1Զի ամենա՛յն քահանայապետ ՚ի մարդկանէ՛ առեալ, վասն մարդկան կայ յաստուածակո՛յս կողմն ա՛նդր. զի մատուսցէ պատարագս, եւ զո՛հս վասն մեղաց. 2չափո՛վ չարչարակից կարօղ է լինել՝ տգիտա՛ց եւ մոլորելոց. քանզի եւ ինքն իսկ տկարութեամբ զգածեա՛լ է։ 3Վասն այնորիկ հա՛րկ է՝ որպէս վասն ժողովրդեանն, նոյնպէս եւ ընդ անձի՛ն մատուցանել պատարագս վասն մեղաց։ 4Եւ ո՛չ եթէ անձամբ ոք առնու պատիւ. այլ կոչեցեա՛լն յԱստուծոյ՝ որպէս եւ Ահարոն։ 5Նոյնպէս եւ Քրիստոս, ո՛չ եթէ անձին ինչ շուք եդ լինե՛լ քահանայապետ. այլ որ խօսեցա՛ւն առ նա թէ. Որդի՛ իմ ես դու, ես այսօ՛ր ծնայ զքեզ։ * 6Որպէս եւ ՚ի միւսումն ասէ. Դո՛ւ ես քահանայ յաւիտեա՛ն ըստ կարգին Մելքիսեդեկի։ * 7Որ յաւուրս մարմնո՛յ իւրոյ՝ աղօթս եւ պաղատանս առ ա՛յն որ կարօղն էր ապրեցուցանել զնա, ուժգի՛ն գոչմամբ եւ արտասուօք մատուցանէր. եւ լսելի՛ լինէր առ լաւութեանն։ 8Թէպէտ եւ Որդի է, ուսաւ ՚ի չարչարանաց անտի զհնազանդութիւն։ 9Եւ իբրեւ կատարեցաւ՝ եղեւ ամենայն հնազանդելոց իւրոց պատճառք փրկութեանն յաւիտենից. 10եւ անուանեցա՛ւ յԱստուծոյ քահանայապետ յաւիտենի՛ց ըստ կարգին Մելքիսեդեկի։

11Վասն որոյ՝ բազում են մեզ բա՛նք, եւ դժուարապատում ՚ի մեկնել. քանզի խօթամի՛տք եղերուք լսելեօք. 12փոխանակ զի պա՛րտ էր ձեզ լինել վարդապե՛տս վասն ժամանակին. դարձեա՛լ պիտո՛յ է ձեզ ուսանել՝ թէ զի՞նչ են նշանագի՛րք սկզբան բանիցն Աստուծոյ. եւ եղերուք կարօ՛տք կաթին, եւ ո՛չ հաստատուն կերակրոյ։ 13Զի ամենայն որ կաթնկե՛ր է՝ տգէտ է բանին արդարութեան, քանզի տղա՛յ է։ 14Այլ կատարելո՛ցն է հաստատուն կերակուր. որոց՝ վասն ՚ի չափսն հասանելոյ, ճաշակելիքն կի՛րթ են ընտրութեան բարւոյ եւ չարի։