1Վասն այսորիկ պա՛րտ է մեզ առաւե՛լ եւս ունկնդի՛ր լինել բանիցն ասացելոց, զի մի՛ երբէք նուաղեսցուք։ 2Զի եթէ որ ՚ի ձե՛ռն հրեշտակաց խօսեցաւ բանն, հաստատո՛ւն եղեւ, եւ ամենայն յանցաւորութի՛ւն եւ անհնազանդութիւն ընկալաւ զպատի՛ժ պատուհասի. 3մեք՝ զիա՞րդ ապրեսցուք հեղգացեալք յայնպիսի փրկութենէ, որ սկի՛զբն առ խօսելոյ ՚ի Տեառնէ. եւ ՚ի ձեռն ա՛յնոցիկ որ լուա՛նն ՚ի մե՛զ հաստատեցաւ. 4վկայեալ յԱստուծոյ նշանօք եւ արուեստիւք, եւ պէսպէ՛ս զօրութեամբք, եւ մասամբք Հոգւոյն Սրբոյ՝ ըստ իւրո՛ց կամաց։ 5Զի ո՛չ եթէ հրեշտակաց հնազանդեցոյց զհանդերձեալ աշխարհն, վասն որոյ եւ մե՛քս խօսիմք։ 6Վկայեա՛ց ոք ուրեք՝ եւ ասէ. Զի՞նչ է մարդ՝ եթէ յիշեսցես զնա, կամ որդի մարդոյ՝ թէ ա՛յց արասցես նմա։ 7Փո՛քր մի խոնա՛րհ արարեր զնա քան զհրեշտակս. փառօք եւ պատուո՛վ պսակեցեր զնա, եւ կացուցեր զնա ՚ի վերայ ձեռակերտաց քոց. 8զամենայն ինչ հնազա՛նդ արարեր ՚ի ներքոյ ոտից նորա։ Արդ՝ ՚ի հնազանդեցուցանելն զամենայն, ո՛չինչ եթող անհնազանդ ՚ի նմանէ, բայց այժմ ո՛չ եւս տեսանեմք հնազանդեալ նմա զամենայն։ *

9Այլ զփոքր մի խոնարհեալ քան զհրեշտակս, տեսանեմք զՅիսուս՝ վասն չարչարանա՛ց մահուն, փառօք եւ պատուով պսակեալ. զի շնորհօ՛քն Աստուծոյ վասն ամենեցուն զմահ ճաշակեսցէ։ 10Զի վայել է՛ր իսկ նմա, վասն որոյ ամենայն՝ եւ որով ամենայն, բազում որդիս ՚ի փառս ածել՝ եւ զառաջնորդ փրկութեան նոցա չարչարանօ՛ք կատարել։ 11Զի որ սրբէն եւ որ սրբին, ՚ի միոջէ՛ էին ամենեքեան. վասն որոյ ո՛չ ամօթ համարի եղբարս անուանել զնոսա, եւ ասել. 12Պատմեցից զանուն քո եղբարց իմոց, եւ ՚ի մէջ եկեղեցւոյ օրհնեցից զքեզ։ * 13Եւ դարձեալ թէ. Ես եղէց յուսացեա՛լ ՚ի նա։ Եւ դարձեալ. Ահաւասիկ ես եւ մանկունք իմ զոր ե՛տ ինձ Աստուած։ * 14Արդ՝ որովհետեւ մանկունք հաղորդեցին արեան եւ մարմնոյ, եւ ինքն իսկ մերձաւորութեամբ կցո՛րդ եղեւ նոցունց. զի մահուն իւրով խափանեսցէ զայն որ զիշխանութիւն մահուն ունէր, ա՛յսինքն է՝ զՍատանայ. 15եւ ապրեցուսցէ՛ զայնոսիկ որ մահուն երկիւղիւ հանապազ կէին վտարանդեալք ՚ի ծառայութիւն։ 16Քանզի ո՛չ երբէք զհրեշտակաց բուռն հարկանէ. այլ զզաւակէ՛ն Աբրահամու բուռն հարկանէ։ 17Ուստի պարտ իսկ էր նմա ամենայնի՛ւ եղբարց նմանել. զի ողորմած լինիցի, եւ հաւատարի՛մ քահանայապետ յաստուածակո՛յս կողմանէ անտի, առ ՚ի քաւելո՛յ զմեղս ժողովրդեանն։ 18Զի որով ինքն չարչարեցաւ՝ զփորձ առեալ, կարօղ է եւ փորձանաւորացն օգնական լինել։