1Երկիցո՛ւք այսուհետեւ, գուցէ ՚ի թողուլ զաւետիսն՝ ՚ի մտանելոյ ՚ի հանգիստ նորա, գտանիցի ոք ՚ի ձէնջ նուազեա՛լ։ 2Քանզի եմք աւետարանեալք՝ որպէս եւ նոքայն. այլ նոցա ո՛չինչ օգնեաց լուր բանին՝ չամոքելո՛ցն ՚ի հնազանդութիւն հաւատոց։ 3Այլ մեք մտանե՛մք ՚ի հանգիստն, որք հաւատացաքս՝ որպէս եւ ասացն, թէ որպէս երդուայ ՚ի բարկութեան իմում, թէ մտցեն ՚ի հանգիստ իմ. թէպէտ եւ արդիւնքն իսկզբանէ աշխարհի լիեալ էին։ * 4Քանզի ասէ ուրեք վասն աւուրն եւթներորդի այսպէս. Եւ հանգեա՛ւ Աստուած յաւուրն եւթներորդի յամենայն գործոց իւրոց։ * 5Եւ աստ՝ դարձեալ ասէ՝ թէ՛ մտցեն ՚ի հանգիստ իմ։ * 6Եւ արդ՝ քանզի արգելա՛ն ոմանք մտանել ՚ի նա, եւ որք յառաջագոյն աւետարանեա՛լն էին՝ չմտին վասն անհաւանութեանն։ 7Դարձեալ ա՛յլ օր սահմանէ. Զայսօ՛րն ՚ի Դաւթի։ Եւ ասէ. Յետ այնչափ ժամանակաց։ Որպէս յառաջագո՛յն ասաց. Այսօր եթէ ձայնի նորա լուիցէք՝ մի՛ խստացուցանէք զսիրտս ձեր։ * 8Զի եթէ զնոսա Յիսովայ հանգուցեա՛լ էր, ապա վասն այլո՛յ աւուր ո՛չ խօսէր յետ այնորիկ։ 9Արդ ուրեմն նուազեա՛լ է շաբաթո՛ւմն ժողովրդեանն Աստուծոյ։ 10Զի որ եմուտ ՚ի հանգիստն նորա, եւ նա՛ հանգեաւ յիւրոց գործոց անտի. որպէս եւ Աստուած յիւրայոցն։

11Փութասցո՛ւք այսուհետեւ մտանե՛լ յայն հանգիստ. զի մի՛ ոք ընդ նովին օրինակաւ անհաւանութեանն անկանիցի։ 12Զի կենդանի է բանն Աստուծոյ՝ եւ ազդօղ՝ եւ հատո՛ւ քան զամենայն սուր երկսայրի, եւ անցանէ՛ մինչեւ ցորոշումն շնչոյ՝ եւ ոգւոյ՝ եւ յօդից՝ եւ ուղղոյ. եւ քննի՛չ է մտա՛ց՝ եւ խորհրդոց սրտից։ 13Եւ չի՛ք արարած աներեւոյթ յերեսա՛ց նորա. այլ ամենայն ինչ մերկապարանո՛ց կայ առաջի աչա՛ց նորա՝ զորմէ մեր բա՛նքս են։ 14Ունիմք այսուհետեւ Քահանայապե՛տ մեծ՝ անցեա՛լ ընդ երկինս, զՅիսուս Որդի Աստուծոյ. պինդ կալցուք զխոստովանութիւնն։ 15Քանզի ո՛չ եթէ ունիմք քահանայապետ, որ չիցէ՛ կարօղ չարչարակի՛ց լինել տկարութեան մերոյ. այլ փո՛րձ է ամենայնիւ, ըստ նմանութեան, առանց մեղաց։ 16Մատիցո՛ւք այսուհետեւ համարձակութեամբ առաջի աթոռոյ շնորհա՛ցն նորա. զի ընկալցուք զողորմութիւն, եւ գտցուք շնո՛րհս ՚ի դէպ ժամանակի՝ օգնականութեան։