1Քանզի այս Մելքիսեդեկ՝ թագաւո՛ր էր Սաղիմայ, քահանա՛յ Աստուծոյ բարձրելոյ. որ ե՛լ ընդ առաջ Աբրահամու, յորժամ դարձեա՛լ գայր ՚ի կոտորածէ թագաւորացն՝ եւ օրհնեա՛ց զնա. 2որում եւ տասանո՛րդս յամենայնէ ետ Աբրահամ. նախ՝ թարգմանի թագաւո՛ր արդարութեան, ապա թագաւո՛ր Սաղիմայ՝ որ է թագաւո՛ր խաղաղութեան. 3անհա՛յր, անմա՛յր, չհամարեա՛լ յազգս, որոյ ո՛չ սկիզբն աւուրց, եւ ո՛չ կատարած կենաց. նմանեալ Որդւոյն Աստուծոյ՝ կա՛յ մնայ քահանայ մշտնջենաւոր։ 4Արդ՝ տեսէ՛ք որպիսի ոք էր սա, որում եւ Աբրահամ տասանո՛րդս ետ յաւարէ անտի՝ նահապե՛տն։ 5Եւ որք յորդւոցն Ղեւեայ զքահանայութիւնն առնուն, պատուէ՛ր ունին տասանորդել զժողովուրդն՝ ըստ օրինացն. ա՛յսինքն է՝ զեղբա՛րս իւրեանց. թէպէտ եւ ելեալ իցեն յերանացն Աբրահամու։ 6Իսկ չհամարեա՛լն յազգս ՚ի նոցանէ՝ տասանորդեա՛ց զԱբրահամ. եւ զնա որ զաւետիսն ընկալեալ էր՝ օրհնեա՛ց։ 7Զի առանց ամենայն հակառակութեան, նուազն ՚ի լաւէ՛ անտի օրհնեսցի։ 8Եւ աստ մա՛րդք մահկանացուք տասանո՛րդս առնուն. բայց անդ վկայեցաւ թէ կենդանի՛ է։ Եւ որպէս բանից կա՛րգ է ասել, 9թէ Աբրահամա՛ւ եւ Ղեւի՛ իսկ որ զտասանորդսն առնոյր, տասանորդեցա՛ւ. 10զի դե՛ռեւս յերա՛նս հօր իւրոյ էր՝ յորժամ ընդառա՛ջ եղեւ նմա Մելքիսեդեկ։ 11Իսկ արդ՝ եթէ կատարումնն ՚ի ձեռն Ղեւտացւո՛ց քահանայութեանն էր, քանզի ժողովուրդն յա՛յն օրէնս դրեցա՛ւ, զի՞նչ պիտոյ էր ըստ կարգին Մելքիսեդեկի այլո՛ւմ քահանայի յառնել, եւ ո՛չ ասել՝ եթէ ըստ կարգին Ահարովնի։ 12Այլ ՚ի փոփոխե՛լ քահանայութեանն, հա՛րկ էր եւ օրինացն փոփոխումն լինել։ 13Զի զորմէ ա՛յսպէսն ասի, յայլմէ ազգէ՛ կալաւ հաղորդութիւն, յորմէ ո՛չ ոք երբէք եղեւ հաղո՛րդ սեղանոյն։ 14Արդ՝ յա՛յտ իսկ է, թէ յազգէ՛ Յուդայ ծագեաց Տէր մեր. յորմէ ազգէ վասն քահանայից Մովսէս ինչ ո՛չ ճառեաց։ 15Եւ եւ՛ս առաւել յայտ է՝ թէ ըստ նմանութեա՛ն Մելքիսեդեկի՝ յառնելոց է ա՛յլ քահանայ. 16որ ո՛չ ըստ մարմնաւո՛ր պատուիրանին եղեւ, այլ ըստ զօրութեա՛ն կենացն անվախճանից։ 17Քանզի վկայեցաւ թէ. Դո՛ւ ես քահանայ յաւիտեա՛ն ըստ կարգին Մելքիսեդեկի։ * 18Արհամարհութիւն լինէր առաջին պատուիրանին, վասն նորին տկարութեանն եւ անշահութեան. 19քանզի ո՛չինչ կատարումն գործեցին օրէնքն, եւ մուտ ազնուակա՛ն յուսոյն՝ որով մերձենամք առ Աստուած։ 20Եւ այնչափ, զի ո՛չ առանց երդման. զի են ոմանք՝ որ առանց երդմա՛ն են կացեալ քահանայք։ 21Բայց սա՝ երդմա՛մբ, ՚ի ձեռն այնորիկ որ ասացն ՚ի նա. Երդուաւ Տէր՝ եւ ո՛չ եւս զղջասցի, դու ես քահանայ յաւիտեան։ * 22Եւ այնչափ լաւագո՛յն ուխտի եղեւ երաշխաւոր Յիսուս։ 23Եւ բազում են կացեալ քահանայք, վասն մահու արգե՛լ լինելոյ ՚ի մշտնջենաւորել։ 24Իսկ սա՝ վասն յաւիտեա՛ն կելոյ՝ առանց անցանելոյ ունի զքահանայութիւնն. 25ուստի եւ կենդանի՛ առնել համօրէն կարօղ է՝ զմատուցեալսն նովաւ առ Աստուած. քանզի միշտ կենդանի՛ է լինել բարեխօս վասն նոցա։ 26Զի այսպիսի՛ իսկ եւ վայել է՛ր մեզ քահանայապետ, սուրբ, անմե՛ղ, անարա՛տ, զատեա՛լ ՚ի մեղաւորաց, եւ բարձրացեա՛լ քան զերկինս. 27որում ո՛չ հանապազ հա՛րկ է որպէս այլոց քահանայապետիցն, նախ՝ վասն իւրեա՛նց մեղացն պատարա՛գս մատուցանել, եւ ապա՛ վասն ժողովրդեանն։ Իսկ սա՝ զայն միանգամա՛յն կատարեաց, զի զա՛նձն իւր մատոյց պատարագ։ 28Օրէնքն զմարդի՛կ կացուցանեն քահանայապետս զգածեա՛լս տկարութեամբ. իսկ բա՛նն երդման յետ օրինացն՝ զՈրդի որ յաւիտեան կատարեա՛լ է։