1Այսուհետեւ եւ մեք՝ որ այսչափ շուրջ զմեւք մածեալ ունիմք զբազմութիւն վկայից, զհպարտութիւն զամենայն ՚ի բա՛ց ընկեսցուք եւ զմեղս կարեւորս. համբերութեա՛մբ ընթասցուք ՚ի պատերազմ որ առաջի կայ մեզ. 2հայեսցո՛ւք ՚ի զօրագլո՛ւխն հաւատոց՝ եւ ՚ի կատարիչն Յիսուս. որ փոխանակ ուրախութեանն որ նմա առաջի կայր, յա՛նձն առ զխաչն, արհամարհեա՛ց զամօթն, նստաւ ընդ աջմէ աթոռոյն Աստուծոյ։ 3Ա՛ղէ՝ ածէ՛ք զմտաւ, որ զայսպիսի համբերութիւն՝ ՚ի մեղաւորաց հակառակութենէ անտի կրեաց. զի մի՛ աշխատք լինիցիք անձամբք ձերովք՝ եւ լքանիցիք։ 4Զի չեւ՛ եւս արեամբ չափ պատերազմեալք՝ հակառակ կացէք մեղացն, 5եւ մոռացարուք զմխիթարութիւնն՝ որ ընդ ձեզ իբրեւ ընդ որդեակս խօսի. Որդեա՛կ իմ՝ մի՛ լքանիր ՚ի խրատո՛ւ Տեառն. եւ մի՛ վհատիցիս յանդիմանեալ ՚ի նմանէ։ 6Զի զոր սիրէ Տէր՝ խրատէ, տանջէ՛ զամենայն որդի զոր ընդունի։ * 7՚Ի խրատու համբերութեան կայք, իբրեւ յորդի՛ս մատուցեալ է ՚ի ձեզ Աստուած. ո՞ր որդի է՝ զոր ո՛չ խրատիցէ հայր։ 8Զի եթէ առանց խրատու լինիցիք, որով ամենեքին բաժանորդք եղեն. ապա խո՛րթք իցէք՝ եւ ո՛չ որդիք։ 9Զի եթէ ՚ի մարմնաւոր հարցն մերոց զոր ունիմք խրատիչս՝ պատկառե՛մք, ո՞րչափ եւս առաւել հնազանդեսցուք Հօրն հոգւոց՝ եւ կեցցուք։ 10Զի սոքա առ սակա՛ւ ժամանակս ըստ կամա՛ց իւրեանց խրատեն. իսկ նա՝ վասն օգտի, առ ՚ի ընդունելո՛յ զսրբութիւն նորա։ 11Ամենայն խրատ առ ժամանակն ո՛չ ուրախութեան թուի՝ այլ տրտմութեա՛ն. բայց յետոյ պտո՛ւղ խաղաղութեան՝ նովաւ կրթեցելոցն հատուցանէ յարդարութիւն։ 12Վասն որոյ զձեռս լքեալս՝ եւ զծունկս կթոտս՝ հաստատեցէ՛ք. 13եւ զշաւիղս ուղի՛ղս արարէք ոտից ձերոց, զի մի՛ որ կաղն իցէ գլորիցի, այլ մանաւանդ բժշկեսցի՛։ 14Զխաղաղութեան զհետ երթա՛յք ընդ միմեանս՝ եւ զսրբութեան. առանց որոյ ո՛չ ոք տեսանիցէ զՏէր։

15Զգո՛յշ լերուք, գուցէ ոք յետնեա՛լ գտանիցի ՚ի շնորհացն Աստուծոյ. մի՛ ոք արմատ դառնութեան ՚ի վեր երեւեալ նեղիցէ, եւ նովաւ բազումք պղծիցին։ 16Մի՛ ոք պոռնիկ եւ պիղծ իբրեւ զԵսաւ. որ ընդ միոյ կերակրոյ զանդրանկութիւնսն վաճառեաց։ 17Գիտէք՝ զի թէպէտ եւ յետոյ կամեցաւ ժառանգել զօրհնութիւնսն, խոտա՛ն գտաւ. զի եւ ապաշխարութեան տեղի ո՛չ եգիտ. թէպէտ եւ արտասուօ՛ք խնդրեաց զնա։

18Զի ո՛չ էք մատուցեալ առ լեառն շօշափելի, որ հրովն վառեալ էր, եւ միգով, եւ մառախղով, եւ խաւարաւ, եւ մթով. 19ուր փողն հնչէր եւ բարբառ պատգամացն. ուստի որք լուանն՝ հրաժարեցին, զի մի՛ կրկնեսցի առ նոսա բանն. 20քանզի ո՛չ հանդարտէին հրամանին. թէպէտ եւ գազան մերձենայր ՚ի լեառնն՝ քարկո՛ծ լինէր։ * 21Եւ այնպէս ահագին էր տեսիլն, զի եւ Մովսէս ասէր, թէ զահի հարեալ եմ եւ դողամ։ * 22Այլ մատուցեալ էք ՚ի Սիովն լեառն, եւ ՚ի քաղաք Աստուծոյ կենդանւոյ յԵրուսաղէմ՝ յերկի՛նս, եւ ՚ի բիւրաւո՛ր բանակս հրեշտակաց, 23եւ յեկեղեցի՛ս անդրանկաց գրելոց յերկինս, եւ առ դատաւո՛րն ամենեցուն Աստուած, եւ յոգիս արդարոց կատարելոց. 24եւ ՚ի նորոց կտակարանաց միջնորդն Յիսուս, եւ ՚ի հեղո՛ւմն արեան նորա՝ որ առաւել խօսի քան զՀաբելին։ 25Զգո՛յշ լերուք՝ գուցէ՛ հրաժարիցէք յայնմանէ որ խօսեցաւն. զի եթէ նոքա ո՛չ կարացին զերծանել, հրաժարեալք յայնմանէ՝ որ յերկրին հրաման տայր. ո՞րչափ եւս առաւել մե՛ք՝ եթէ յերկնաւորէն թիկունս դարձուցանիցեմք։ 26Որոյ ձայնն զերկիր շարժեա՛ց յայնժամ. եւ այժմ խոստացեալ է՝ եւ ասէ. Միւսանգամ շարժեցից ո՛չ միայն զերկիր՝ այլ եւ զերկի՛նս։ * 27Այլ միւսանգամն յայտ առնէ զշարժելոցն իբրեւ զեղելոց փոփոխումն, զի հաստատո՛ւն կացցեն անշարժքն։ 28Վասն որոյ թագաւորութիւն անշարժ ընկալեալ, պի՛նդ կալցուք զշնորհսն, որով պաշտեմք զԱստուած հաճութեամբք՝ ահիւ եւ դողութեամբ. 29քանզի Աստուած մեր հո՛ւր ծախիչ է։