւ գործոց բարեաց. 25եւ մի՛ թողցուք զժողովս միմեանց, որպէս սովո՛ր են ոմանք. այլ մխիթարեսցուք, եւ այնչափ եւ՛ս առաւել՝ որչափ տեսանիցէ՛ք զօրն մերձեալ։ 26Զի կամակար մտօք եթէ յանցանիցեմք յետ ընդունելութեան գիտութեան ճշմարտութեանն՝ այնուհետեւ ո՛չ եւս պիտոյ է վասն մեղաց պատարագ. 27այլ ահե՛ղ ակնկալութիւն դատաստանին, եւ նախանձ հրոյն որ ուտիցէ զհակառակորդսն։ 28Արհամարհեալ ուրուք զօրէնսն Մովսիսի, առանց ողորմութեանց՝ առ երկուք կամ երիւք վկայիւք մեռանէր. 29իսկ ո՞րչափ սաստիկ պատժոց արժանի համարիցիք զայն, որ զՈրդին Աստուծոյ առ ոտն եհար. եւ զարիւն նորո՛յ ուխտին խառնակ համարեցաւ՝ որով սրբեցաւն, եւ զՀոգին շնորհաց թշնամանեաց։ 30Այլ գիտեմք զայն որ ասացն. Իմ են վրէժխնդրութիւնք եւ ե՛ս հատուցից՝ ասէ Տէր։ Եւ դարձեալ թէ. Դատի Տէր զժողովուրդ իւր։ * 31Ահ մե՛ծ է անկանել ՚ի ձեռս Աստուծոյ կենդանւոյ։

32Արդ՝ յիշեցէ՛ք զաւո՛ւրսն զառաջինս, յորս լուսաւորեալք բազո՛ւմ ճգանց եւ չարչարանա՛ց համբերէք. 33մերթ՝ ՚ի նախատինս եւ ՚ի նեղութիւնս խայտառակեալք, մերթ կցո՛րդք այնպիսեաց վաստակաւորացն լինել։ 34Քանզի եւ ընդ կապեալս չարչարեցարուք, եւ զյափշտակութիւն ընչի՛ց ձերոց խնդութեամբ ընկալարուք. քանզի գիտէիք թէ լաւագո՛յն եւս ստացուածս ունիք անձանց յերկինս, ուր կանն եւ մնան։ 35Արդ մի՛ մերժէք ՚ի ձէնջ զհամարձակութիւնն ձեր, յորում կայ մեծա՛ց վարձուց հատուցումն. 36պիտո՛յ է ձեզ համբերութիւն. զի զկամս Աստուծոյ արարեալ հասջի՛ք աւետեացն։ 37Զի փոքր մեւս եւս քան որչափ, որ գալո՛ցն իցէ՝ եկեսցէ եւ ո՛չ յամեսցէ։ 38Զի արդարն իմ ՚ի հաւատո՛ց կեցցէ. եւ եթէ յերկմի՛տս ոք իցէ, ո՛չ հաճեսցի ընդ նա անձն իմ։ * 39Բայց մեք ո՛չ եթէ երկմտութեա՛մբ եմք ՚ի կորուստ. այլ հաւատովք ՚ի փրկութիւն հոգւոց։